Οι ανασκαφές κατά μήκος του Δέλτα του Νείλου έχουν φέρει στο φως 110 τάφους που εκτείνονται σε τρεις εποχές της αρχαίας ιστορίας, αναφέρει η εφημερίδα Egypt Today.
Σύμφωνα με δήλωση του αιγυπτιακού Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, 68 από τις ταφές χρονολογούνται στην ύστερη Προδυναστική Περίοδο (περίπου το 3300 π.Χ.), όταν η κοιλάδα του Νείλου εξακολουθούσε να χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Αίγυπτο.
Πέντε τάφοι χρονολογούνται στον πολιτισμό του Νάγκντα, την Προδυναστική περίοδο της Αιγύπτου και περίοδο της αιγυπτιακής προϊστορίας έως το 3050 π.Χ. περίπου. Την περίοδο εκείνη σχηματίστηκαν τα δύο βασίλεια της Άνω και Κάτω Αιγύπτου.
Οι άλλοι 37 αντιπροσωπεύουν μια ενδιάμεση εποχή (περίπου 1782 έως 1570 π.Χ.) μεταξύ της Μέσης και της Νέας Βασιλείας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η αινιγματική δυναστεία Υξώς κυβέρνησε με τους βασιλιάδες της Δέκατης Πέμπτης Δυναστείας της Αιγύπτου. Η έδρα της εξουσίας αυτών των βασιλιάδων ήταν η πόλη Avaris στο Δέλτα του Νείλου, από όπου κυβέρνησαν την Κάτω και τη Μέση Αίγυπτο.
«Αυτό είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον νεκροταφείο επειδή συνδυάζει μερικές από τις πρώτες περιόδους της αιγυπτιακής ιστορίας με μια άλλη σημαντική εποχή, την εποχή τουΥξώς», λέει η Salima Ikram, Αιγυπτιολόγος στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Οι μελετητές εργάζονται για να καταλάβουν πώς ζούσαν μαζί οι Αιγύπτιοι και οι κάτοικοι της δυναστείας Υξώς και σε ποιο βαθμό οι πρώτοι πήραν τις αιγυπτιακές παραδόσεις.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τους τάφους στον αρχαιολογικό χώρο Κουμ Ελ-Χουλγκάν, περίπου 93 μίλια βορειοανατολικά του Καΐρου. Άλλα ευρήματα που έγιναν γνωστά κατά τη διάρκεια της ανασκαφής περιλαμβάνουν απομεινάρια από σόμπες και φούρνους, τα θεμέλια αρχαίων κτιρίων από τούβλα, κεραμικά, φυλαχτά σκαραβαίους που συμβολίζουν την ανανέωση και την αναγέννηση και κοσμήματα.
Όπως εξηγεί ο αρχαιολόγος Ayman Ashmawi, οι 68 προδυναστικοί τάφοι σε σχήμα οβάλ φαίνεται να συνδέονται με τον πολιτισμό της Κάτω Αιγύπτου. Η πλειοψηφία αυτών των ατόμων τάφηκε σε θέση οκλαδόν με το κεφάλι τους στραμμένο προς τα δυτικά. Μεταξύ του αποθανόντων ήταν ένα μωρό θαμμένο σε ένα αγγείο, μια σχετικά κοινή ταφική πρακτική που εξακολουθεί ωστόσο να προβληματίζει τους ερευνητές. Η ομάδα βρήκε επίσης ένα δεύτερο νήπιο σε ένα αγγείο στο τμήμα Υξώς του νεκροταφείου.
«Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι τα σώματα των μωρών είναι τόσο εύθραυστα που ένιωθαν την ανάγκη να τα προστατεύσουν από το περιβάλλον, παρόλο που είναι νεκρά», εικάζουν οι αρχαιολόγοι. «Αλλά υπάρχει πάντα η ερμηνεία ότι το αγγείο- σαρκοφάγος μοιάζει σχεδόν με μια μήτρα, οπότε βασικά η ιδέα είναι να επιστρέψουμε το μωρό στη Μητέρα Γη ή στη συμβολική προστασία της μητέρας του».
Όπως και οι τάφοι του Μπάτο, οι πέντε τάφοι της Νάκγντα είναι όλοι ωοειδείς λάκκοι λαξευμένοι στην άμμο. Δύο διαθέτουν ένα στρώμα αργίλου που προστατεύει τις πλευρές τους, τον πυθμένα και την οροφή. Εκτός από τις ταφές, σημειώνει η Egypt Today, οι ερευνητές ανακάλυψαν κυλινδρικά αχλαδόσχημα αγγεία διακοσμημένα με γεωμετρικά σχέδια.
Τα αντικείμενα που ανακτήθηκαν από τους ορθογώνιους τάφους περιλαμβάνουν ασημένια δαχτυλίδια, ταφικά αγγεία και σφραγίδα που φέρει ιερογλυφική επιγραφή.
