Οι ιστορικές φωτογραφίες από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που δημοσίευσε η NASA, θα αποτελέσουν πηγή πολύ σημαντικών πληροφοριών, επισημαίνει ο διακεκριμένος επιστήμονας Δημήτρης Νανόπουλος.
Σε ανάρτησή του στα social media, ο ομότιμος καθηγητής Φυσικής Υψηλών Ενεργειών του Texas A&M University εξηγεί γιατί αυτές οι εικόνες αποτελούν «απίστευτα σημαντικό επίτευγμα» και ποια «χρυσή ευκαιρία» προσφέρουν στην ανθρωπότητα.
«Δεν περίμενα ποτέ ότι στη δική μου απειροελάχιστη χωροχρονική κάψουλα, θα έφτανα να δω τέτοια αποτελέσματα. Και είμαι βέβαιος, πως ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα...», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του ο κ. Νανόπουλος.
Οι φωτογραφίες του τηλεσκοπίου James Webb που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα, αφορούν τα πρώτα αστέρια και γαλαξίες που σχηματίστηκαν στο σύμπαν, περίπου 180-300 εκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang. Όταν δηλαδή το σύμπαν «άναψε τα φώτα του», εξηγεί αρχικά ο επιστήμονας.
«Πρόκειται για ένα απίστευτα σημαντικό επίτευγμα, το οποίο δείχνει τι μπορεί να κατορθώσει το ανθρώπινο μυαλό, ιδίως αν σκεφτούμε ότι το υπεριώδες και το ορατό φως που εξέπεμψαν τα πρωτογενή αστέρια και γαλαξίες, επειδή το σύμπαν διαστέλλεται, έχει “αλλάξει” μήκος κύματος (red-shifted) και παρατηρείται σήμερα στο υπέρυθρο», συνεχίζει ο κ. Νανόπουλος.
Μελετώντας συστηματικά την πληροφορία από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb «θα μπορέσουμε ενδεχομένως να κατανοήσουμε καλύτερα λεπτομέρειες για το πώς δημιουργήθηκαν τα πρωτογενή αστέρια και γαλαξίες και πώς αυτά εξελίχθηκαν, καθώς και πληροφορίες για τη δημιουργία των πλανητών και την αρχή της έμβιας ζωής», επισημαίνει.
Δηλαδή, σημειώνει, ακόμη και αν 180-300 εκατομμύρια χρόνια είναι μια τεράστια χρονική απόσταση από την αρχή του σύμπαντος, «μπορούμε έμμεσα μέσα από αυτές τις εικόνες να αντλήσουμε πολύ σημαντικές πληροφορίες».
Η επικρατούσα θεωρία του σύμπαντος- η λεγόμενη «Πληθωριστική Κοσμολογία»- συνεχίζει ο καθηγητής, «πάνω στην οποία εργαζόμαστε τα τελευταία σαράντα χρόνια, παρέχει μια συστηματική, τεκμηριωμένη θεώρηση για το πώς δημιουργήθηκαν οι πρώτες (κβαντικές) διακυμάνσεις της ενεργειακής πυκνότητας, σε χρόνους περί τα δέκα στην μείον είκοσι πέντε (10^-25) sec από την αρχή του σύμπαντος, που οδήγησαν στη δημιουργία των γαλαξιών. Μας δίνεται λοιπόν για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, μια χρυσή ευκαιρία να δούμε αν η εξήγηση των διαταραχών της ενεργειακής πυκνότητας που δίνει η Πληθωριστική Κοσμολογία, θα είναι συνεπής με τις παρατηρήσεις του τηλεσκοπίου και έτσι να κάνουμε τη “μεγάλη σύγκριση” μεταξύ των θεωρητικών μοντέλων των εμβρυονικών στιγμών του Σύμπαντος που έχουμε κατασκευάσει και των όσων λάβαμε από το JWST».
Επομένως, καταλήγει ο καθηγητής, «αναμένουμε με τεράστιο ενδιαφέρον τη σύγκριση των αποτελεσμάτων μεταξύ των δεδομένων που μας έχει δώσει ως τώρα η μελέτη της Κοσμικής Ακτινοβολίας Υποβάθρου και αυτών του JWST».
