Το πολιτικό και οικονομικό τοπίο στην Αργεντινή βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι καθώς η χώρα ετοιμάζεται για τις ενδιάμεσες εκλογές, ένα γεγονός που δεν αφορά μόνο το εσωτερικό της και τον Χαβιέρ Μιλέι αλλά και την ευρύτερη γεωπολιτική ισορροπία στη Λατινική Αμερική.
Η τελική έκβαση της ψηφοφορίας θα καθορίσει την τύχη της μεταρρυθμιστικής ατζέντας του προέδρου Χαβιέρ Μιλέι και παράλληλα θα λειτουργήσει ως δοκιμασία για την αξιοπιστία της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ στην περιοχή.
Ο Μιλέι ανέλαβε με τολμηρή οικονομική στρατηγική, υποσχόμενος να σπάσει τον φαύλο κύκλο χρέους που ταλανίζει την Αργεντινή για δεκαετίες. Το στοίχημα είναι μεγάλο: αν η εκλογική του παράσταση αποδώσει και δοθεί η δυνατότητα στη νομοθετική εξουσία να στηρίξει το πρόγραμμά του, τότε η χώρα ενδέχεται να ανοίξει μία νέα εποχή δημοσιονομικής σταθερότητας. Αν δεν τα καταφέρει, η χρηματοοικονομική του ατζέντα κινδυνεύει να ανακοπεί, με επιπτώσεις για την ίδια τη χώρα αλλά και για την αμερικανική πολιτική στην περιοχή.
Αργεντινή: Κρίσιμος ο ρόλος των ΗΠΑ
Η Αργεντινή δεν είναι απλώς άλλη μια χώρα που δοκιμάζεται· στην περίπτωση αυτή, η βοήθεια των ΗΠΑ παίζει ρόλο-«κλειδί». Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, τοποθέτησε την παρέμβαση, την οποία χαρακτηρίζουν ορισμένοι ως πρωτοφανή, στο πλαίσιο της ανανέωσης της αμερικανικής οικονομικής επιρροής στη Λατινική Αμερική και της αντιμετώπισης της επεκτατικής δράσης της Κίνας. Η γραμμή ανταλλαγής δολαρίων για το πέσο και η κινητοποίηση ιδιωτικής χρηματοδότησης δίνουν το μέγεθος της προσπάθειας.
Ωστόσο, ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Η αγορά εμφανίζεται διστακτική, η συναλλαγματική ισοτιμία του πέσο ταλαντεύεται, και η εμπιστοσύνη των επενδυτών προς το πρόγραμμα αμφισβητείται. Όπως παρατήρησε ο αναλυτής Robin Brooks, «είναι περισσότερο θέμα αξιοπιστίας αυτής της επιχείρησης και του τι λέει για μελλοντικές επιχειρήσεις».
Οι επενδυτές, ιδιωτικοί και δημόσιοι, φαίνονται απρόθυμοι να ρισκάρουν χωρίς εγγυήσεις. Όπως τόνισε ο Sergi Lanau της Oxford Economics: «Δεν υπάρχει ιδιώτης επενδυτής που θα ρίσκαρε εθελοντικά σημαντικά ποσά στην Αργεντινή.» Το στοιχείο αυτό αυξάνει την πίεση: αν η εκλογική υποστήριξη για το κόμμα του Μιλέι, La Libertad Avanza,δεν είναι αρκετή για να περάσει τη μεταρρυθμιστική ατζέντα, τότε το πέσο και η εγχώρια οικονομία θα μπορούσαν να υποστούν σοβαρούς κραδασμούς.
Η νίκη των μεταρρυθμίσεων εξαρτάται από τη συνδρομή του Κοινοβουλίου. Μέχρι στιγμής, ο πρόεδρος κατάφερε με εκτελεστικά διατάγματα να μειώσει το έλλειμμα και να φέρει πρώτες ενδείξεις σταθεροποίησης, αλλά η διαδικασία είναι εύθραυστη. Τα μέτρα λιτότητας έχουν κόστος για τους πολίτες, και η πολιτική δυσαρέσκεια μπορεί να ανατρέψει εύκολα τα σχέδια. Εάν η εκλογική νύχτα αποβεί αρνητική για το κόμμα του, τότε η αγορά ενδέχεται να αντιδράσει βίαια με «ξεπούλημα» περιουσιακών στοιχείων της Αργεντινής.
Για τις ΗΠΑ, η εξέλιξη της ψηφοφορίας δεν είναι απλώς θέμα χώρας-εταίρου, είναι θέμα αξιοπιστίας. Ο Τραμπ δεν έκρυψε ότι η αμερικανική στήριξη εξαρτάται από το αποτέλεσμα: «Αν χάσει, δεν θα είμαστε γενναιόδωροι με την Αργεντινή», είπε. Η δήλωση αυτή υπογραμμίζει ότι το στοίχημα δεν είναι μόνον οικονομικό αλλά και γεωπολιτικό.
Η ψηφοφορία, επομένως, αποτελεί σημείο καμπής. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα ενισχύσει τον Μιλέι και μέσω αυτού τις μεταρρυθμίσεις, η Αργεντινή μπορεί να μπει σε νέα τροχιά. Αν όχι, τότε η προσπάθεια των ΗΠΑ να ανακτήσει επιρροή μέσω οικονομικής στήριξης μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρή υποχώρηση. Η στρατηγική της ριζικής λιτότητας, θα αποδειχθεί ακόμη και στο αν η κοινωνία μπορεί να αντέξει το κόστος της και αν η πολιτική σταθερότητα θα παραμείνει.
Συμπερασματικά, η ψηφοφορία αυτή δεν είναι μόνο ένα εσωτερικό πολιτικό γεγονός για την Αργεντινή είναι ένας κόμβος για την οικονομική εμπιστοσύνη, τη γεωπολιτική δυναμική και την επιτυχία ή αποτυχία ενός πειράματος που μπορεί να έχει πολύ ευρύτερες συνέπειες σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.
Με πληροφορίες από Politico
