Στις υποψηφιότητες για τον επόμενο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών αναφέρεται άρθρο των N.Y. Times, προκρίνοντας για τη θέση αυτή την Άνκελα Μέρκελ, μεταξύ των άλλων πιθανών υποψηφίων, όπως ο António Guterres, πρώην Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας και Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ.
Ο αρθρογράφος Μαρκ Σέντον αναφέρει ότι «ορισμένοι γνώστες των Ηνωμένων Εθνών μιλούν για μια γυναίκα πολύ πιο εδραιωμένη στην παγκόσμια σκηνή: την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ» για την οποία υπήρξαν αρκετά δημοσιεύματα στη Γερμανία πέρυσι που την ήθελαν στον ΟΗΕ.
Ο Σέντον αναφέρεται στη στάση της για τους πρόσφυγες και υπενθυμίζει τη δήλωση της ότι δεν επιθυμεί μια νέα θητεία στην καγκελαρία. Παράλληλα επισημαίνει τη θετική στάση της στο προσφυγικό αλλά και τις αντιδράσεις στην πολιτική των ανοικτών θυρών που ακολουθεί η Μέρκελ.
«Κανένας υποψήφιος δεν θα μπορούσε μαγικά να αποκαταστήσει το κύρος των Ηνωμένων Εθνών, αλλά υπάρχει μια συναρπαστική λογική υπέρ μιας υποψηφιότητας της Μέρκελ. Είναι γυναίκα και έχει μεγαλώσει στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Πιο σημαντικό, έχει μια διαισθητική κατανόηση του προέδρου της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος είχε βάση στη Δρέσδη ως αξιωματικός της K.G.B., όταν το Τείχος του Βερολίνου έπεσε. Ενώ η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία έχει δοκιμάσει σοβαρά την υπομονή της κας Μέρκελ, συνέχισε τις τακτικές τηλεφωνικές συνομιλίες με τον κ Πούτιν. Θα μπορούσε να έχει τη μοναδική ικανότητα να μεσολαβήσει μεταξύ της Ρωσίας και της Αμερικής», σημειώνει ο αρθρογράφος.
Επισημαίνει επίσης την αξιοσημείωτη απάντηση της Γερμανίας υπό την ηγεσία της στην κρίση των προσφύγων στην Ευρώπη που υπογράμμισε τα ανθρωπιστικά διαπιστευτήρια της Μέρκελ, σε αντίθεση με τη φειδωλή απάντηση του πρωθυπουργού της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, καθώς και με την αυξανόμενη ξενοφοβία μεταξύ ορισμένων ηγετών χωρών της Αν. Ευρώπης.
«Την ίδια στιγμή, η καγκελάριος αντιμετώπισε μια υπαρξιακή απειλή για την ευρωζώνη, μετά την ελεύθερη πτώση της Ελλάδας το περασμένο έτος. Η κα Μέρκελ διεύθυνε επιδέξια ένα μονοπάτι ανάμεσα στην εξοργισμένη ελληνική κοινή γνώμη και στους σκληρούς όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος ήταν έτοιμος να δείξει στην Ελλάδα την έξοδο», τονίζει.
Καταλήγει σημειώνοντας ότι παρά τις μεταρρυθμίσεις του Μπαν ο ΟΗΕ δεν έχει τη θέση που θα έπρεπε και «σε ένα πολυπολικό κόσμο όπου οι συγκρούσεις υπερβαίνουν τα εθνικά σύνορα, αν κάποιος μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση, αυτός θα ήταν είναι η καγκελάριος της Γερμανίας».
