Η ΡΟΥΘ ΜΠΕΪΝΤΕΡ ΓΚΙΝΣΜΠΕΡΓΚ (Ruth Bader Ginsburg) γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1933 από Εβραίους γονείς σε μια εργατική συνοικία του Μπρούκλιν. Ο πατέρας της καταγόταν από την Οδησσό, ενώ οι γονείς της μητέρας της ήταν μετανάστες από την Αυστρία. Στα 13 της έγραψε μια έκθεση για τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, η οποία έκανε τεράστια εντύπωση. Αργότερα πήγε στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, όπου, μεταξύ άλλων, γνώρισε τον μεγαλύτερο θαυμαστή της και μελλοντικό σύζυγό της, τον Μάρτιν Γκίνσμπεργκ. Το 1957, ξεκίνησε τις σπουδές της στη σχολή της Νομικής του Πανεπιστήμιου Χάρβαρντ ως μία από τις εννέα γυναίκες ανάμεσα σε 500 άνδρες.
Η εμβληματική Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ ήταν μια δυναμική εκπρόσωπος της Δικαιοσύνης, η οποία καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της τάχθηκε στην υπηρεσία της ισονομίας και της ισότητας των φύλων την Αμερική και πάλεψε για ζητήματα κοινωνικής προόδου, όπως οι αμβλώσεις και οι γάμοι μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.
«Μια μικροκαμωμένη γυναίκα που ακτινοβολούσε αυτοπεποίθηση και νηφαλιότητα» έγραψε για εκείνην η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Η επίδρασή της ήταν τεράστια, γι' αυτό άλλωστε θεωρούνταν ένα σύμβολο της αλήθειας. Επίσης, δεν είναι τυχαίο το ότι οι Συντηρητικοί την αποκαλούσαν «τέρας», «μάγισσα», «ζόμπι» και χρησιμοποιούσαν σκληρές εκφράσεις αναφερόμενοι στο ύψος της. Όμως η ίδια επέλεγε να μην απαντά, επειδή, όπως συνήθιζε να λέει, «είχα μάθει από τη μητέρα μου πως ο θυμός είναι χάσιμο χρόνου».
Προσπαθώ να διδάξω ότι είναι λάθος να κρίνεις τους ανθρώπους με βάση την εμφάνιση, το χρώμα και το αν είναι άνδρες ή γυναίκες.
Να θυμίσουμε ότι η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ διορίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο από τον Μπιλ Κλίντον στις 25 Δεκεμβρίου 1993. Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα υγείας, αλλά πάντα κατάφερνε να βγαίνει νικήτρια. Το 1999 έκανε θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου και δέκα χρόνια αργότερα διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρ' όλα τα προβλήματα υγείας της, η Γκίνσμπεργκ δεν είχε απουσιάσει από καμία συνεδρίαση του Ανώτατου Δικαστηρίου. Μάλιστα, η καριέρα της εκεί ταυτίστηκε με τη φράση «I dissent», δηλαδή «Δεν συμφωνώ». Ήταν μια γυναίκα που άλλαξε τη θέση της γυναίκας στην αμερικανική κοινωνία. Αναμφίβολα, μια επιβλητική φιγούρα εξουσίας όχι μόνο εντός αλλά και εκτός δικαστηρίου. «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα με τη μία. Στη ζωή μου τα είχα όλα τελικά, αλλά πέρασα και πολύ δύσκολα» είχε υποστηρίξει.
Στο αφιέρωμα που ακολουθεί παρουσιάζουμε μερικές χαρακτηριστικές φράσεις της από συνεντεύξεις, ομιλίες και δηλώσεις που συνθέτουν το προφίλ μιας εμβληματικής προσωπικότητας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του αγώνα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων.
• «Το διάβασμα διαμόρφωσε τα όνειρά μου και το περισσότερο διάβασμα με βοήθησε να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα. Πιστεύω βαθιά στη σημασία τού να ακούς και να μαθαίνεις από τους άλλους».
• «Η συμβουλή της πεθεράς μου τη νύχτα του γάμου μου ήταν: "Σε κάθε καλό γάμο βοηθά μερικές φορές να είσαι κουφή". Το εφάρμοσα και στο σπίτι και στο δικαστήριο»: αυτή ήταν η απάντησή της στην ερώτηση για το ποιο ήταν το μυστικό του γάμου της.
• «Ήμουν εξαιρετικά τυχερή που μοιράστηκα τη ζωή μου με έναν σύντροφο, ένα πραγματικά άξιο μέλος της γενιάς του. Ήταν το πρώτο αγόρι που έβρισκε ενδιαφέρον το ότι ήμουν έξυπνη» θα πει για τον σύζυγό της Μάρτιν, ο οποίος πέθανε το 2010 από καρκίνο.
• «Εάν θες να γίνεις πραγματικός επαγγελματίας, θα πρέπει να υπερβείς τον εαυτό σου και να κάνεις κάτι που θα θεραπεύσει τις "πληγές" της κοινότητάς σου».
• «Μην αφήνεις να σε αποσπούν από τον σκοπό σου συναισθήματα όπως ο θυμός, ο φθόνος, η μνησικακία, γιατί καταβροχθίζουν την ενέργεια και τον χρόνο σου».
• «Πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο αντιφεμινιστικό από το να θες οι γυναίκες να απασχολούνται μόνο με "γυναικείες οργανώσεις", να κάθονται στη γωνιά τους και να λυπούνται η μία την άλλη, χωρίς να έχουν επαφή με τον κόσμο των ανδρών. Αν πρόκειται ν' αλλάξεις τα πράγματα, πρέπει να είσαι δίπλα σε εκείνους που κινούν τα νήματα».
• «Πάλεψε για όλα εκείνα για τα οποία νοιάζεσαι και κάν' το έτσι, ώστε να σε ακολουθήσουν κι άλλοι».
• «Το δικαίωμα στην άμβλωση είναι κάτι βασικό στη ζωή μιας γυναίκας. Είναι μια απόφαση που πρέπει να παίρνει η ίδια για τον εαυτό της. Και όταν η κυβέρνηση ελέγχει αυτή την απόφαση αντί για εκείνη, είναι σαν να μην την αντιμετωπίζει ως έναν ενήλικα υπεύθυνο για τις ίδιες του τις επιλογές».
• «Προσπαθώ να διδάξω ότι είναι λάθος να κρίνεις τους ανθρώπους με βάση την εμφάνιση, το χρώμα και το αν είναι άνδρες ή γυναίκες».
• «Κάτι που με απασχολεί είναι ότι οι νέες γυναίκες σήμερα δεν φαίνεται να νοιάζονται για το ότι διαθέτουμε ένα θεμελιώδες κυβερνητικό όργανο που δεν αναφέρεται ρητά στην ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Ξέρουν ότι δεν υπάρχουν πια κλειστές πόρτες, γι' αυτό θα πρέπει να θεωρήσουν δεδομένα τα δικαιώματα που έχουν».
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
σχόλια