Ο Joe DiMeo λέει πως πάντα ψάχνει τα θετικά, ακόμη και αντιμέτωπος με ακραίες δυσκολίες, όπως ένα τροχαίο τον Ιούλιο του 2018 που του άφησε εγκαύματα στο 80% του σώματός του.
Ο 22χρονος από το Νιου Τζέρσεϊ επέστρεφε σπίτι του μετά από νυχτερινή βάρδια όταν αποκοιμήθηκε στο τιμόνι και τράκαρε το αμάξι του, που αναποδογύρισε και πήρε φωτιά. Κάποιος περαστικός, που έτυχε να είναι ο τραγουδιστής Ted Wizard Mills των Blue Magic, τον έβγαλε από το φλεγόμενο όχημα και ξύπνησε στο νοσοκομείο σχεδόν τρεις μήνες αργότερα μετά από περίπου 20 επανορθωτικές επεμβάσεις.
Είχε καταφέρει να επιζήσει, αλλά με σημαντικές απώλειες- οι γιατροί χρειάστηκε να ακρωτηριάσουν τα δάχτυλά του λόγω σοβαρών εγκαυμάτων, δεν είχε χείλη ενώ τα βλέφαρά του είχαν καταστραφεί εντελώς. «Έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για μένα», λέει ο ίδιος.
Μετά την επιστροφή στο σπίτι, «συνήθιζα να βρίσκομαι απλώς ξαπλωμένος στον καναπέ επειδή δεν μπορούσα να κάνω απολύτως τίποτα», εξηγεί. «Καθόμουν απλώς στον καναπέ, έβλεπα τηλεόραση και έπαιζα με τα σκυλιά μου, προσπαθώντας να είναι όσο πιο ενεργητικός γινόταν», προσθέτει.
Ωστόσο, πάντα αναζητούσε τα θετικά. Πριν φύγει από το νοσοκομείο, ένας από τους πλαστικούς χειρουργούς που τον ανέλαβαν, είχε τραβήξει ένα βίντεο και το έστειλε στον Dr. Eduardo Rodriguez, παγκοσμίου φήμης ειδικό στην επανορθωτική πλαστική χειρουργική, στο NYU Langone Hospital της Νέας Υόρκης. Τον Μάρτιο του 2019, ο DiMeo μίλησε με τον Rodriguez, που ανέφερε την πιθανότητα μεταμόσχευσης προσώπου και χεριών.
«Μου άρεσε η στάση του, είναι πολύ προσγειωμένος. Όταν τελειώσαμε την κουβέντα εκείνη τη μέρα, σκεφτόμουν, "Πρέπει να το κάνω αυτό», είπε ο DiMeo.
Φυσικά το ρίσκο ήταν μεγάλο. Αν και έχουν γίνει περίπου 50 μεταμοσχεύσεις προσώπου παγκοσμίως (δυο εκ των οποίων έκανε ο Rodriguez) και περίπου 100 μεταμοσχεύσεις χεριών, ποτέ δεν είχε πραγματοποιηθεί κάποια ταυτόχρονα.
«Όταν συζητήσαμε για την πιθανότητα να γίνουν ταυτόχρονα πρόσωπο και χέρια, όφειλα να τον ενημερώσω πως αυτό είχε γίνει δυο φορές στον κόσμο και αμφότερες οι επεμβάσεις απέτυχαν, ενώ ένας από τους ασθενείς πέθανε», λέει ο Rodriguez. «Κατανόησε τους κινδύνους και ήξερε πως πρόκειται για πρωτοπόρα επέμβαση που στο παρελθόν ήταν ανεπιτυχής, αλλά είχε τεράστια πίστη σε όλους μας», προσθέτει.
Με τις προκλήσεις -και την πιθανότητα ο DiMeo να ανακτήσει την ανεξαρτησία του- κατά νου, το επόμενο βήμα ήταν η εύρεση δωρητή. Λόγω των πολλών μεταγγίσεων αίματος στη διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο, υπήρχε πιθανότητα μόλις 6% να βρεθεί κατάλληλος δωρητής.
Για τον επόμενο χρόνο, ο DiMeo περίμενε υπομονετικά ενώ ο Rodriguez έψαχνε τον κατάλληλο δωρητή και εκπαίδευε την ομάδα του για την επέμβαση. Η διαδικασία έγινε πιο περίπλοκη μετά την πανδημία του κορωνοϊού, καθώς ο DiMeo διατρέχει υψηλό κίνδυνο βαριάς νόσησης αν μολυνθεί με τον ιό, ενώ ο Rodriguez με την ομάδα του βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του κορωνοϊού όταν η Νέα Υόρκη έγινε επίκεντρο της COVID-19 στις αρχές του 2020. Ωστόσο στις 20 Αυγούστου, βρέθηκε πιθανός δωρητής.
«Όταν βεβαιώθηκα πως ο ασθενής ήταν ιδανικός δωρητής για τον Joe, ήταν πραγματικά συναρπαστικό επειδή όλη η ομάδα μας, που εκπαιδευόταν σχεδόν ένα χρόνο, ήταν έτοιμη να του δώσει μια πιθανότητα να επιστρέψει η ζωή του στο κανονικό», λέει ο Rodriguez.
Δυο ημέρες αργότερα, ο DiMeo βρισκόταν στο νοσοκομείο, έτοιμος για τη μεταμόσχευση, χωρίς τον παραμικρό φόβο στο μυαλό του. «Είχα καθαρό μυαλό εκείνο το πρωί. Ήταν περίπου 5.30 τα ξημερώματα και ο Dr. Rodriguez ήρθε να με ρωτήσει αν φοβάμαι ή μετάνιωσα. Του είπα, "ας το κάνουμε τώρα". Και μου απάντησε, "βασικά, πρέπει να περιμένουμε και τους άλλους γιατρούς», θυμάται ο 22χρονος.
Οι γιατροί συνέδεσαν δυο οστά, 21 τένοντες, πέντε φλέβες, δυο κεντρικές αρτηρίες και τρία νεύρα για τη μεταμόσχευση του προσώπου και των χεριών. Η επέμβαση διήρκεσε 23 ώρες, «ιστορικό ρεκόρ» σύμφωνα με τον Rodriguez, που οι προηγούμενες επεμβάσεις του μόνο για πρόσωπα είχαν κρατήσει 24 με 25 ώρες.
Μετά την επέμβαση ορόσημο, την πρώτη επιτυχημένη παγκοσμίως μεταμόσχευση προσώπου και χεριών, ο Rodriguez ένιωσε χαρά. «Όταν ολοκληρώσαμε την επέμβαση και κοίταξα τον Joe με νέο πρόσωπο και δυο χέρια που έδειχναν τέλεια, ήμουν τόσο περήφανος για την ομάδα που το καταφέραμε εν μέσω μιας παγκόσμιας υγεινομικής κρίσης που κανείς μας δεν είχε ξαναβιώσει», λέει.
Ο DiMeo ξύπνησε λίγες ημέρες αργότερα και σύντομα ξεκίνησε αποκατάσταση για να δυναμώσουν τα χέρια του. «Είναι λίγο περίεργο επειδή ξέρω πως να κάνω διάφορα πράγματα, απλώς πρέπει να βρίσκω τον σωστό μυ για να τα κάνω», λέει ο ίδιος.
Σήμερα, πέντε μήνες μετά την επέμβαση, ο Rodriguez συνεχίζει να τον παρακολουθεί μήπως απορρίψει ο οργανισμός τα μοσχεύματα, αλλά ο DiMeo απλώς καλυτερεύει κάθε εβδομάδα. Πλέον μπορεί να τρώει μόνος του, να κάνει μπάνιο, να πλένει τα χέρια του, να παίζει μπιλιάρδο- πράγματα που δεν μπορούσε πριν την μεταμόσχευση. «Νιώθω αληθινά ευγνώμων», λέει. «Μπορώ να αισθανθώ το τρίχωμα του σκύλου μου ή όταν γλείφει την παλάμη μου και αυτό με κάνει πολύ χαρούμενο. Είναι τα μικρά καθημερινά πράγματα και δεν το καταλαβαίνεις μέχρι να τα χάσεις».
Ο Dr. Eduardo Rodriguez λέει πως η επέμβαση πέτυχε επίσης λόγω του DiMeo. «Πρόκειται για έναν άνθρωπο με απίστευτο θάρρος, που υποβλήθηκε σε μια επέμβαση μην γνωρίζοντας αν θα βγει ζωντανός. έχει απλώς αυτή την ελπίδα και μια πνευματική δύναμη πως θα τα καταφέρει. Και αυτό το στοιχείο είναι που τον βοήθησε να αναρρώσει και να επιστρέψει στην κανονικότητα», εξηγεί.
Για τον DiMeo, αυτό είναι απλώς η προσωπικότητά του. «Απλώς κοιτάζω μπροστά. Μπορείς πάντα να βλέπεις τα αρνητικά των πραγμάτων, αλλά πάντα υπάρχουν περισσότερα καλά παρά άσχημα», καταλήγει.
Με πληροφορίες από People
