Ντίνος Φασούλης

Τι ακριβώς διαπραγματευόταν το debate;

Τη διάσημη φράση του Θόδωρου Πάγκαλου «όλοι μαζί τα φάγαμε», με υπότιτλο «σε μια δημοκρατία η ευθύνη είναι πάντα συλλογική». Δυο ομάδες τριών ατόμων ήταν υπέρ και κατά, ενώ συντονιστής ήταν ο δημοσιογράφος Νίκος Ανδρίτσος. Η διαδικασία είχε ως εξής: οι ομιλητές της κάθε ομάδας πήραν τον λόγο εναλλάξ, για 8 λεπτά ο καθένας, μετά το κοινό έκανε ερωτήσεις κι έπειτα είχαν μια δευτερολογία 2 λεπτών. Ψηφίσαμε όταν μπήκαμε και όταν βγήκαμε.

Πόσο και τι είδους κόσμο είχε;

Το αμφιθέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο, τόσο μάλιστα που το event άργησε να ξεκινήσει. Ήταν πάρα πολλοί επιχειρηματίες, νέα ζευγάρια και πολλοί φοιτητές.

Από τους ομιλητές ποιος σε εντυπωσίασε;

Τρεις ομιλητές μου τράβηξαν την προσοχή. Στην ομάδα του υπέρ ήταν ο Θάνος Βερέμης, ο Kevin Featherstone του LSE και η Αντιγόνη Λυμπεράκη του Παντείου. Ξεχώρισα τη Λυμπεράκη, γιατί ήταν πολύ ήρεμη όταν μιλούσε κι έκανε καλή ανάλυση, καθώς και τον Βερέμη, γιατί μίλησε μόλις 4 λεπτά και ήταν εντελώς ξεκάθαρη η σκέψη του. Στην ομάδα του κατά ήταν ο Γιαννης Βαρουφάκης, ο δικηγόρος Χάρης Οικονομόπουλος και ο δημοσιογράφος Αυγουστίνος Ζενάκος. Από αυτούς μου άρεσε ο Βαρουφάκης, γιατί έκανε μια ανάλυση τριών επιπέδων και προσπάθησε με λογικά επιχειρήματα να πείσει για ποιον λόγο πιστεύει ότι αυτό είναι λάθος.

Τι ήταν αυτό που σου έκανε εντύπωση;

Σε αντίθεση με άλλα debate που έχω δει, το συγκεκριμένο παρέμεινε εντός του πυρήνα του ερωτήματος. Νομίζω, βέβαια, ότι ο δομημένος διάλογος που απαιτεί ένα debate είναι ξένος προς τον τρόπο που έχουμε μάθει να συζητάμε οι Έλληνες. Κάτι που μου έκανε εντύπωση, επίσης, ήταν ότι το κοινό χειροκροτούσε διαφορετικά - ο καθένας χειροκροτούσε εκεί που συμφωνούσε.