FacebookTwitterΤρώγοντας πατάτες, 2014. Στη φωτογραφική του σειρά "Μια Φορά κι Έναν Καιρό στο Kazimierz" (Once Upon a Time in Kazimierz) ο φωτογράφος Richard Tuschman κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να αναπαραστήσει πιστά την εικόνα και το ύφος της εποχής του 1930, στην Πολωνία. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching GalleryΦωτογραφία
Μυστήριο και μελαγχολία στα ίχνη του Βερμέερ, του Ρέμπραντ, του Ντε Κίρικο...
Μία φιλόδοξη φωτογραφική νουβέλα που αναπαριστά το παρελθόν, κλέβοντας την ατμόσφαιρα εμπνευσμένων δημιουργών
FacebookTwitter Κάπου στο Kazimierz, 2016. Τα σκηνικά είναι διοράματα κατασκευασμένα στο χέρι- σχεδόν σαν κουκλόσπιτα- που μετά φωτογραφήθηκαν, ενώ οι άνθρωποι φωτογραφήθηκαν σε απλό φόντο και ενσωματώθηκαν ψηφιακά στην κεντρική εικόνα. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
Ο Richard Tuschman άρχισε να πειραματίζεται με την ψηφιακή φωτογραφία στις αρχές του 1990 αναπτύσσοντας ένα στυλ που συνδυάζει το ενδιαφέρον του για τη φωτογραφία, τη ζωγραφική και τις κατασκευές. Η δουλειά έχει μεγάλη απήχηση στο ευρύ κοινό, έχει εκτεθεί και δημοσιευθεί παγκοσμίως (Adobe Systems, The New York Times, Penguin, Sony Music, Newsweek και Random House μεταξύ άλλων) και έχει κερδίσει διακρίσεις όπως από το το Photo District News, το American Photography, το Prix de la Photographie, Paris και το International Photography Awards. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.
FacebookTwitter Μια φορά κι έναν καιρό, 2015. Ο Tuschman δημιούργησε τις εικόνες του συνδυάζοντας την ψηφιακή τεχνογνωσία με την παλιομοδίτικη χειροτεχνία. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Χλωμό φως, 2015, Ο Tuschman χρηματοδότησε πετυχημένα- μέσω του κοινού- το φωτογραφικό του εγχείρημα και το περιγράφει στην σελίδα-πρόσκληση σαν: μια νουβέλα με ανοιχτό τέλος, που η αφήγηση της γίνεται μέσω φωτογραφιών. Η σειρά παρακολουθεί ένα επεισόδιο από τη ζωή μιας φανταστικής οικογένειας Εβραίων που ζει σε ένα ανώνυμο δρόμο στο Kazimierz, την ιστορική εβραϊκή περιοχή της Κρακοβίας στην Πολωνία το έτος 1930. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Ζευγάρι στο δρόμο, 2014. "Είναι μια προσπάθεια για την οπτική συνύφανση μιας πολιτιστικής και οικογενειακής ιστορίας, μαζί με έναν φορό τιμής στους ζωγράφους που αγαπώ, όπως τον Vermeer, τον Rembrandt, τον Van Gogh και τον De Chirico". Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Σκοτάδι, 2015." Το "Μια φορά κι έναν καιρό" γεννήθηκε σαν σκέψη μετά από κάποιες επισκέψεις μου στη Κρακοβία της Πολωνίας όπου η γυναίκα μου Ewa μεγάλωσε και σπούδασε. Απο την πρώτη μου επίσκεψη αγάπησα την πόλη με την λαμπρή αναγεννησιακή αρχιτεκτονική της και την παλαιωμένη όψη σε γειτονιές που δεν τις έχει αλλάξει ο χρόνος." Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Δουλεύοντας το πρωί, 2014. "Αγάπησα επίσης την ιστορική εβραική γειτονιά του Kazimierz. Παρόλο που τώρα είναι μία πολυσύχναστη τουριστική γειτονιά με πολυάσχολα εστιατόρια και καφετέριες στο πεζοδρόμιο, δεν κατάφερα να μην αναρωτηθώ για την καθημερινή υφή της ζωής χρόνια πριν, για ανθρώπους όπως τους παπούδες της γυναίκας μου ή για τους δικούς μου προγόνους από την ανατολική Ευρώπη, πολλοί από τους οποίους είχαν ζήσει σε γειτονικές περιοχές." Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Το μυστήριο και η μελαγχολία ενός δρόμου, 2016."Έτσι ξεκίνησα αυτό το έργο. Φαντάστηκα μία λίγο-πολύ τυπική εβραική οικογένεια που ζούσε το 1930 περίπου, προτού η εβραϊκή ζωή καταστραφεί από το Ολοκαύτωμα." Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Μετρώντας, 2015.Στη σειρά μου υπάρχουν νύξεις ενός διαφαινόμενου σκότους, αλλά οι περισσότεροι χαρακτήρες μου παλεύουν με τη καθημερινή ζωή τους, τις οικογενειακές εντάσεις, την αγάπη, την ελπίδα και τη θλίψη, τις ουσιαστικές δηλαδή πραγματικότητες της ανθρώπινης κατάστασης. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Ανεβαίνοντας, 2015. Ο Tuschman εδώ και καιρό ελκύεται από μία συγκεκριμένη αισθητική όπου οι αναμνήσεις του παρελθόντος φαίνεται να επικαλύπτονται με μία ονειρική διαθεση και αυτή την αισθητική την έχει χρησιμοποιήσει σε πολλά εξώφυλλα βιβλίων αλλά και σε εικόνες για τους New York Times και το Sports Illustrated. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Πρωινή προσευχή, 2015. Στην αναγνωρισμένη δουλειά του "Hopper Meditations", χρησιμοποιεί την τεχνική του διοράματος για να αναδημιουργήσει τους πίνακες του Edward Hopper, σε φωτογραφική μορφή. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
FacebookTwitter Η γυναίκα του ράφτη, 2014. "Ενώ προσπαθούσα να φτιάξω τα μικροσκοπικά σκηνικά όσο πιο πειστικά μπορούσα, ήθελα να αποκλίνουν ελάχιστα από τη πραγματικότητα για να ενισχυθεί η θεατρική, ελαφρώς σουρεαλιστική διάθεση του κομματιού" εξηγεί ο ίδιος. Φωτογραφία: Richard Tuschman/Courtesy Klompching Gallery
