Ο Giorgi Neparidze, ένας μεσήλικας από την περιοχή της Τσιατούρα στη δυτική Γεωργία, έχει ακόμα σημάδια στα χείλη από τότε που έραψε το στόμα του κατά τη διάρκεια απεργίας πείνας πέρυσι.
Κατηγορεί την εταιρεία εξόρυξης Georgian Manganese, η οποία έχει στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση της Γεωργίας, για οικολογική καταστροφή και καταπάτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ζητά αποζημίωση.
Η Ευρώπη, που εισάγει μαγγάνιο από τη Γεωργία, φέρει επίσης ευθύνη για τα μαύρα ποτάμια και τα καταρρέοντα σπίτια στην περιοχή της Τσιατούρα. Ο Neparidze, πρώην μεταλλωρύχος και πλέον ακτιβιστής, υποστηρίζει ότι στο χωριό Shukruti η τοξική σκόνη και το μολυσμένο νερό με βαρέα μέταλλα προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας στους κατοίκους, με αυξημένα κρούσματα καρκίνου.
Το μαγγάνιο είναι κρίσιμο για την πράσινη μετάβαση της Ευρώπης, καθώς χρησιμοποιείται σε ανεμογεννήτριες, μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων και στρατιωτικό εξοπλισμό. Όμως, σύμφωνα με τον Neparidze, οι κάτοικοι της Τσιατούρα θυσιάζονται για να αναπνέουν καθαρό αέρα οι Ευρωπαίοι: «Είμαστε μόνο 40.000 άνθρωποι και μας θυσιάζουν για εκατομμύρια άλλους», λέει.
Παρά τη νομοθεσία της Ε.Ε. (Corporate Sustainability Due Diligence Directive) που θεσπίστηκε για τον έλεγχο παραβιάσεων σε εφοδιαστικές αλυσίδες, πρόσφατες προτάσεις από τις κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας προσπαθούν να την αποδυναμώσουν δραστικά.
Η κυβέρνηση της Γεωργίας, που στρέφεται όλο και πιο ανοιχτά προς τη Ρωσία, καταστέλλει την αντίσταση: διαδηλωτές έχουν συλληφθεί, μέσα ενημέρωσης φιμώνονται, και η κοινωνία των πολιτών απειλείται.
Ο Neparidze και άλλοι ακτιβιστές βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες που μπορεί να τους κοστίσουν έως και 6 χρόνια φυλάκισης. Οι διαμαρτυρίες εντείνονται, με κατοίκους να μπλοκάρουν δρόμους, εισόδους ορυχείων και να ζητούν ασφαλείς συνθήκες εργασίας, αποζημιώσεις και καθαρό περιβάλλον.
Η Georgian Manganese και η μητρική της εταιρεία, Georgian American Alloys (μετόχοι: ο Ουκρανός ολιγάρχης Ihor Kolomoisky και ο Γεωργιανός επιχειρηματίας Giorgi Kapanadze), δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχολιασμό. Εν τω μεταξύ, η ρύπανση στους ποταμούς της περιοχής ξεπερνά έως και 42 φορές τα νόμιμα όρια, με συνέπειες τόσο για την υγεία των κατοίκων όσο και για το οικοσύστημα της Μαύρης Θάλασσας.
«Δεν ζητάμε τίποτα παράλογο», λέει ο ακτιβιστής Tengiz Gvelesiani, «ζητάμε καθαρό αέρα, αξιοπρεπή εργασία και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης».
Με πληροφορίες από Politico
