Σε πόλεις σε ολόκληρο το Ιράν, χιλιάδες άνθρωποι ζουν ημέρες αγωνίας και νύχτες αϋπνίας, καθώς πληθαίνουν οι εικασίες ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να προχωρήσουν σε στρατιωτικά πλήγματα.
Πιο συγκεκριμένα, αβεβαιότητα στο Ιράν διαπερνά την καθημερινότητα, από τις οικογένειες που παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, μέχρι τους νέους που ελέγχουν τις πλατφόρμες παρακολούθησης πτήσεων και πλοίων.
Άλλοι φοβούνται μια εξωτερική επέμβαση, άλλοι σιωπηρά ή ανοιχτά, τη βλέπουν ως πιθανή διέξοδο μετά τη βίαιη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Οι ελπίδες ότι η διεθνής πίεση θα μπορούσε να αλλάξει τις εσωτερικές ισορροπίες, άρχισαν να ξεθωριάζουν όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που προηγουμένως είχε ενθαρρύνει τους διαδηλωτές, έδειξε να στρέφεται προς τη διπλωματία. Την ίδια ώρα, το ανθρώπινο κόστος της αναταραχής παραμένει αντικείμενο έντονης διαμάχης.
Η αμερικανική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων HRANA κάνει λόγο για 7.007 νεκρούς, αριθμό υπερδιπλάσιο από τα επίσημα στοιχεία της Τεχεράνης, που αναφέρουν 3.117. Παράλληλα, ειδικοί του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ αυτών η ειδική εισηγήτρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν, υπογραμμίζουν ότι οι περιορισμοί στο διαδίκτυο και οι μαζικές συλλήψεις καθιστούν αδύνατη την ακριβή αποτίμηση της καταστολής.
Στο διπλωματικό πεδίο, οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στη Γενεύη ολοκληρώθηκαν χωρίς τελική συμφωνία, αφήνοντας μόνο αμυδρές ενδείξεις προόδου. Πολλοί Ιρανοί φοβούνται ότι ενδεχόμενη κατάρρευση των διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφικές εξελίξεις, ακόμη και σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η ρητορική κλιμάκωσης δεν έχει εκλείψει, ενώ κρατικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν συχνά τις πυραυλικές δυνατότητες της χώρας, ενισχύοντας το κλίμα έντασης.
Την ίδια στιγμή, η οικονομία ασφυκτιά. Παρά το γεγονός ότι η χώρα εισέρχεται στην παραδοσιακά πιο εμπορική περίοδο πριν από το Νορούζ, την περσική Πρωτοχρονιά, η αγορά παραμένει υποτονική.
Με τις αμερικανικές κυρώσεις να βαραίνουν και τον πληθωρισμό να ξεπερνά το 62%, οι έμποροι κάνουν λόγο για ελάχιστη κίνηση και οι επενδυτές αποφεύγουν ρίσκα που μοιάζουν περισσότερο με τυχοδιωκτισμό παρά με στρατηγικές επιλογές. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διακρίνεται και μια αυξανόμενη τάση «προετοιμασίας έκτακτης ανάγκης», με πολίτες να αποθηκεύουν τρόφιμα, νερό και βασικά εφόδια.
Η αίσθηση αβεβαιότητας δεν περιορίζεται εντός των συνόρων. Αρκετές χώρες καλούν τους πολίτες τους να αποχωρήσουν, ενώ η επόμενη φάση των συνομιλιών θεωρείται κρίσιμη.
Για εκατομμύρια Ιρανούς, οι επόμενες εβδομάδες δεν προμηνύουν βεβαιότητες αλλά μια εύθραυστη ελπίδα ότι η διπλωματία θα επικρατήσει πριν ο φόβος μετατραπεί σε πραγματικότητα.
Με πληροφορίες από BBC
