Η ομάδα Loxodox επεκτείνοντας την έρευνα της πάνω στα κλασικά έργα, παρουσιάζοντας το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Το ακτινοβόλο αριστούργημα έρχεται στο ΠΛΥΦΑ στις 8 Μαρτίου. Ο πραγματικός κόσμος της Αθήνας συμπλέει με τον ονειρικό κόσμο του δάσους και ο ορατός κόσμος των νέων ανθρώπων -που ο έρωτας γεμίζει όλη την ύπαρξη τους- με τον αόρατο κόσμο των πνευμάτων και των ξωτικών.
Γραμμένο μεταξύ 1595 και 1596, πρόκειται ίσως για την πιο σπουδαία κωμωδία του σύγχρονου θεάτρου, ενώ παράλληλα είναι το έργο του Σαίξπηρ που έχει παιχτεί τις περισσότερες φορές. Το μεγαλειώδες και ευφρόσυνο ονειρόδραμα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ φέρνει αντιμέτωπο τον θεατή με το ζήτημα της πίστης στο αδύνατο, τα μουσικά ηχοτοπία της φύσης, τον ονειρικό κόσμο της καθημερινής ζωής και την ποίηση που γεμίζει έρωτα την ζωή ανθρώπων.
Η μουσική που συνέθεσε η Στέλλα Γαδέδη και παίζεται ζωντανά επί σκηνής, αποτελεί δραματουργικό πυλώνα της παράστασης. Τα ηχοτοπία και τα τραγούδια της δημιουργού, ενώνουν τον λαϊκό κόσμο της υπαίθρου με αυτόν του ουράνιου πεδίου. Η μουσική στο Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, είναι το κλειδί του μύθου του έργου.
Σε σκηνοθεσία Αλκίνοου Δωρή, παίζουν οι: Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Σταύρος Καστρινάκης, Δήμητρα Κολοκυθά, Νάσος Κρέτσης, Κατερίνα Κωνσταντίνου, Γιάννης Μπάτσης, Μηνάς Πασπαλάς, Μπέτυ Σαράντη, Δήμητρα Σπανούλη, Βασίλης Σταματάκης
Μουσικοί επί σκηνής: Κατερίνα Κωνσταντίνου (φλάουτο), Νάσος Κρέτσης, Μηνάς Πασπαλάς (βιολί, κιθάρα), Νάσος Κρέτσης (νταούλι)
Η Έφη Ρευματά σκηνοθετεί στη Μικρή Σκηνή του Θεάτρου Άνεσις, από τις 20 Μαρτίου το αριστούργημα του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, φωτίζοντάς το μέσα από μια διαφορετική οπτική, με τρεις ηθοποιούς επί σκηνής και τα κουστούμια της Λουκίας, σε πρώτο πλάνο.
Μέσα σ’ ένα ατελιέ, με φόντο έναν πίνακα μπαρόκ, ανάμεσα σε κούκλες βιτρίνας και υπέρλαμπρα φορέματα, παρακολουθούμε ένα παιχνίδι εξουσίας με πρόσχημα τον έρωτα. Οι ρόλοι αντιστρέφονται πολύ γρήγορα, το θύμα γίνεται θύτης, ο θύτης θύμα, ο έρωτας γίνεται μίσος, το ψέμα αλήθεια, οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται, οι κούκλες απογυμνώνονται.
«Μ’ αρέσει να πηγαίνω σινεμά, να βλέπω αισθηματικά έργα, με πόνο και κλάματα…» λέει η Κάριν το φιλόδοξο μοντέλο όταν γνωρίζει την γνωστή σχεδιάστρια Πέτρα φον Καντ και εκείνη την ερωτεύεται παράφορα. Το θεατρικό έργο του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ» είναι ακριβώς αυτό: ένα αισθηματικό έργο με πόνο και κλάματα για όσους ξέρουν να κατακτούν κι όχι ν’ αγαπούν.
«Τα τραγούδια της Σωτηρίας», μία από τις πιο αγαπημένες παραστάσεις των τελευταίων ετών, επιστρέφουν για ακόμα μία φορά στην καλλιτεχνική ζωή της Αθήνας. Η Χριστίνα Μαξούρη και τέσσερις εξαιρετικοί λαϊκοί μουσικοί, στήνουν και πάλι το πάλκο τους και μας προσκαλούν σε ένα ταξίδι στη ζωή και τα τραγούδια της Σωτηρίας Μπέλλου. Από την Πέμπτη 7 Μαρτίου μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στην «Αρχόντισσα του ρεμπέτικου» μας περιμένει στο ΠΛΥΦΑ.
Η ηθοποιός Χριστίνα Μαξούρη δίνει νέα πνοή στα τραγούδια της Σωτηρίας στο σήμερα. Μαζί με τα τραγούδια, η Μαξούρη αφηγείται μικρές ιστορίες και σύντομα περιστατικά από τη ζωή της αξεπέραστης ερμηνεύτριας, μέσα από λόγια της ίδιας της Μπέλλου, αλλά και ανθρώπων που τη γνώρισαν.
Αγαπημένα τραγούδια που ερμήνευσε η Μπέλλου και χαράχτηκαν στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, όπως η Περιπλανώμενη ζωή, Δε λες κουβέντα, Σαν απόκληρος γυρίζω, Μην κλαις, Είπα να σβήσω τα παλιά, Αντιλαλούνε τα βουνά, Μη μου ξαναφύγεις πια, Μ' αεροπλάνα και βαπόρια, και πολλά ακόμα, ζωντανεύουν ξανά στην παράσταση με λιτό αλλά και ουσιαστικό τρόπο. Μαζί με τον Δημήτρη Χαλιώτη έχουν κάνει την έρευνα και υπογράφουν την καλλιτεχνική επιμέλεια της παράστασης, που ξεκίνησε την πορεία της το καλοκαίρι του καλοκαίρι του 2021 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, ενώ έχει περιοδεύσει εντός και εκτός Αθηνών.
Ύστερα από έναν χρόνο γεμάτο ετερόκλητες καλλιτεχνικές προτάσεις και σημαντικές διακρίσεις η Μαρία Παπαγεωργίου επιστρέφει και αυτή την Άνοιξη στην Κεντρική Σκηνή του Σταυρού του Νότου για τέσσερις μόνο παραστάσεις στις 22 & 29 Μαρτίου και 5 & 12 Απριλίου.
Η ίδια λέει: «Δέκα χρόνια αναζητώ την Άνοιξη στο Σταυρό του Νότου. Βουτώ στην ασωτία που απαιτεί η Τέχνη για να ενηλικιωθεί, επιστρέφω όμως κάθε χρόνο στο σπίτι μου, για να διηγηθώ όλα όσα είδα, ένιωσα και γνώρισα στα καθημερινά μου μουσικά ταξίδια, με μια βαθειά και αστείρευτη ανάγκη να υποσχεθώ πως η αγάπη θα ‘ρθει και φέτος.
Έχοντας ως τελευταίες στάσεις τη συνάντηση μου με το μουσικό σύμπαν του Θάνου Μικρούτσικου και τις ηλεκτρικές δονήσεις του project “Palming up”, η επιστροφή στον Σταυρό του Νότου είναι το οικογενειακό τραπέζι, όπου όλοι συν-τρεφόμαστε με τραγούδια που μας ζητούν να στραφούμε στην φωτεινή πλευρά του εαυτού μας, τραγούδια διαφορετικών δεκαετιών, γλώσσας και ύφους με κοινό παρονομαστή την πίστη στην απανταχού ομορφιά.
Κάθε παράσταση στον Σταυρό του Νότου είναι το σημείο συνάντησης κοινών αναφορών και κοινής αισθητικής, μέσα στο οποίο συνυπάρχουν η μυσταγωγία με τον παλμό , η σύγχρονη διεθνής σκηνή με τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες και η προσωπική μου δισκογραφία με την τραγουδοποιία των ελληνικών ροκ συγκροτημάτων».
