Ιδρυτικός μέλος της Ένωσης Προστασίας της Ισότητας και των Δικαιωμάτων ΑμεΑ, «Υπερίων» υπήρξε η 67χρονη που έχασε τη ζωή της το βράδυ της Πέμπτης (26/2) στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», μετά από πτώση.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει, μέχρι στιγμής, γνωστά, η γυναίκα έφτασε στο αεροδρόμιο της Αθήνας με νυχτερινή πτήση από την Κεφαλονιά και κατά τη διάρκεια παροχής ειδικής υπηρεσίας εξυπηρέτησης ατόμων με αναπηρία, (αποβίβαση με τον ειδικό αναβατήρα), η ίδια και ο συνοδός της έπεσαν από μικρό ύψος, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό της.
Στην 67χρονη τής παρασχέθηκαν άμεσα οι πρώτες βοήθειες από πλήρωμα του ΕΚΑΒ που βρίσκεται στο αεροδρόμιο και διακομίσθηκε ζωντανή στο Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου και άφησε την τελευταία της πνοή.
Ελευθέριος Βενιζέλος: Η ανακοίνωση του αεροδρομίου για τη νεκρή 67χρονη
Με αφορμή το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της επιβάτιδος που έχασε τη ζωή της.
Σύμφωνα με ενημέρωση από τον ΔΑΑ «το περιστατικό έλαβε χώρα κατά τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος εξυπηρέτησης ατόμων με αναπηρία ή/και μειωμένη κινητικότητα, το οποίο χειρίζεται ο πάροχος της συγκεκριμένης υπηρεσίας.
Τραυματίστηκαν η επιβάτης και ο εργαζόμενος και στο σημείο έσπευσε το ΕΚΑΒ. Η επιβάτης διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου δυστυχώς κατέληξε ενώ ο εργαζόμενος παρελήφθη για περαιτέρω ιατρική αξιολόγηση.
Έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές σε συνεργασία με τον συγκεκριμένο πάροχο, προκειμένου να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού».
Ελευθέριος Βενιζέλος: Τα ερωτήματα για την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία
«Σε ανακοίνωσή του, ο σύλλογος «Υπερίων» τονίζει πως «η απώλεια της Μ.Λ. δεν είναι μόνο τραγωδία – είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα».
Ο θάνατός της, «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα. Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση – είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής».
Στη συνέχεια η ένωση αναφέρει πως ο θάνατος της 67χρονης «μάς υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
- Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
- Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
- Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;».
Η ένωση δεσμεύτηκε πως δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μ.Λ. να περιοριστεί σε λόγια θλίψης. «Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
- ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
- ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
- θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
- πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της. Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ».
«Η Μ.Λ. δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα. Ηταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω».
