«Φτιάξτε μολότοφ, εξουδετερώστε τον κατακτητή!», έγραψε στο Twitter το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας το πρωί της 25ης Φεβρουαρίου καθώς ο στρατός του Βλαντιμίρ Πούτιν είχε εισβάλει στη χώρα και όδευε προς το Κίεβο.
Άνθρωποι σε γωνιές της Ουκρανίας άρχισαν να φτιάχνουν μολότοφ, έχοντας ως στόχο τις ρωσικές δυνάμεις. Στην Λβιβ, φοιτητές και καλλιτέχνες στέκονταν γύρω από ένα αυτοσχέδιο τραπέζι. Ο καθένας έχει έναν ρόλο. Φορώντας μάσκες και γάντια δημιουργούσαν τους δικούς τους εμπρηστικούς μηχανισμούς. Ο χώρος μυρίζει έντονα βενζίνη και υγρό αφαίρεσης βαφής.
Ο Ντάνιελ Μεντιακόφσκι, φοιτητής Ιστορίας στη ουκρανική πόλη, μιλώντας στον Guardian δήλωσε ότι γνωρίζει ότι μια μολότοφ δεν θα εμποδίσει τον ρωσικό στρατό. «Θα σπάσει ηθικό των Ρώσων στρατιωτών και θα τους δείξει ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι εδώ».
Σε ένα προάστιο του Κιέβου, συνταξιούχος οικονομολόγος έδειχνε σε δημοσιογράφο του CNN το απόθεμα των εμπρηστικών μηχανισμών της, εξηγώντας ότι τις κατασκεύασε αφού έψαξε για οδηγίες στο Google. Στο Ντνίπρο, γυναίκες συγκεντρώνονται έξω για να συναρμολογήσουν τις αυτοσχέδιες βόμβες.
«Φαίνεται ότι είναι το μόνο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε τώρα», είπε ένας δάσκαλος.
Πολίτες σε όλη την Ουκρανία ετοιμάζουν τεράστιες ποσότητες μολότοφ για να αντιμετωπίσουν τις ρωσικές δυνάμεις. Για σχεδόν, έναν αιώνα οι μολότοφ αποτελούν το πιο προσιτό όπλο για τα «αουτσάιντερ» που πολεμούν έναν τεχνολογικά ανώτερο εχθρό. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα γυάλινο μπουκάλι και μερικά εύφλεκτα υλικά.
Η ιστορία της μολότοφ
Στον ισπανικό Εμφύλιο, οι εθνικιστές χρησιμοποιούσαν βόμβες βενζίνης εναντίον των σοβιετικών δεξαμενών που προμήθευαν τη ρεπουμπλικανική κυβέρνηση. Σε μία διαμάχη, που μάρτυρας ήταν ένας Βρετανός ταξίαρχος, οι αυτοσχέδιες βόμβες κατάφεραν να καταστρέψουν εννέα τανκς. Σύντομα ο Ρεπουμπλικανικός Στρατός και οι διεθνείς ταξιαρχίες, που πολεμούσαν στο πλευρό του, άρχισαν και αυτοί να τις χρησιμοποιούν.
Ωστόσο, οι Φινλανδοί ήταν εκείνοι που έδωσαν το όνομα «μολότοφ». Όταν οι σοβιετικές δυνάμεις επιτέθηκαν στη Φινλανδία το 1939, ο Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ, υπουργός Εξωτερικών του Στάλιν, ισχυρίστηκε ότι πολεμικά αεροσκάφη μετέφεραν τρόφιμα στους δοκιμαζόμενους πολίτες και δεν έριχναν βόμβες. Οι Φινλανδοί τα βάφτισαν περιπαικτικά «Τα καλάθια με το ψωμί του Μολότοφ» και απάντησαν με τα «Κοκτέιλ Μολότοφ», προκειμένου να αναχαιτίσουν τα τεθωρακισμένα του Κόκκινου Στρατού.
Το όνομα «μολότοφ» ταίριαξε και γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανία χρησιμοποιούσε βόμβες μολότοφ ως άμυνα ενάντια στη ναζιστική εισβολή. Το 1940, ο Tom Wintringham, βετεράνος των διεθνών ταξιαρχιών του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, δημοσίευσε έναν οδηγό για βόμβες μολότοφ στο δημοφιλές βρετανικό περιοδικό Picture Post. Αφού έγραψε τη «συνταγή», εξήγησε με λεπτομέρειες στους αναγνώστες πώς να τις χρησιμοποιήσουν.
«Μην παίζετε με αυτά τα πράγματα», κατέληξε. «Είναι πολύ επικίνδυνο».
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο ουγγρικός λαός ξεσηκώθηκε ενάντια στον σοβιετικό έλεγχο το 1956, η βόμβα μολότοφ ήταν το όπλο του. Κατέστρεψαν έως και 400 τανκς πριν καταπνιγεί η εξέγερση. Έκτοτε, οι βόμβες μολότοφ χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο σε ένοπλες συγκρούσεις αλλά ακόμα και στο περιθώριο συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας.
Γυρνώντας στη Λβιβ, σε μια γωνιά του αυτοσχέδιου εργοστασίου μολότοφ υπάρχουν στοίβες από μπουκάλια, μερικά με αυτοκόλλητα που γράφουν: «Χυμός μήλου, 1997»., ενώ σε μια άλλη λουλουδάτα λινά που περιμένουν να σχιστούν σε λωρίδες και να χρησιμοποιηθούν.
«Τα ονομάζουμε smoothies Bandera», είπε η Λιλ Ελεανόρ, αναφερόμενη στον Ουκρανό πολιτικό, ιδεολόγο και θεωρητικό του ουκρανικού εθνικισμού. «Λατρεύω τη μυρωδιά. Είναι η μυρωδιά της ελευθερίας», είχε πει στον Guardian.
Οι εθελοντές - ηλικίας 18 έως 35 ετών - συσκεύαζαν τις έτοιμες μολότοφ και στη συνέχεια αυτές διανέμονται μέσω ενός αξιόπιστου δικτύου επαφών, με ορισμένες να φυλάσσονται σε αποθεματικό σε περίπτωση που η Ρωσία προσπαθήσει να καταλάβει στη Λβιβ. Οι συμβουλές για το πώς να τα πετάξουν στις ρωσικές δυνάμεις ανταλλάσσονται μέσω Instagram και Facebook.
Λίγοι από τους νέους που έφτιαχναν μολότοφ είχαν ρίξει ποτέ μία.
Ο Rodion Kadatskyi - ένας 25χρονος IT project manager από τη Μαριούπολη - είπε ότι δεν μπορούσαν όλοι να πάρουν ένα όπλο και να πολεμήσουν. Η κατασκευή βομβών ήταν ένας άλλος τρόπος βοήθειας, είπε. «Η νεολαία συγκινείται από αυτό το πατριωτικό πνεύμα. Ο καθένας πλέον συνειδητοποιεί τι είναι ικανός να κάνει».
Με πληροφοφίες National Geographic & Guardian
