Η Collier Schorr παρουσιάζει αυτές τις μέρες στο Παρίσι τη νέα της έκθεση Problems and other stories, μια ενότητα με φωτογραφίες, κολάζ, σχέδια και βίντεο που κινείται γύρω από το φύλο, την επιθυμία και τις queer σχέσεις που διατρέχουν όλο το έργο της. Η έκθεση φιλοξενείται στη Modern Art έως τις 4 Απριλίου και φέρνει στο προσκήνιο φίλους, συνεργάτες και καλλιτέχνες που συγκροτούν τον δικό της κόσμο εικόνων και οικειότητας.
Στο Problems and other stories, η Αμερικανίδα καλλιτέχνις συγκεντρώνει έργα των τελευταίων χρόνων και στήνει μια έκθεση όπου η φωτογραφία, το σχέδιο, το κολάζ και το βίντεο συνομιλούν γύρω από το ίδιο ερώτημα: τι βλέπουμε όταν κοιτάμε ένα σώμα και πόσο εύκολα μια εικόνα γίνεται επιθυμία, ρόλος ή παρεξήγηση. Ανάμεσα στα πρόσωπα που εμφανίζονται στην έκθεση βρίσκονται η Nicole Eisenman, η Constance Debré και η Tosh Basco, όχι απλώς ως μοντέλα ή παρουσίες, αλλά ως μέρος ενός ζωντανού δικτύου καλλιτεχνικής και προσωπικής εγγύτητας.
Στη νέα συνέντευξη που συνοδεύει την έκθεση, η Schorr μιλά και για τη διαφορά ανάμεσα στη φωτογραφία και το σχέδιο. Για την ίδια, η φωτογραφία είναι πάντα μια σχέση με κάποιον άλλον, μια πραγματική εμπλοκή, ενώ το σχέδιο είναι η στιγμή που ο θόρυβος χαμηλώνει και μένει μόνο η εικόνα και ο χρόνος της. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα στο κοινωνικό και το εσωτερικό δίνει και τον τόνο της έκθεσης στο Παρίσι.
Η Schorr επιστρέφει επίσης στην επιρροή της Chantal Akerman, αλλά και στη γραμμή που ενώνει τη φωτογραφία μόδας με την καλλιτεχνική της πρακτική. Οχι σαν δύο χωριστούς κόσμους, αλλά σαν δύο τρόπους να δουλεύεις με σώματα, ρόλους, επιθυμίες και σκηνές οικειότητας. Εκεί ακριβώς πατά και το Problems and other stories: σε έναν κόσμο όπου η εικόνα δεν είναι ποτέ ουδέτερη και οι σχέσεις δεν είναι ποτέ απλώς φόντο.
Ο τίτλος της έκθεσης λέει τελικά πολλά και για τη σταθερή ένταση στο έργο της Schorr: το «πρόβλημα» της αναπαράστασης, το «πρόβλημα» της επιθυμίας, το πώς κάποια σώματα ή κάποιες εικόνες συνεχίζουν να ενοχλούν επειδή δεν χωρούν εύκολα σε έτοιμες κατηγορίες. Ετσι, η έκθεση λειτουργεί όχι μόνο ως νέα ατομική παρουσίαση, αλλά και ως πορτρέτο ενός queer καλλιτεχνικού κόσμου στον οποίο η Schorr επιστρέφει σταθερά.
