Με έντονη παρουσία και παλμό, δεκάδες μέλη της παλαιστινιακής κοινότητας στην Ελλάδα, συνδικάτα και κοινωνικά κινήματα συγκεντρώθηκαν το μεσημέρι του Σαββάτου στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα, δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής.
Η κινητοποίηση εξελίχθηκε σε πορεία προς την πρεσβεία του Ισραήλ, με κεντρικό σύνθημα την άμεση διακοπή της βίας και της γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας.
Οι συμμετέχοντες κρατούσαν παλαιστινιακές σημαίες και πανό με μηνύματα αλληλεγγύης, ενώ φώναζαν συνθήματα υπέρ της ελευθερίας της Παλαιστίνης και της αποδοκιμασίας της ισραηλινής στρατιωτικής δράσης.
Η πορεία πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη 77η επέτειο της Νάκμπα, μιας ημερομηνίας-ορόσημου στην παλαιστινιακή ιστορική συνείδηση, που για εκατομμύρια Παλαιστινίους συμβολίζει την αρχή ενός διαρκούς εκτοπισμού και απώλειας.
Νάκμπα: Η αφετηρία της προσφυγιάς και της παλαιστινιακής τραγωδίας
Η Νάκμπα (αραβικά: النكبة – Η Καταστροφή) αναφέρεται στην μαζική εκδίωξη περίπου 750.000 Παλαιστινίων από τα σπίτια και τις πατρογονικές τους εστίες κατά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948 και τον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο που ακολούθησε. Πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, η Νάκμπα σηματοδότησε και την κατάρρευση της παλαιστινιακής κοινωνικής και πολιτικής δομής.
Η απαρχή της κρίσης τοποθετείται στο τέλος της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη, όταν ο ΟΗΕ υιοθέτησε την Απόφαση 181 (1947) για τη διχοτόμηση της περιοχής σε ένα εβραϊκό και ένα αραβικό κράτος. Ενώ η εβραϊκή ηγεσία αποδέχθηκε την πρόταση, οι Παλαιστίνιοι και τα αραβικά κράτη την απέρριψαν, θεωρώντας την άδικη. Ακολούθησαν ένοπλες συγκρούσεις και συστηματικές εκκαθαρίσεις από παραστρατιωτικές και στρατιωτικές σιωνιστικές δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου:
- Πάνω από 400 παλαιστινιακά χωριά καταστράφηκαν ή εκκενώθηκαν.
- Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν προς τον Λίβανο, τη Συρία, την Ιορδανία, τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.
- Το δικαίωμα επιστροφής που κατοχυρώθηκε με την Απόφαση 194 του ΟΗΕ παραμένει ανεφάρμοστο μέχρι σήμερα.
Για τους Παλαιστινίους, η Νάκμπα δεν είναι απλώς μια ιστορική καταγραφή· είναι μια διαρκής εμπειρία καταπίεσης, εκτοπισμού και αγώνα για δικαιοσύνη. Η 15η Μαΐου τιμάται ετησίως ως ημέρα μνήμης, αλλά και ως υπενθύμιση του άλυτου προσφυγικού ζητήματος, του διαμελισμού της παλαιστινιακής κοινωνίας και της συνεχιζόμενης κατοχής.
Οι ιστορικοί τονίζουν ότι η Νάκμπα επανεμφανίζεται σε κάθε γύρο βίας και στρατιωτικής επέμβασης, ειδικά στην πολιορκημένη Γάζα, όπου εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν υπό συνθήκες αποκλεισμού, φτώχειας και ανασφάλειας.
