Ένας ιδιαίτερος και ξεχωριστός ηθοποιός, ο Άρης Ρέτσος διαβάζει κάθε μέρα στις 18:30, από Δευτέρα έως και Παρασκευή, την ίδια ώρα μια σειρά επιστολών του Βαν Γκογκ προς τον αδερφό του. Το περιεχόμενο αυτών των νέων εκπομπών είναι κι αυτό ξεχωριστό: «Vincent van Gogh: Γράμματα στον αδελφό μου Θεόδωρο».
Ο ίδιος ο Άρης Ρέτσος πρότεινε, σκηνοθέτησε, διάβασε, μόνταρε και επιμελήθηκε μουσικά τις εκπομπές αυτής της εντυπωσιακής παραγωγής.
Πρόκειται για τη συλλογή γραμμάτων του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ στον αγαπημένο του αδελφό Θεόδωρο. Η ιδιοφυής και πρωτοποριακή προσέγγιση του Άρη Ρέτσου καταφέρνει να ξεδιπλώσει πίσω από το φαινομενικά μειλίχιο, χριστιανικό και καλόβολο ύφος του γραπτού λόγου του βαν Γκογκ τον ταραγμένο ψυχικό του κόσμο και την εσωτερική του διαπάλη.
Εάν ο απλός αναγνώστης απορεί για τη σχέση των γραμμάτων αυτών με το έργο και το τέλος της ζωής του ζωγράφου, αναμφισβήτητα η προσέγγιση του ‘Αρη Ρέτσου φωτίζει ορθά τα κείμενα αυτά και εμμέσως εξηγεί και το ζωγραφικό έργο του μοναδικά.
Ο Άρης Ρέτσος σε μια σπάνια καλλιτεχνική του εμφάνιση στο ραδιόφωνο του Τρίτου προσφέρει και πάλι ένα διαμάντι μέσα από την ραδιοφωνική τέχνη. Ένα ακουστικό αποτέλεσμα ανατρεπτικό και “ανήσυχο”, πολυκύμαντο και ιδιοφυώς “ανορθόδοξο” που αναδεικνύει τον χαρακτήρα και το έργο του μεγάλου Ολλανδού αλλά και το κρυμμένο ψυχισμό των γραμμάτων αυτών.
Η αλληλογραφία του βαν Γκογκ με τον αδερφό του Τέο που πέθανε 6 μήνες μετά τον ζωγράφο είναι εξαιρετικής σημασίας. Η ιστορία αγάπης και τρυφερότητας που κρύβεται πίσω από τις επιστολές που αντάλλασσαν αποτελούν ένα μοναδικό δείγμα αμοιβαίας αγάπης. Τα δυο αδέρφια είχαν μια στενή και παθιασμένη σχέση και η αλληλογραφία τους διήρκεσε από το 1873 μέχρι και τον θάνατο του βαν Γκογκ.
Ο Τέο είχε αναλάβει μετά τον θάνατο του Βίνσεντ και είχε αφιερώσει όλη του την ενέργεια στο να οργανώσει μία αναδρομική έκθεση των έργων του αδελφού του και μάλιστα σχεδιάζοντας έναν μεγάλο κατάλογο, στον οποίο σκόπευε να περιλάβει και τμήμα της αλληλογραφίας τους. Την προσπάθεια συνέχισαν οι φίλοι των δύο αδελφών και οι δέκα πίνακες που παρουσιάστηκαν στο Σαλόνι των Ανεξάρτητων το 1891 θαυμάστηκαν περισσότερο από κάθε άλλο έργο της έκθεσης.
Ο Τέο στάθηκε σαν πατέρας στον Βίνσεντ, στηρίζοντάς τον ηθικά και οικονομικά, του έστελνε χρήματα κρυφά από την οικογένεια όταν μπορούσε, τον συμβούλευε μιας και ήταν από τους εξέχοντες και πιο ευφυείς εμπόρους τέχνης. Ο Τέο υπήρξε οξυδερκής και καινοτόμος έμπορος έργων τέχνης, υποστήριξε τους ιμπρεσιονιστές όταν ακόμα η ζωγραφική τους θεωρούνταν σχεδόν παιδαριώδης. Στα γράμματα ο Βίνσεντ γράφει ανοιχτά τις αγωνίες, την ανησυχία για τη νόσο του, ως ημερολόγιο ακόμα και από τις φάσεις νοσηλείας του.
Η αλληλογραφία του με τον αδελφό του λειτουργούσε θεραπευτικά, με την ανάγκη να ξεδιπλώνει τις σκέψεις του να είναι μεγάλη. Μπορούσε να εκφράσει τις ανησυχίες του, τους προβληματισμούς του, την χαρά του και την λύπη, την ελπίδα και την απόγνωση, τον ενθουσιασμό και την απογοήτευση.
Η ζωγραφική πορεία του βαν Γκογκ χαράχτηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό χάρη στην στήριξη του Τεό, χάρη στην εμπιστοσύνη που του έδειχνε από την πρώτη στιγμή, χάρη στην αγάπη για το ταλέντο του, το οποίο είχε από νωρίς διαβλέψει. Ο Τέο του έστελνε μέσα σε κάθε γράμμα χρήματα, ο Βίνσεντ του έστελνε σχέδια του. Ο αδερφός του ήταν ο μαικήνας του, τον πίστευε, επένδυε σε αυτόν χωρίς δεύτερη σκέψη και ο Βίνσεντ το αναγνώριζε σε κάθε στιγμή.
