To Nightmare Alley (2021) του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο παίζεται αυτές τις μέρες στις αίθουσες και ίσως να αποτελέσει μία από τις τελευταίες φορές που ένα παραδοσιακό κινηματογραφικό στούντιο έδωσε τέτοια ποσά για μια ταινία τόσο μαυρόψυχη, φτιαγμένη από ενήλικες και απευθυνόμενη σε τέτοιους, καθώς καταποντίστηκε στα ταμεία.
Η ταινία σίγουρα θα βρει το κοινό της στις streaming πλατφόρμες, εκεί όπου, δυστυχώς, φαίνεται ότι θα αναζητούν στο μέλλον στέγη δαπανηρά project που δεν βασίζονται σε υπερηρωικά κόμικ ή αναγνωρίσιμα franchises.
Σε μια τέτοια πλατφόρμα βρήκε το budget που ήθελε ο μεξικανός δημιουργός ώστε να ολοκληρώσει ένα από τα όνειρα ζωής που είχε: να μεταφέρει με την τεχνική του stop-motion animation την ιστορία της ξύλινης μαριονέτας που ζωντανεύει και βλέπει τη μύτη της να μεγαλώνει, όποτε λέει ψέματα. Για χρόνια ο Ντελ Τόρο είχε σαν όνειρο να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τον Πινόκιο, το παραμύθι του Κάρλο Κολόντι, σε μια δική του διασκευή που συνδυάζει την αγάπη του προς τα «τέρατα» με μια έντονη πολιτική διάσταση. Και θα παρέμενε όνειρο θερινής νυκτός, αν το Netflix δεν άναβε το πράσινο φως για να περάσει στο στάδιο της παραγωγής το πολύπαθο αυτό project.
Η δημοφιλής πλατφόρμα δημοσίευσε πριν λίγες ώρες ένα teaser με τον Τζίμινι Κρίκετ να μας καλωσορίζει, λέγοντας μας ότι μπορεί να νομίζουμε πως ξέρουμε την ιστορία, αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτα και ότι θα μας τα αφηγηθεί όλα εκείνος, που βρισκόταν μπροστά στα γεγονότα. Σε μια εύστοχη επιλογή του casting director, δανείζει τη φωνή του στον καλοσυνάτο ήρωα ένας από τους ευγενέστερους σταρ εκεί έξω, ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ. Το φωνητικό καστ συμπληρώνουν η Κέιτ Μπλάνσετ, που συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη και στο Nightmare Alley, o Κριστόφ Βαλτζ, η Τίλντα Σουίντον, ο Τζον Τορτούρο και ο Ρον Πέρλμαν.
Την ταινία θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τον προσεχή Δεκέμβριο, δηλαδή την περίοδο που χρειαζόμαστε ένα παραμύθι περισσότερο από κάθε άλλη. Ας ευχηθούμε η συνεργασία του Ντελ Τόρο με το Netflix να του δώσει τη δυνατότητα να ολοκληρώσει και άλλα σχέδια ζωής, όπως εκείνη τη μεταφορά του λαβκραφτιανού διηγήματος Στα Βουνά της Τρέλας.
