Η κυβέρνηση του Αχμέντ αλ Σάραα ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι οι δυνάμεις της εξουδετέρωσαν πιστούς στον Μπασάρ αλ Άσαντ μαχητές στις παράκτιες περιοχές της Συρίας. Ωστόσο, η δήλωση αυτή συνοδεύτηκε από μια εκκωφαντική σιωπή γύρω από τις καταγγελίες για σφαγές αμάχων, οι οποίες συγκλονίζουν τη διεθνή κοινότητα.
Οι συγκρούσεις μεταξύ των νέων ισλαμιστών ηγετών της Συρίας και των τελευταίων θυλάκων του καθεστώτος Άσαντ έχουν οδηγήσει στον θάνατο περισσότερων από 1.300 ανθρώπων, πολλοί εκ των οποίων άμαχοι, σύμφωνα με ανθρωπιστικές οργανώσεις. Η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς από την κυβέρνηση αλ Σάραα στις επιθέσεις κατά αθώων πολιτών εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την πολιτική της και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τη σύγκρουση.
Ο συνταγματάρχης Αμπνούλ Γκανί, εκπρόσωπος του συριακού υπουργείου Άμυνας, προειδοποίησε όσους παραμένουν πιστοί στο καθεστώς Άσαντ ότι αν επιχειρήσουν να ανασυνταχθούν, θα αντιμετωπίσουν «άνδρες που δεν γνωρίζουν υποχώρηση και δεν δείχνουν κανένα έλεος». Οι δηλώσεις αυτές, που ουσιαστικά προαναγγέλλουν νέα κύματα βίας, έρχονται σε αντίθεση με τη διακηρυγμένη πρόθεση του Αχμέντ αλ Σάραα να αποτρέψει την περαιτέρω αποσταθεροποίηση της χώρας.
Εκθέσεις διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων κάνουν λόγο για εκτελέσεις μελών της σιιτικής αλαουιτικής μειονότητας, ανεξαρτήτως του αν εμπλέκονταν στις συγκρούσεις ή όχι. Πληροφορίες από τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι πολλοί πολίτες εγκαταλείπουν τη χώρα φοβούμενοι τις εθνοτικές εκκαθαρίσεις και περνούν στον Λίβανο αναζητώντας καταφύγιο.
Η Τουρκία παρακολουθεί τις εξελίξεις με ανησυχία, με τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να χαρακτηρίζει την κλιμάκωση των συγκρούσεων «προβοκάτσια κατά της συριακής κυβέρνησης». Ο ίδιος επέρριψε ευθύνες και στους νέους ηγέτες της Συρίας, υποστηρίζοντας ότι υποδαυλίζουν τη θρησκευτική βία.
Παρά τις διεθνείς αντιδράσεις, η κυβέρνηση αλ Σάραα παρουσίασε την πρόσφατη στρατιωτική της επιχείρηση ως επιτυχία. Η δήλωση του συριακού υπουργείου Άμυνας αναφέρει πως οι δυνάμεις της κυβέρνησης ανέκτησαν τον έλεγχο σε κρίσιμες περιοχές, όπως η αλ Μουκταρίγια, η αλ Μαζάιρα και η Ντάλια, εξαλείφοντας τις «απειλές» και «επαναφέροντας την ασφάλεια».
Αυτή η ρητορική, ωστόσο, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αναφορές για αυξανόμενη βία, διώξεις αμάχων και καταστροφικές επιπτώσεις για τον άμαχο πληθυσμό. Οι διακηρύξεις περί επιστροφής της κανονικότητας φαίνεται να είναι περισσότερο μια πολιτική επίδειξη δύναμης παρά μια πραγματική στρατηγική για ειρήνη.
Η εξέλιξη της κατάστασης στη Συρία δείχνει ότι η βία δεν πρόκειται να σταματήσει σύντομα. Η κυβέρνηση αλ Σάραα επιχειρεί να εδραιώσει την εξουσία της με τη δύναμη των όπλων, αλλά η αποσιώπηση των εγκλημάτων πολέμου και η στοχοποίηση μειονοτήτων καταδεικνύουν ότι η χώρα παραμένει σε βαθιά κρίση.
Η διεθνής κοινότητα καλείται να αναλάβει δράση και να μην επιτρέψει την κανονικοποίηση των φρικαλεοτήτων. Αντί για την επιστροφή στην ειρήνη, η Συρία φαίνεται να οδηγείται σε έναν νέο κύκλο βίας, όπου οι αθώοι πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα.
