Ο Marc Dreesmann αναφέρει πως ο πατέρας του, ο Anton, τρίτης γενιάς ιδιοκτήτης πολυκαταστημάτων και συλλέκτης έργων τέχνης, είχε κρεμάσει έναν συγκεκριμένο πίνακα σε περίοπτη θέση στην είσοδο του σπιτιού τους στο Άμστερνταμ. Το τοπίο που απεικόνιζε ο πίνακας δεν ήταν παρά άποψη ενός ποταμού. Ο Anton τον είχε αγοράσει το 1987 από έναν Ολλανδό έμπορο τέχνης και αποδιδόταν σε έναν όχι ιδιαίτερα γνωστό, ωστόσο πολύ αγαπητό ζωγράφο στην Ολλανδία του 17ου αιώνα: ο λόγος για τον Hercules Segers. Ο συγκεκριμένος πίνακάς του όμως είχε απαξιωθεί πλήρως από έναν εκτιμητή ο οποίος κατά τη δεκαετία του '70 είχε εκφράσει αμφιβολίες για το κατά πόσο το έργο ήταν αυθεντικό.
Ο Dreesmann θυμάται τον κατηγορηματικό τρόπο με τον οποίο ο πατέρας του πίστευε ότι αυτός ο πίνακας ανήκε στον παραγνωρισμένο ζωγράφο, κάτι που μέσα στα χρόνια ασπάστηκαν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Το 2002, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα τους, ο Marc και τα αδέλφια του πούλησαν τη συλλογή με τα έργα τέχνης του σε δημοπρασία του οίκου Christie's. Εκεί ο Marc είχε την ευκαιρία να αποκτήσει, για λογαριασμό του πια, τον πίνακα στην τιμή των 94.000 λιρών, ή 135.000 δολαρίων.
Ο Ολλανδός καλλιτέχνης επέλεξε να ζήσει με ηρεμία στην αφάνεια, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια νέα εικαστική γλώσσα.
Η πίστη του Marc στον πατρικό ισχυρισμό πλέον επιβεβαιώνεται. Νέες μελέτες που εκπονήθηκαν από τους επιμελητές του Rijksmuseum στο Άμστερνταμ πιστοποιούν ότι αυτή η τοπιογραφία και άλλα έξι έργα που βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές είναι μέρος της καλλιτεχνικής παραγωγής του Segers. Για περίπου δύο χρόνια ομάδα ερευνητών του μουσείου εξέταζε και πέρασε από διεξοδικό έλεγχο –και με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών– περίπου 100 αμφισβητούμενα έργα του Segers από όλο τον κόσμο.
Μεταξύ αυτών και το έργο που δεσπόζει πλέον στο σπίτι του Dreesmann, δίπλα σε ένα χάλκινο γλυπτό κάτοπτρο του σπουδαίου Βρετανοϊνδού γλύπτη Ανίς Καπούρ.
Καινοτόμος και παραμελημένος
«Είμαι ενθουσιασμένος και επίσης αισθάνομαι δικαιωμένος για την επιμονή του πατέρα μου σε ό,τι αφορά την πατρότητα αλλά και τη γνησιότητα του έργου που είχε στην κατοχή του», δηλώνει ο Dreesmann, ο οποίος πληροφορήθηκε τα καλά νέα πριν από λίγους μήνες από τον Henry Pettifer, τον επικεφαλής του τμήματος παλαιών έργων τέχνης του οίκου Christie's στον Λονδίνο.
Στο μεταξύ, στο Rijksmuseum στην Ολλανδία θα εκτεθούν έξι από δεκαοκτώ έργα του ζωγράφου στο πλαίσιο μιας ρετροσπεκτίβας με άλλα ακόμη καλλιτεχνήματά του. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 8 Ιανουαρίου και στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο, θα μεταφερθεί στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης. Εκεί, υπό τον τίτλο «Τα παράξενα τοπία του Hercules Segers», θα αναγνωριστεί το έργο ενός πραγματικά μεγάλου καλλιτέχνη που θαυμαζόταν από ομοτέχνους του όπως ο Ρέμπραντ και που παράλληλα δέχθηκε επιρροές από αυτούς στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του παραγωγής.
«Υπήρξε ένας από τους πλέον καινοτόμους καλλιτέχνες του 17ου αιώνα και διαθέτει εργογραφία λίγο μικρότερη από εκείνη του Βερμεέρ», δήλωσε ενθουσιασμένος από την ταυτοποίηση των έργων ο Taco Dibbits, καλλιτεχνικός διευθυντής του Rijksmuseum. Την ίδια στιγμή, η An Van Camp, προϊσταμένη φύλαξης του τμήματος Βόρειας Ευρωπαϊκής Τέχνης στο Μουσείο Ashmolean της Οξφόρδης –η ίδια που επιμελήθηκε έκθεση με έργα του Segers στο Βρετανικό Μουσείο το 2012–, εξήγησε ότι δεν μπορεί να κάνει κανένα σχόλιο για τα συγκεκριμένα έργα μέχρι να εξετάσει διεξοδικά όλες τις αποδείξεις και τα πειστήρια γνησιότητας. Ωστόσο, και εκείνη δήλωσε εντυπωσιασμένη από το μέγεθος του εγχειρήματος με τη χρήση υπέρυθρων ακτίνων και τεχνολογίας που εντοπίζει ακριβώς τη χρονολογία ακόμη και του ξύλινου καμβά που χρησιμοποιήθηκε για να πλαισιώσει το έργο.
«Είναι εντυπωσιακή η σπουδή με την οποία αντιμετώπισαν την έρευνα τόσο το Rijksmuseum όσο και το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης προκειμένου να αποκαταστήσουν το όνομα ενός καλλιτέχνη άγνωστου μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό», είπε χαρακτηριστικά η Camp.
Όσο για τον παραμελημένο από την ιστορία Segers, απλώς ας αναφέρουμε ότι ήταν ένας άνθρωπος με το πάθος και το ταλέντο του Vincent van Gogh, γεννημένος τριακόσια χρόνια πριν από εκείνον. Ο Ολλανδός καλλιτέχνης επέλεξε να ζήσει με ηρεμία στην αφάνεια, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια νέα εικαστική γλώσσα, πειραματιζόμενος με νέα υλικά και αφήνοντας εντελώς ελεύθερη τη φαντασία του. Σπάνια πουλούσε κάποιο έργο του και πέθανε πάμφτωχος το 1640 κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Mε πληροφορίες από τους New York Times
σχόλια