Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ, ο Ντέιβιντ Μαρτόσκο, σκληροτράχηλος πολιτικός συντάκτης της Daily Mail ίσως ήταν ο πιο παραγωγικός δημοσιογράφος των ΗΠΑ: ήταν ο δημοσιογράφος που είχε τα πιο έγκυρα αποκλειστικά από την καρδιά του οίκου Τραμπ, ο δημοσιογράφος με τις περισσότερες αποκλειστικές συνεντεύξεις από την αμφιλεγόμενη περσόνα που τελικώς διαδέχθηκε τον Ομπάμα στην προεδρία.
Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτό. Ο Μαρτόσκο δεν αρκείτο στο να καλύπτει το ρεπορτάζ του ή να φέρνει στην εφημερίδα του ειδήσεις που δεν θα μπορούσε να φέρει κανένας άλλος. Ήταν εκείνος, που ακριβώς όπως και ο σημερινός Πρόεδρος, είχε (και εξακολουθεί να έχει) σχέση πάθους με το Twitter. Όσο διαρκούσε η προεκλογική εκστρατεία οι συνάδελφοι του δεν είχαν να ανησυχούν μόνο για τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά και για τις κατσάδες του Μαρτόσκο μέσω Twitter. Ειδικώς εκείνοι που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο στήριζαν το πολιτικό στρατόπεδο της Χίλαρι Κλίντον.
Άλλο κοινό σημείο του Μαρτόσκο με τον Τραμπ (που φυσικά βοήθησε και στο πλέγμα της φιλίας τους); Το ότι ο δημοσιογράφος δεν τρέφει ιδιαίτερο σεβασμό για τους κανόνες δεοντολογίας. Προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, θα χρησιμοποιούσε και μη αποδεκτές πρακτικές. Άλλο; Ακριβώς όπως ο Τραμπ καμαρώνει για τις νίκες, κομπάζει για τις υψηλές γνωριμίες του και φυσικά διαφήμιζε όλο το προηγούμενο διάστημα τα ταξίδια του με το Boeing 757 του μεγιστάνα. Σε απλά λόγια, αν ο Τραμπ είχε αδελφή ψυχή στη δημοσιογραφία, αυτή θα ήταν ο Μαρτόσκο.
Ο 46χρονος Μαρτόσκο, εκτός από σκληρός παίκτης είναι από μόνος του και το 1/3 των 243 εκ. μοναδικών επισκεπτών της Daily Mail. Το όνομα του είναι εγγύηση για την επισκεψιμότητα του site της εφημερίδας, οι αναγνώστες -είτε τον εμπιστεύονται, είτε όχι- σίγουρα μπαίνουν στη διαδικασία να διαβάσουν αυτά που γράφει
Ακόμη και έτσι, όταν το όνομα του δημοσιογράφου άρχισε να ψιθυρίζεται σε πολιτικά πηγαδάκια -και μάλιστα για τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου- οι περισσότεροι συνάδελφοι του σε αντίστοιχες θέσεις σε μερικά από τα μεγαλύτερα Μέσα Ενημέρωσης της Αμερικής, εξέλαβαν τον ψίθυρο ως ανέκδοτο, τουλάχιστον. Τότε ακόμη, δεν αρκούσαν οι στενές σχέσεις με τον Τραμπ για να πείσουν ότι ένας συντάκτης -από το συγκεκριμένο Μέσο- θα μπορούσε να καταλάβει μια τέτοια θέση. Εδώ καλά - καλά δεν αρκούσε το "ρεύμα" του επιχειρηματία για να πείσει εκατομμύρια Αμερικανούς ότι θα γίνει ο Πρόεδρος τους (αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα).
Ο ίδιος επιβεβαίωσε τις φήμες και το ρεπορτάζ που τον αφορούσε, αλλά τελικά τη δουλειά δεν την πήρε. Για τη θέση που προαλειφόταν προτιμήθηκε ο δημοσιογράφος του RNC, Sean Spicer, ο οποίος μέσα από μερικές καλές συνεντεύξεις και αρκετά μαχητικά ρεπορτάζ είχε εξελιχθεί σε δημοσιογραφική διασημότητα. Τι πήγε στραβά, λοιπόν, στην περίπτωση του Μαρτόσκο;
Δύο ήταν οι βασικοί λόγοι. Ο πρώτος, σύμφωνα με πηγές του Λευκού Οίκου είχε να κάνει με την "κίτρινη" δημοσιογραφία που υπηρετεί ο Μαρτόσκο, κάτι που οι αντίπαλοι του για τη θέση χρησιμοποίησαν ως όπλο εναντίον του. Βέβαια, αν σκεφτεί κανείς τις αποχρώσεις που αγαπά ο Τραμπ σε ό,τι αφορά τα media και την τηλεόραση, αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί πρόβλημα. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Μαρτόσκο επιθυμούσε να διατηρήσει την επαγγελματική του ιδιότητα, ενώ όλοι -εντός και εκτός media- γνωρίζουν ότι άπαξ και ένας δημοσιογράφος διαβεί το κατώφλι του Λευκού Οίκου ως εργαζόμενος πλέον σε αυτόν, δεν έχει περιθώριο για πισωγυρίσματα.
Ο ίδιος δεν καταλαβαίνει -λέει- πού είναι το πρόβλημα. Σε ένα mail του μάλιστα προς το περιοδικό "Politico" -που αποτελεί και το πρώτο επί της ουσίας σχόλιο του- θεωρεί τιμητική την πρόταση που του έγινε, αλλά δεν αντιλαμβάνεται το... ηθικό ζήτημα.
«Από πατριωτική υποχρέωση λες ναι σε μία τέτοια θέση, όταν σου προσφέρεται και το ίδιο θα είχα κάνει απ' όποιον Πρόεδρο κι αν μου είχε γίνει η πρόταση. Προσωπικά, όμως, δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η επαγγελματική μου ενασχόληση θα επηρέαζε με οποιοδήποτε τρόπο την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα μου...», γράφει χαρακτηριστικά. Ο ίδιος μπορεί να μην καταλαβαίνει, καταλαβαίνουν, όμως, οι συνάδελφοί του, που τον τελευταίο καιρό τον βλέπουν να πληρώνει το επιτίμιο του βέτο του: δεν είναι ότι άλλαξαν μόνο οι προβοκατόρικοι τίτλοι στα ρεπορτάζ του, είναι και ότι από εκεί που τον θεωρούσαν πιόνι του Τραμπ, ξαφνικά βρέθηκε «εκτός» κύκλου.
Αυτό, βέβαια, δεν κράτησε για πολύ. Ο δημοσιογράφος επανήλθε με βία στο Twitter, αυτή τη φορά επιτιθέμενος στον άνθρωπο που του έφαγε την (καθόλου σίγουρη, τελικά) θέση. Σχόλια για την ανεπάρκεια του, για την προφορά του, για την άγνοια του κοσμούν το timeline του Μαρτόσκο, καθόλου τυχαία. Ο πολιτικός συντάκτης της Daily Mail ξέρει ότι μέσω του συγκεκριμένου κοινωνικού δικτύου «μιλά» απευθείας στον Πρόεδρο και το δεξί του χέρι, τον Στιβ Μπάνον. Ξέρει, επίσης, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αγαπά τις βίαιες διεκδικήσεις και τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Είναι ο τρόπος του να ερμηνεύει το πάθος και την επιθυμία στους ανθρώπους.
Οι σχέσεις του Τραμπ είναι γεμάτες από σκαμπανεβάσματα τέτοιου είδους. Όχι, όμως, με ανθρώπους που του έχουν πει «όχι» ή έχουν ασκήσει βέτο για κάτι, όχι με ανθρώπους που η ιδιότητα τους μπορεί να αποδειχθεί πιο αποτελεσματική ακόμη κι από το δικό του πόστο.
Και φυσικά, υπάρχει και κάτι ακόμη: ο 46χρονος Μαρτόσκο, εκτός από σκληρός παίκτης είναι από μόνος του και το 1/3 των 243 εκ. μοναδικών επισκεπτών της Daily Mail. Το όνομα του είναι εγγύηση για την επισκεψιμότητα του site της εφημερίδας, οι αναγνώστες -είτε τον εμπιστεύονται, είτε όχι- σίγουρα μπαίνουν στη διαδικασία να διαβάσουν αυτά που γράφει και τα δεδομένα αυτά είναι εις γνώσιν και του επίσης δημοσιογράφου Μπάνον (πρώην διευθυντή του Breitbart.com) και του ίδιου του Τραμπ. Επίσης, ο Μαρτόσκο εξυπηρετεί ένα είδος δημοσιογραφίας, που λίγοι θα άντεχαν. Εμπλέκει τον εαυτό του στο θέμα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να πρωταγωνιστήσει στο ίδιο του το ρεπορτάζ, να γίνει ο ίδιος κομμάτι του... Κοινώς, δεν έχει κανένα πρόβλημα να πέσει χαμηλά, αλλά με στιλ.
«Ούτε αναξιοπρεπές τρολ, ούτε ευυπόληπτος δημοσιογράφος. Σίγουρα μια πένα με χαρακτήρα. Ως χαρακτήρα τον λατρεύεις, ως άνθρωπο, σίγουρα όχι», λέει στο Politico ένας παλιός του συνεργάτης. Καπνιστής, πότης, πρώην διευθυντής όπερας, με τρελή πορεία ζωής και μόλις 6 χρόνια στη δημοσιογραφία, ο Μαρτόσκο δεν είναι εύκολη περίπτωση, ούτε ανθρώπου ούτε επαγγελματία. Και μπορεί να έγινε γνωστός μέσα από τα δηλητηριώδη Tweets του -για καιρό ήταν ο βασικός εφιάλτης της Χίλαρι Κλίντον, την οποία χαρακτήριζε βαρετή και με το που ξεκινούσε προεκλογική ομιλία της, ζητούσε καφεΐνη στο Twitter...- όμως, δεν είναι ο τύπος του άντρα που οι συνάδελφοι του θέλουν πολλά πολλά μαζί του.
Ο ίδιος λέει ότι αν του ξαναγινόταν η πρόταση από τον Λευκό Οίκο επισήμως δεν θα δεχόταν, γιατί κατέχει μία από τις πιο περιζήτητες δημοσιογραφικές θέσεις στις ΗΠΑ. Και δεν το λέει τυχαία. Οι σχέσεις του Τραμπ είναι γεμάτες από σκαμπανεβάσματα τέτοιου είδους. Όχι, όμως, με ανθρώπους που του έχουν πει «όχι» ή έχουν ασκήσει βέτο για κάτι, όχι με ανθρώπους που η ιδιότητα τους μπορεί να αποδειχθεί πιο αποτελεσματική ακόμη κι από το δικό του πόστο. Ο Μαρτόσκο το ξέρει αυτό και για την ώρα λέει ότι η μόνη του απαίτηση είναι να μεταδίδεται σωστά το ρεπορτάζ.
Άλλωστε, δεν διστάζει να ασκεί κριτική - μέσω Twitter, βεβαίως- στους συναδέλφούς του που θεωρεί ότι δεν κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει. Τι είδους σχέση, όμως, μπορεί να διαμορφωθεί ανάμεσα σε αυτόν τον λειτουργό του Τύπου με την κυβέρνηση Τραμπ από εδώ και πέρα; Να, κάτι που θα είχε ενδιαφέρον για τη νέα αμερικανική κυβέρνηση που θεωρεί Νο1 εχθρό της τα media...
Με στοιχεία από Politico, DailyBeast, Business Insider
