Πρωινό Ξύπνημα. Το πρωί των εκλογών έτυχε να διαβάζω στο twitter τα λιγοστά μηνύματα Ελλήνων. Ήταν αυτοί που πήγαν ως εκλογικοί αντιπρόσωποι ή ως μέλη της εφορευτικής επιτροπής στα σχολεία. Για το υπόλοιπο του πρωινού τουίταραν όσα σουρεαλιστικά ή βαρετά ζούσαν - συνήθως όλοι ξεκινούσαν με την άφιξή τους στο σχολείο, όπου διαπίστωναν πως ήταν τα μόνα κορόιδα που είχαν πάει και αναρωτιόντουσαν αν άξιζε να ξαναγυρίσουν στο κρεβατάκι τους... «Κι αν άνοιγαν και λίγο αργότερα οι κάλπες, να μην ξυπνάμε με τις κότες, τι θα πείραζε; #nystazwleme» έγραψε ο/η @barba_au_rum κι εξέφρασε τους περισσότερους αγγαρεμένους.
Ξενύχτηδες. Άλλοι, πάντως, που δεν ήταν σε εφορευτική επιτροπή αλλά σε ξέφρενη νυχτερινή έξοδο, όπως ο @kou_kou_roukou, έγραψαν: «Τι ώρα ανοίγουν οι κάλπες; Μην πάω για ύπνο και ξαναξυπνάω μετά...». (Κάπως άσχετο: θυμάται κανείς που παλιά δεν επιτρεπόταν να βγεις το Σάββατο το βράδυ πριν από τις εκλογές; Και που δεν μπορούσαν να σου σερβίρουν αλκοόλ για να μην επηρεαστεί η κρίση σου; Μήπως όταν καταργήθηκε αυτός ο νόμος πήραμε, τελικά, την κάτω βόλτα;)
Το tweetτης χρονιάς (το πρωί των εκλογών): «Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει έναν λαό που δεν ξέρει τι του γίνεται». (@Insane_Clock)
Η θητεία συνεχίζεται (στο twitter του Άγνωστου Φαντάρου που παρουσίασα πριν από μερικές εβδομάδες): Η ώρα περνάει τόσο απελπιστικά αργά στη σκοπιά, που φοβάμαι μην κυλήσει ο χρόνος προς τα πίσω και κάνουμε και το προηγούμενο νούμερο ξανά // Είδα εφιάλτη πως είμαι φαντάρος. Ξύπνησα στο στρατόπεδο. Στο στρατό τα όνειρα πραγματοποιούνται // Θέλω να βρω τον τύπο που επινόησε το στρώσιμο του κρεβατιού και να συζητήσω μαζί του για τη ζωή, τον θάνατο, την τρέλα. Κυρίως για την τρέλα // Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι ότι αν χρειαστεί να πάμε να πολεμήσουμε, θα έχουμε μουσική υπόκρουση κάνα Ρέμο αντί για Βάγκνερ ή Χανς Ζίμμερ // Το καλό στον στρατό είναι ότι βλέπεις απίστευτους καλτ χαρακτήρες ταινιών. Το κακό είναι ότι δεν μπορείς να πατήσεις παύση και να πιεις μπίρα // Δεν ξέρω με τι πράγματα ασχολούνται οι άνθρωποι εκεί έξω, αλλά εμείς εδώ μέσα καταφέραμε σήμερα να βγάλουμε ταυτόχρονα τους μπερέδες μας.
Ο Μπόροβιτς για τα παιδιά, στο twitter του: «Τα παιδιά λένε απίστευτα και ξεκαρδιστικά πράγματα - εκτός αν είναι παιδιά άλλων!».
Ο κανόνας για τα διαλυτικά με τόνο: «Αναρωτιέμαι εδώ και χρόνια πώς μπαίνουν. Δεν το αναρωτιέμαι, βέβαια, με τόση θέρμη ώστε να επιμείνω, να το ψάξω και να το βρω. Ναι, θα μπορούσα να το ψάξω στο ίντερνετ ή να ρωτήσω κάποιον ειδικό. Όμως, δεν πειράζει κάποια πράγματα να παραμένουν μυστήρια σ’ αυτήν τη ζωή. Μου αρκεί που έχω αυτήν τη συμβουλή του @Manolis_G: “-Πώς βάζουμε ι με διαλυτικά και τόνο; -Γράφεις Μαΐου. Σ’ το βγάζει λάθος. Δεξί κλικ, το διορθώνεις σε Μαΐου. Σβήνεις το Μα και το ου. Έτοιμος”».
Ο Χρυσός Κανόνας του Ίντερνετ: Υπάρχει online και για να τον δείτε μπαίνετε στην εξής σελίδα: lifo.gr/team/bitsandpieces/31238
RETWEETS
«Αυτό το όχι στο ευρωομόλογο των Γερμανών είναι σαν το όχι των καθολικών στα προφυλακτικά. Στο τέλος καταλήγουν στην έκτρωση». #ScullChaos
«Πολυκουνουπραδερφάκιμ». @henry_fool
«Έλεος. ποιος έχει στείλει αυτά τα κουνούπια-μοσχάρια; Ο Σαμαράς; Ο Τσίπρας; Οι εξωγήινοι;».
«Ελάχιστα πράγματα σ’ αυτήν τη ζωή είναι πιο σημαντικά από τη διαχείριση της μνήμης».
«Απίστευτο πόση ώρα μπορεί να παίζει ένα παιδί μ’ ένα μπαλόνι». @mirsiniloizou
«Στην ελληνική αστυνομία θα πιστεύουν πως πέριξ των σταθμών του ΗΣΑΠ γυρίζεται η ελληνική εκδοχή του Ιπτάμενα Στιλέτα και δεν επεμβαίνουν». @KostasMantzaris
«“Έτσι ξαφνικά η ζωή είναι ωραία, σ’ αγαπώ” - σύνθημα από τοίχο». @sofiafilippidou
«Ναι, γεια σας, πιτσαρία “Ο Σαμαράς” εκεί; Μία κυβέρνηση απ’ όλα χωρίς Χρυσή Αυγή θα ήθελα».
σχόλια