Η πίτσα ως πολιτιστική κληρονομιά; Ακούγεται σαν αστείο, αλλά χθες η Ιταλία πρότεινε η ναπολιτάνικη πίτσα να συμπεριληφθεί στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO τον επόμενο χρόνο.
Η εθνική επιτροπή για την UNESCO επισήμανε σε μια ανακοίνωση ότι ψήφισε ομόφωνα υπέρ της προστασίας της ναπολιτάνικης πίτσας ως τμήμα της πολιτιστικής και γαστρονομικής κληρονομιάς της χώρας.
Εάν η UNESCO αποδεχθεί την υποψηφιότητα αυτή η παραδοσιακή πίτσα της Νάπολης θα συμπεριληφθεί στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ως «Η Παραδοσιακή Τέχνη των Παρασκευαστών της Ναπολιτάνικης Πίτσας».
Η παραδοσιακή ναπολιτάνικη πίτσα έχει μια σχετικά λεπτή ζύμη με εξαίρεση την κρούστα, η οποία όταν ψήνεται φουσκώνει σαν ένα μικροσκοπικό ελαστικό ποδηλάτου.
Το έδεσμα ψήνεται σε φούρνο με ξύλα και έχει δύο βασικές εκδοχές: τη Μαρινάρα (ντομάτα, σκόρδο, ρίγανη και ελαιόλαδο) και τη διασημότερη ίσως πίτσα στον κόσμο, τη Μαργαρίτα (ντομάτα, μοτσαρέλα, ελαιόλαδο και βασιλικό).
Σύμφωνα με την παράδοση η πίτσα Μαργαρίτα παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1889 από έναν Ιταλό σεφ προς τιμή της βασίλισσας Μαργαρίτας, η οποία επισκεπτόταν την πόλη. Τα υλικά της έχουν το κόκκινο, λευκό και πράσινο χρώμα της ιταλικής σημαίας.
