«Στα έργα μου υπάρχει η ανθρώπινη οδύνη, αλλά και η αποφασιστικότητα.
Οι άνθρωποι που κινούνται στα έργα μου σηκώνουν το βάρος της σκλαβιάς και της τυραννίας.
Αλλά είναι τόσο αλύγιστοι εκφραστικά, που δεν μπορούν παρά να μένουν όρθιοι ως το τέλος.
Ορθιοι ακόμα κι όταν πέφτουν.
Αυτό είναι το βαθύτερο μήνυμά μου».
Α.Τάσσος
Το εμβληματικό τρίπτυχο του χαράκτη Α. Τάσσου που έγινε γνωστό ως «Επιτάφιος» αν και ο ίδιος το είχε ονομάσει «Λεπτομέρεια Εμφύλιου Πολέμου», κοσμεί εδώ και λίγες μέρες τον σταθμό του Μετρό στη Νίκαια. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μεγέθους ξυλογραφία του, μήκους 2,70 μέτρων που ο Α. Τάσσος φιλοτέχνησε το 1961 και δώρισε ο ίδιος στη Νίκαια το 1964 για τα 20 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς.
Ο Δήμος έκανε αποδεκτή τη δωρεά το 1965 και το έργο βρισκόταν στο Γραφείο Δημάρχου Νίκαιας έως το Νοέμβριο του 1967 όταν καταστράφηκε κατά τη περίοδο της δικτατορίας. Δέκα χρόνια αργότερα ο χαράκτης ξανατύπωσε ένα αντίτυπο και το δώρισε ξανά στον Δήμο και έως σήμερα βρίσκεται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου. Το νέο αντίτυπο που εκτυπώθηκε τοποθετήθηκε στη στάση του Μετρό της πόλης.
Ο Δήμαρχος Νίκαιας-Αγ.Ι. Ρέντη Γιώργος Ιωακειμίδης σημειώνει:
«Είναι μεγάλη τιμή και χαρά που μια από τις μεγαλύτερες χαρακτικές συνθέσεις του Αναστάσιου Αλεβίζου που είναι γνωστός ως «Α.Τάσσος», αυτό το έργο -σύμβολο φιλοξενείται στη στάση του Μετρό της πόλης μας. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Εταιρεία Εικαστικών Τεχνών ‘Α. Τάσσος’ και την ‘Αττικό Μετρό’ γιατί χωρίς τη δική τους συνέργεια αυτό το έργο του μεγάλου μας χαράκτη δεν θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε δημόσιο χώρο.
Η απόφαση του Α. Τάσσου να δωρίσει δυο φορές στην πόλη ένα από τα σημαντικότερα έργα του, εκτός από τιμή μας έδωσε και το χρέος να το αναδείξουμε ως ένα ζωντανό οργανισμό όπου η Τέχνη ενσωματώνεται στη ζωή και λειτουργεί αμφίδρομα με τους περαστικούς, δημότες και επισκέπτες. Σε μια εποχή που η κοινωνική απομόνωση είναι έντονη, ο "Επιτάφιος" του Α. Τάσσου δίνει την αφορμή για αναστοχασμό και το ερέθισμα για μια διαφορετική παρατήρηση της καθημερινότητας με τη μνήμη να πρωταγωνιστεί».
