Σχεδόν 10 μέρες μετά τον θάνατο του Άντονι Μπουρντέν, το διαδίκτυο σιγά – σιγά γεμίζει από ανθρώπινες, όχι ακριβώς τηλεοπτικές στιγμές του, αλλά από –από καρδιάς- ομιλίες του, από εκείνες στις οποίες ήξερε πραγματικά να μαγεύει το κοινό, όπως ακριβώς συνέβαινε και μέσα από τα βιβλία του πριν ακόμη γίνει ο ροκ σταρ της τηλεοπτικής μαγειρικής.
Ειλικρινής, άμεσος, ζεστός, κάποτε αθυρόστομος και πάντα ενθουσιώδης και πληθωρικός ο Μπουρντέν ήξερε όχι μόνο για «τι» μιλάει, αλλά και πώς να μιλήσει γι' αυτό. Και έχει ιδιαίτερη αξία ένα στιγμιότυπο από ομιλία του, στην οποία δίνει συμβουλές προς νέους, επίδοξους μάγειρες.
Είναι τέτοιο το πάθος, η εκφορά του λόγου και οι λέξεις που χρησιμοποιεί που θα μπορούσαν να απευθύνονται σε οποιονδήποτε νέο που ετοιμάζεται να ακολουθήσει ένα δύσκολο και στριφνό επάγγελμα.
Απλώς δείτε το.
«Κάθε σχολή μαγειρικής που σέβεται τον εαυτό, πριν σας αφήσει να βουτηχτείτε στα βαθιά με το φοιτητικό σας δάνειο θα πρέπει να σας ενημερώσει για κάποια πράγματα. Πριν αφήσετε μια άλλη δουλειά για τη μαγειρική, πριν αποφασίσετε μια τεράστια στροφή στη νεαρή ή στην μεστά ενήλικη ζωή σας, θα πρέπει να ξέρετε ότι για πάρα πολύ καιρό θα αμείβεστε με ψίχουλα.
Δεν θα μπορείτε ούτε τις δόσεις του δανείου σας να ξεπληρώσετε. Εννοείται ότι δεν θα βρεθείτε στο Food Network από τη μια μέρα στην άλλη, μπορεί να μη βρεθείτε και ποτέ. Πιθανότατα, ποτέ!
Η δουλειά με την οποία πάτε να μπλέξετε είναι σκληρή. Είναι μια δουλειά με συντριπτικές πιθανότητες αποτυχίας.
Είναι μια δουλειά σωματικά εξοντωτική, μια δουλειά αμείλικτη, παραγεμισμένη με ματαιότητα, αδικία, κατάχρηση εξουσίας, μια δουλειά για την οποία θα πρέπει να απαρνηθείτε κάθε πιθανότητα φυσιολογικής ζωής ή φυσιολογικών ανθρώπινων σχέσεων πέρα και εκτός από αυτές που θα αναπτύξετε στη βιομηχανία της εστίασης.
Θεωρείτε ότι αυτή η ζωή είναι για εσάς; Είστε το είδος του ανθρώπου που θα αγαπήσει και θα συντηρήσει μια τέτοιου είδους ζωή, όπως εγώ; Ή μήπως είστε ένας κανονικός, φυσιολογικός άνθρωπος; Και αυτά είναι μόνο η αρχή.
Γι' αυτό πάντα λέω ότι προτού γραφτείτε σε οποιαδήποτε σχολή μαγειρικής, για τον Θεό όμως, πηγαίντε πρώτα να δουλέψετε για έναν χρόνο ακόμη και σε ένα Olive Garden (σ.σ.: διάσημη αλυσίδα εστιατορίων με ιταλική και αμερικανική κουζίνα) ή σε οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο, δοκιμαστείτε στην πίεση, προσπαθήστε να καταλάβετε τι θα γίνετε, πώς λειτουργεί αυτός ο κόσμος και αν ακόμη σας αρέσει, αν ακόμη το αγαπάτε, αν λέτε στον εαυτό σας
"ξέρεις κάτι; Δεν με νοιάζει να γίνω διάσημος, δεν με νοιάζει αν δεν πατήσω ποτέ στα στούντιο του Food Network, δεν με νοιάζει γιατί αυτή η ζωή είναι για 'μένα, τότε... προχωρήστε και σίγουρα γραφτείτε σε μια σχολή μαγειρικής!».
σχόλια