Όταν η Joni Mitchell μπήκε στο νοσοκομείο νωρίτερα αυτή την εβδομάδα επειδή βρέθηκε αναίσθητη στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, μια αμφιλεγόμενη ασθένεια από την οποία πάσχει εδώ χρόνια, έγινε πάλι πρωτοσέλιδο.
Η 71χρονη τραγουδοποιός συχνά μιλούσε για την μάχη της με την νόσο Morgellons, μια μυστηριώδης δερματική πάθηση που προβληματίζει την ιατρική κοινότητα εδώ και χρόνια.
«Δεν μπορούσα να φορέσω ρούχα. Δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι μου για πολλά χρόνια», περιέγραφε το 2014 στο βιβλίο της Joni Mitchell: In Her Own Words.
«Καμιά φορά με έφερνε στο σημείο να σέρνομαι στο πάτωμα. Τα πόδια μου έτρεμαν σαν να έχω σπασμούς από πολιομυελίτιδα». (Δεν είναι, βέβαια, ξεκάθαρο εάν η Morgellons ευθύνεται για την πρόσφατη εισαγωγή της στο νοσοκομείο).
«Ίνες σε διάφορα χρώματα προεξέχουν από το δέρμα μου», έλεγε παλιά η Mitchell. «Δεν μπορούν να αναγνωριστούν ιατρικά σαν ένα είδος ζώου, φυτού ή μια ανόργανης ουσίας».
Όσοι πάσχουν από Morgellons αναφέρουν συμπτώματα όπως φαγούρα, δαγκωματιές και νιώθουν κάτι να έρπει στο σώμα τους. Λένε ότι αισθάνεσαι κάτω από το δέρμα κάτι να εκρήγνυται, ότι έχουν μπει μέσα έντομα, σκουλήκια ή μυστηριώδεις ίνες. Τα συμπτώματα είναι εξουθενωτικά. Επίσης δημιουργούνται μώλωπες που δεν επουλώνονται και λένε ότι οι δαγκωματιές και τα τσιμπήματα που αντιμετωπίζουν κάθε μέρα τους κουράζουν, τους φέρνουν κατάθλιψη, επηρεάζουν ακόμη και την μνήμη τους.
«Είναι σαν να σε έχουν δαγκώσει ψύλλοι και ψείρες», γράφει η Mitchell. «Η Morgellons αλλάζει συνέχεια. Υπάρχουν φορές που χτυπάει κατευθείαν στο νευρικό σύστημα σαν να σε έχουν δαγκώσει ψύλλοι ή ψείρες. Είναι όλα στους ιστούς και δεν είναι μια παραίσθηση. Με έτρωγε ζωντανή, μου ρούφαγε τους χυμούς μου. Ένοιωθα άρρωστη όλη μου τη ζωή».
Η νόσος έγινε για πρώτη φορά γνωστή τον 17ο αιώνα, αλλά πήρε το όνομά της το 2001 από μια Αμερικανίδα, την Mary Leitao, ο γιος της οποίας είχε φαγούρα που δεν του πέρναγε και δεν μπορούσε να την εξηγήσει η σύγχρονη ιατρική. H Leitao έξυσε το δέρμα του και εξέτασε τα δείγματα με ένα μικροσκόπιο. Ανακάλυψε κάτι σαν ίνες. Οι γιατροί όμως δεν αναγνώρισαν ποτέ την ασθένεια. Την περιγράφουν σαν μια «ψύχωση ή μαζική ψευδαίσθηση».
Σε μια έρευνα που έγινε και εξετάστηκαν 115 άτομα που ισχυρίζονταν ότι πάσχουν από Morgellons, οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να ανιχνεύσουν την ύπαρξη κανενός παράσιτου ή μικροβακτηριδίου όπως και καμία περιβαλλοντική εξήγηση για τον πόνο των ασθενών. Οι ίνες μάλλον προέρχονται από τα ρούχα. Και η ζημιά στο δέρμα από την έκθεση στον ήλιο, ενώ οι πληγές από χρόνιο ξύσιμο.
Το ενδιαφέρον σημείο όμως που έδειξε η μελέτη είναι ότι ένας μεγάλος αριθμός των ασθενών είχε ψυχολογικά προβλήματα ή ήταν καταθλιπτικοί και χρήστες ναρκωτικών ή φαρμακευτικών ουσιών. Περίπου οι μισοί έκαναν χρήση φαρμάκων ή ναρκωτικών αλλά δεν είναι σίγουρο αν τα ναρκωτικά προκαλούσαν τα συμπτώματα ή αν τα χρησιμοποιούσαν για να αντιμετωπίσουν την ασθένεια. Οι γιατροί κατέληξαν ότι πρόκειται για 'παραισθησιογόνα παρασίτωση'. Ελάχιστοι γιατροί πιστεύουν ότι είναι μια πραγματική ασθένεια.
Παρόλα αυτά το θέμα παραμένει και για ανθρώπους σαν την Mitchell η έλλειψη εμπειρικών στοιχείων δεν μειώνει τον πόνο τους. Αισθάνονται απογοητευμένοι από τους γιατρούς και την μοντέρνα επιστήμη, αλλά διάσημες περιπτώσεις σαν της Mitchell επαναφέρουν την ασθένεια και πάλι στο προσκήνιο ακόμη και αν οι γιατροί πιστεύουν ότι οι παραπάνω έρευνες είναι χάσιμο χρόνου.
Επιμέλεια: Μαρία Παππά
σχόλια