Μια μικρή πόλη στη βόρεια Γαλλία βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής όχι για κάποιο πολιτικό γεγονός, αλλά για τα ονόματα των υποψηφίων στις δημοτικές εκλογές.
Στο Αρκί-σιρ-Ομπ, μια κοινότητα λιγότερων από 3.000 κατοίκων στην Καμπανία, ο δεύτερος γύρος των εκλογών φέρνει αντιμέτωπους τον νυν δήμαρχο Σαρλ Χίτλερ (Charles Hittler) και τον αντίπαλό του Αντουάν Ρενό-Ζιελένσκι (Antoine Renault-Zielinski). Η ομοιότητα των επωνύμων τους με εκείνα του Αδόλφου Χίτλερ και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι έγινε γρήγορα viral, προκαλώντας σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι ίδιοι οι κάτοικοι, πάντως, αντιμετωπίζουν το θέμα με ψυχραιμία.
«Είναι το όνομα, βλέπετε… Χίτλερ εναντίον Ζιελένσκι. Έγινε λίγος θόρυβος. Είναι τρελό», λέει ο 75χρονος δήμαρχος, εμφανώς κουρασμένος από την προσοχή που έχει προκαλέσει η σύμπτωση.
Ο 28χρονος αντίπαλός του εμφανίζεται πιο χαλαρός: «Αν αυτό βοηθά να ακουστεί το όνομα της πόλης μας, τόσο το καλύτερο», σημειώνει, διευκρινίζοντας ότι το επίθετό του είναι πολωνικής προέλευσης και δεν σχετίζεται με τον Ουκρανό πρόεδρο.
Μια κανονική εκλογική μάχη
Πίσω από την ιδιαιτερότητα των ονομάτων, η εκλογική αναμέτρηση είναι πραγματική και αμφίρροπη.
Στον πρώτο γύρο, ο Χίτλερ κατέλαβε την πρώτη θέση, με τον Ζιελένσκι να ακολουθεί σε απόσταση μόλις 40 ψήφων. Στον δεύτερο γύρο συμμετέχει και τρίτη υποψήφια, γεγονός σπάνιο για τόσο μικρή κοινότητα.
Ωστόσο, υπάρχει ανησυχία ότι η διεθνής προβολή μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα. «Ο κόσμος μπορεί να μπερδευτεί ή να ψηφίσει με άλλα κριτήρια», προειδοποιεί η τρίτη υποψήφια, Ανί Σουκά.
Παρά τη δημοσιότητα, τα βασικά ζητήματα για τους κατοίκους είναι πολύ πιο πεζά και αφορούν την υποβάθμιση της τοπικής αγοράς, η έλλειψη θέσεων εργασίας και η ασφάλεια.
«Κάποτε υπήρχαν μαγαζιά παντού. Τώρα δεν έχει μείνει τίποτα», λέει μια κάτοικος, περιγράφοντας την αργή παρακμή της πόλης.
Οι υποψήφιοι, παρά τις πολιτικές τους διαφορές, συμφωνούν στα βασικά. Ο νυν δήμαρχος δίνει έμφαση στην ασφάλεια και τις επενδύσεις, ενώ ο αντίπαλός του προτείνει μέτρα για την αναζωογόνηση της καθημερινότητας, όπως η επαναφορά του φωτισμού στους δρόμους τη νύχτα.
Η πόλη κουβαλά και βαριά ιστορία: ήταν τόπος σημαντικής μάχης του Ναπολέοντα το 1814, ενώ έχει δώσει το όνομά της ακόμη και σε οικισμό στην Ουκρανία.
Για τον Ζιελένσκι, λάτρη της ναπολεόντειας ιστορίας, αυτό αποτελεί κομμάτι της ταυτότητας της περιοχής. «Ήταν μια Γαλλία που μπορούσε να σταθεί απέναντι στις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις», λέει.
Για τον Χίτλερ, η ιστορία είναι πιο προσωπική. Ο πατέρας του στρατολογήθηκε βίαια από τον γερμανικό στρατό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ο ίδιος έχει ζήσει με το βάρος του επωνύμου του.
«Στο σχολείο έπρεπε να παλεύω», θυμάται. Παρά τις πιέσεις, δεν σκέφτηκε ποτέ να το αλλάξει. «Γιατί να αλλάξουμε το όνομά μας; Επειδή υπήρξε κάποιος βλάκας που λεγόταν Αδόλφος;».
Με πληροφορίες από Telegraph
