Μέρα με τη μέρα εντείνεται η παγκόσμια ανησυχία για περαιτέρω κλιμάκωση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, έπειτα από τις πιο εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές που έχει δεχτεί το Πακιστάν από την Ινδία κατά τη διάρκεια της επίσημης ειρηνικής περιόδου μεταξύ των δύο γειτόνων.
Ωστόσο, πέρα από τις σφαίρες και τους πυραύλους, υπάρχει και ένα άλλο «όπλο» που η Ινδία έχει απειλήσει να χρησιμοποιήσει και το οποίο το Πακιστάν έχει δηλώσει πως θα αποτελούσε αναμφισβήτητα «Πράξη Πολέμου». Ο λόγος για το νερό.
Σύμφωνα με τις ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν, ένας από τους στόχους των ινδικών επιδρομών την Τετάρτη ήταν το υδροηλεκτρικό έργο Neelum-Jhelum του Πακιστάν.
Οι επιθέσεις σημειώθηκαν λίγες ώρες αφότου ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, ανακοίνωσε ότι η Ινδία θα σταματήσει τη ροή νερού προς τα σύνορά της.
«Πλέον, το νερό της Ινδίας θα ρέει προς όφελος της Ινδίας, θα διαφυλάσσεται προς όφελος της Ινδίας και θα χρησιμοποιείται για την πρόοδο της Ινδίας», δήλωσε ο Μόντι την Τρίτη.
Η Συνθήκη των Υδάτων του Ινδού
Η Ινδία διέκοψε μια συνθήκη 65 ετών που ρύθμιζε τη διανομή υδάτων μεταξύ Ινδίας - Πακιστάν στα τέλη του προηγούμενου μήνα, μετά από «συνεχιζόμενη διασυνοριακή τρομοκρατία από το Πακιστάν» - αναφερόμενη σε επίθεση που σημειώθηκε στις 22 Απριλίου εναντίον τουριστών στο ινδοκρατούμενο Κασμίρ από πακιστανική μαχητική ομάδα, με την οποία το Πακιστάν δηλώνει ότι δεν έχει καμία εμπλοκή.
Το Πακιστάν, σε απάντηση, προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια διακοπής της ροής νερού από την Ινδία, «θα θεωρηθεί Πράξη Πολέμου και θα απαντηθεί με πλήρη ισχύ σε όλο το φάσμα της Εθνικής Ισχύος».
Η Συνθήκη των Υδάτων του Ινδού (Indus Waters Treaty) του 1960 προβλέπει την κοινή διαχείριση της ροής έξι ποταμών που κυλούν κατά μήκος των συνόρων των δύο χωρών.
Η Ινδία έχει χαρακτηρίσει τη συνθήκη ως ιδιαίτερα «γενναιόδωρη» προς το Πακιστάν, το οποίο ουσιαστικά απέκτησε πρόσβαση στο 80% των υδάτων του συστήματος.
Η συνθήκη προβλέπει ότι η Ινδία δεν μπορεί να κατασκευάσει υποδομές που να περιορίζουν ή να εκτρέπουν τη ροή νερού από τους δυτικούς ποταμούς, εκτός από περιορισμένη χρήση για γεωργία και παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Μέχρι την μονομερή διακοπή της τον Απρίλιο, η Ινδία γενικά σεβόταν τη συνθήκη, ακόμα και κατά τη διάρκεια πολέμων με το Πακιστάν.
Η αναστολή της συνθήκης δημιουργεί σημαντικό κίνδυνο για την οικονομία του Πακιστάν, στην οποία η γεωργία αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τέταρτο του ΑΕΠ.
Ωστόσο, δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό η Ινδία έχει τη δυνατότητα να εμποδίσει τη ροή του νερού προς το Πακιστάν.
Ειδικοί έχουν επισημάνει ότι η Ινδία επί του παρόντος δεν διαθέτει την απαραίτητη υποδομή φραγμάτων για να ελέγξει πλήρως τη ροή του νερού από τους ποταμούς.
Παρ’ όλα αυτά, στις 4 Μαΐου η Ινδία κατέβασε τις θυρίδες στο φράγμα Μπαγκλιχάρ (Baglihar), μειώνοντας ουσιαστικά τη ροή προς το Πακιστάν, μέσω του ποταμού Τσενάμπ (Chenab), έως και κατά 90%, σύμφωνα με την εφημερίδα Hindustan Times.
Παρόμοιες ενέργειες φέρεται να σχεδιάζονται και για το έργο Κισανγκάνγκα (Kishanganga) στον ποταμό Τζέλουμ (Jhelum).
Ο Χασάν Φ. Χαν, επίκουρος καθηγητής αστικής και περιβαλλοντικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Ταφτς (Tufts), έγραψε στην πακιστανική εφημερίδα Dawn ότι, αν και η Ινδία δεν μπορεί απλώς να σταματήσει τη ροή του νερού προς το Πακιστάν, η παραβίαση της συνθήκης θα γίνει πιο αισθητή κατά την ξηρή περίοδο που διαρκεί από τον Δεκέμβριο έως τον Μάιο.
Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο η Ινδία μπορεί να χρησιμοποιήσει το νερό ως όπλο είναι η άρνηση παροχής στοιχείων για τις πλημμύρες στο Πακιστάν κάτι που θα μπορούσε να αποβεί καταστροφικό κατά την περίοδο των μουσώνων.
Με πληροφορίες από Time
