Η selfie ως παγκόσμιο φαινόμενο, η selfie ως μέθοδος πώλησης και προώθησης κάθε λογής προϊόντων στο διαδίκτυο, η selfie ως επιδράστικος τρόπος επικοινωνίας που ξεπερνά το φάσμα των social media. Μέχρι εδώ όλα κατανοητά. Η selfie, όμως, ως μορφή τέχνης μπορεί να υπάρξει; Και κυρίως μπορεί να «γεμίσει» και να κρατήσει το ενδιαφέρον μίας πρωτότυπης έκθεσης στο Λονδίνο; Εξαρτάται. Αν ο θεατής της αντιμετωπίσει ως αυτό που είναι -φωτογραφίες, δηλαδή, που εξυπηρετούν τη φιλοδοξία, έχεις καλώς. Αν αντιμετωπιστούν ως μέσο που επικοινωνεί ιδέες, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει και ίσως χρειαστούμε ακόμη αρκετά χρόνια «προπόνησης» για να φτάσουν οι selfies μας σ' αυτό το σημείο. Κι όταν λέμε «προπόνηση», εννοούμε στην επικοινωνία μηνυμάτων, ιδεολογιών κ.λπ. Όχι στις πόζες και στο duckface.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Μετρό: Κλειστός ο σταθμός Πανεπιστήμιο - Τι ώρα το συλλαλητήριο για τα Τέμπη σήμερα
Good Job Nicky για Eurovision: Έριξα το κλάμα της ζωής μου στο σπίτι, είχα λυγμούς
«Μπείτε σε μια βάρκα μαζί με τον παράφρονα Ντε Νίρο»: Ρατσιστική επίθεση Τραμπ σε Ομάρ, Τλάιμπ
Πρωί, μεσημέρι, βράδυ στο September 18
Βρέφος με μηνιγγίτιδα στη Ζάκυνθο: Σε αναστολή η παιδίατρος - «Ψέματα όσα λέγονται για την άδεια» απαντά
σχόλια