Την αποκαλούν «νονά του πανκ» αλλά για την Πάτι Σμιθ η συγγραφή είναι εκεί όπου βρίσκει την αληθινή καλλιτεχνική φωνή της.
Μαζί με τη μουσική της ερμηνεία και τις λογοτεχνικές αναζητήσεις της, η Σμιθ είναι ζωγράφος και φωτογράφος, αλλά αν έπρεπε να διαλέξει μια τέχνη αυτή θα ήταν το γράψιμο, όπως λέει η ίδια στο AFP.
«Η συγγραφή είναι η πιο ουσιαστική μορφή έκφρασής μου», είπε η καλλιτέχνιδα από στο Σικάγο, όπου πρόσφατα έλαβε το βραβείο ποίησης Ruth Lilly.
Η Σμιθ, η οποία μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 2007, είναι ίσως περισσότερο γνωστή για το σημαντικό πανκ άλμπουμ της «Horses».
Αλλά η ποίηση ήταν μια προγενέστερη αγάπη της. Εξάλλου το «Horses» ξεκινά με στίχους από ένα ποίημα που έγραψε η ίδια.
«Η απόδοση της ποίησης, η ανάγνωση της ποίησης ήταν πολύ δυνατή στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970», είπε.
Αλλά «Είχα τόση πολλή ενέργεια και ήμουν πραγματικά παιδί του ροκ εν ρολ, οπότε το να στέκομαι εκεί διαβάζοντας ένα ποίημα δεν με ικανοποιούσε ποτέ», συνέχισε η Σμιθ.
«Σύνδεσα γρήγορα τα ποιήματά μου με μερικές συγχορδίες ως κάτι που θα με ωθούσε να αυτοσχεδιάσω περισσότερη ποίηση, και κάπως έτσι εξελίχθηκε σε ροκ εν ρολ συγκρότημα».
Ενώ η μουσική της Σμιθ και η μπάντα της συνέχισαν να κερδίζουν έδαφος, η συγγραφή ήταν πάντα η βάση της είπε, παραθέτοντας ως παράδειγμα το τραγούδι της «Redondo Beach» που αρχικά ήταν ποίημα.
«Σε όλα τα άλμπουμ μου, ακόμα και στην πρόζα που γράφω, η ποίηση είναι ακόμα η κλωστή που ενώνει», είπε.
Το «Horses» θεωρείται ευρέως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, αλλά για τη Σμιθ η μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής της ήταν το βιβλίο της «Just Kids» του 2010, ένα βιβλίο με απομνημόνευμα που είχε υποσχεθεί στον καλύτερο φίλο της Robert Mapplethorpe, ότι θα γράψει, λίγες ώρες πριν πεθάνει.
«Δεν είχα γράψει ποτέ βιβλίο σε πεζό λόγο, αλλά με ρώτησε αν θα έγραφα την ιστορία μας», θυμάται.
Ο Maplethorpe ήταν φωτογράφος και πέθανε σε ηλικία 42 ετών. Αυτός και η Σμιθ είχαν μια βαθιά φιλία, που οδήγησε σε ένα ειδύλλιο και κατέληξε να γίνει ένας δια βίου δημιουργικός δεσμός.
«Η μεγαλύτερη επιτυχία μου στη ζωή μου ήταν το βιβλίο που μου ζήτησε να γράψω και σχεδόν με κάνει να κλαίω. Ο Robert είχε την επιθυμία του και εγώ κράτησα τον όρκο μου και έγραψα το βιβλίο όσο καλύτερα μπορούσα» είπε.
Το «Just Kids» κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου και σύστησε τη Σμιθ σε μια εντελώς νέα γενιά θαυμαστών, ενώ στην πορεία ξεπέρασε όλα τα μουσικά της άλμπουμ.
«Νομίζω ότι μου άνοιξε πραγματικά πολλές πόρτες» είπε η Σμιθ. «Όταν έχουμε τις συναυλίες μας, είναι υπέροχο να ανεβαίνεις στη σκηνή και να βλέπεις μια θάλασσα ανθρώπων κάτω των 30, ακόμη και κάτω των 25 (που έχουν διαβάσει το βιβλίο μου)».
«Να βλέπω όλους αυτούς τους νέους που ενδιαφέρονται για τη δουλειά μου να δίνουν την ενέργειά τους, είμαι πολύ ευγνώμων γι' αυτό» είπε.
Η Σμιθ, που τον Δεκέμβριο γίνεται 76 ετών, ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να επιβραδύνει την «συγγραφική της παραγωγή».
Μέσα στον Νοέμβριο πρόκειται να κυκλοφορήσει το «A Book of Days» έναν τόμο που βασίζεται στις σκέψεις του λογαριασμού της στο Instagram.
Σκέφτεται επίσης να κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο με τίτλο «The Melting», βασισμένο στις αναρτήσεις του λογαριασμού της στο Substack.
Η ίδια διατηρεί την παραγωγική της δραστηριότητα για χρόνια, αλλά λέει ότι «τα πράγματα δεν είναι απαραίτητα εύκολα».
«Έπρεπε να αποσυνδέσω όλη μου τη ζωή».
Θεωρεί τον εαυτό της αισιόδοξο, αλλά είναι «βαθιά ανήσυχη και συντετριμμένη» με την κατάσταση του κόσμου αυτή τη στιγμή, από την περιβαλλοντική κρίση ως την άνοδο του εθνικισμού παγκοσμίως και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
«Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που συμβαίνουν ταυτόχρονα αυτή τη στιγμή, είναι δυσβάσταχτο. Αλλά έχω παιδιά, οπότε πάντα ψάχνω στο μυαλό μου τρόπους να κάνω τον κόσμο καλύτερο για αυτά».
Επιμονή σημαίνει να γράφεις καθημερινά και να προσπαθείς να βοηθάς τους άλλους, λέει η ίδια.
«Πρέπει απλώς να συνεχίσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας και να βρούμε έναν τρόπο να διατηρήσουμε τον εαυτό μας υγιή και απλώς να βοηθούμε ο ένας τον άλλο. Φαίνεται τόσο στοιχειώδες, αλλά είναι επίσης τόσο απαραίτητο», είπε.
Η Πάτι Σμιθ πρόσθεσε ότι τώρα δουλεύει πάνω σε ένα νέο τραγούδι εμπνευσμένο από τις γυναίκες που διαδηλώνουν στο Ιράν και εξακολουθεί να πιστεύει, όπως ένα από τα διάσημα τραγούδια της, ότι οι άνθρωποι έχουν τη δύναμη.
«Το πιστεύω απόλυτα», είπε. «Απλά πρέπει να δούμε αν θα επιλέξουμε να τη χρησιμοποιήσουμε ή όχι. Αυτό κάνουν οι γυναίκες του Ιράν. Αυτό είναι το μόνο εργαλείο που έχουμε».
Με πληροφορίες του AFP
