Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι και νιώθω απογοητευμένος μετά το τέταρτο ραντεβού μου με τη Χάνα, γράφει ο 29χρονος Γουίλ. Δεν είχαμε ιδωθεί για εβδομάδες, γιατί και οι δύο ταξιδεύαμε.
Είχα κανονίσει ένα ρομαντικό δείπνο στο σπίτι. Μετά από μερικά ποτά, τα πράγματα «άναψαν». Όταν όμως πήγαμε στο υπνοδωμάτιο, άρχισαν οι ενοχλητικές σκέψεις:
«Θα έχω στύση; Κι αν συμβεί πάλι;» Το σώμα μου παγώνει. Τίποτα πάλι. Και οι δύο εκνευριζόμαστε και μένουμε ξαπλωμένοι δίπλα δίπλα, κοιτάζοντας το ταβάνι.
Οι πρώτες εμπειρίες και η ντροπή
Αντιμετωπίζω κατά διαστήματα προβλήματα στύσης από τα 18 μου. Θυμάμαι ακόμα πώς ένιωσα όταν δεν μπόρεσα να έχω στύση την πρώτη φορά που προσπάθησα να κάνω σεξ: ντροπή· ένιωθα ότι είχα απογοητεύσει τη σύντροφό μου.
Δεν μίλησα σε κανέναν γι’ αυτό τότε, ούτε καν σε εκείνη. Δεν αντέδρασε άσχημα, αλλά εγώ ντρεπόμουν πολύ. Έτσι, άρχισα να αποφεύγω το σεξ και κατέφυγα στον αυνανισμό και το πορνό. Αυτό επιβάρυνε την ψυχική μου υγεία και μου δημιούργησε μεγάλη σύγχυση. «Μήπως είμαι ασέξουαλ; Μήπως έχω “χαλάσει” τον εαυτό μου με το πορνό και τον αυνανισμό;»
Χρειάστηκαν μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες με κάποιον άνθρωπο που νοιαζόμουν, για να το πάρω στα σοβαρά.
Η πρώτη επίσκεψη σε γιατρό
Πήγα σε ουρολόγο για να ελέγξω αν υπήρχε κάποια οργανική αιτία. Έγινε σαφές ότι η στυτική μου δυσλειτουργία οφειλόταν σε άγχος απόδοσης και πήγα σε συνεδρία σεξοθεραπείας. Μιλήσαμε για τις προηγούμενες σεξουαλικές μου εμπειρίες, τις σχέσεις μου και τις συνήθειές μου. Η θεραπεύτρια μού πρότεινε φάρμακα όπως το Viagra, καθώς πίστευε ότι έπρεπε απλώς να ξεπεράσω ένα «νοητικό μπλοκάρισμα».
Κατάφερα τότε να ξεπεράσω το πρόβλημα μετά από μία μόνο συνεδρία, χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Δεν είμαι σίγουρος αν οφειλόταν στη συνεδρία ή στο ότι η πρώην σύντροφός μου αντέδρασε με ηρεμία και με έκανε να νιώσω ασφάλεια. Πιθανότατα ήταν ένας συνδυασμός. Ένιωσα ανακούφιση – τα προβλήματα με τη στύση έμοιαζαν να έχουν φύγει.
Ωστόσο, συνέχισε να εμφανίζεται κατά διαστήματα ότα έκλεισα τα είκοσι, ιδιαίτερα όταν ένιωθα πίεση. Σε νέες σχέσεις επικεντρωνόμουν στην ευχαρίστηση μέσω στοματικού σεξ, και συνήθως το πρόβλημα υποχωρούσε μετά από έναν μήνα περίπου.
Μόνο όταν γνώρισα τη Χάνα κατάλαβα ότι το πρόβλημα ήταν πιο σοβαρό. Όπως και σε προηγούμενες σχέσεις, πίστευα ότι θα χρειαστούν μερικές εβδομάδες για να νιώσω άνετα. Όμως, μήνες μετά την έναρξη της σχέσης, εξακολουθούσα να έχω δυσκολίες με τη στύση. Όταν τελικά καταφέραμε να κάνουμε σεξ, πίστεψα ότι είχα ξεπεράσει το «μπλοκάρισμα». Και οι δύο νιώσαμε ανακούφιση και μεγάλη σύνδεση. Αλλά ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, δεν μπόρεσα πάλι να έχω στύση, αφήνοντάς μας και τους δύο μπερδεμένους.
Το συναισθηματικό roller coaster
Το να ζω με την αβεβαιότητα για το αν θα μπορέσω να έχω στύση ήταν ένα συναισθηματικό roller coaster. Ήταν δύσκολο να υπάρξει αυθορμητισμός στη σχέση. Η Χάνα ένιωθε απογοητευμένη, γιατί της είχα πει ότι το πρόβλημα θα περνούσε πιο γρήγορα. Δεν έπρεπε να δώσω υποσχέσεις για κάτι που δεν ήμουν σίγουρος.
Έτρεφα πολύ έντονα συναισθήματα για εκείνη και φοβόμουν ότι θα τη χάσω, κάτι που αύξανε την πίεση να έχω στύση ώστε να «διορθώσω» τη σχέση μας. Με τον καιρό αρχίσαμε να μιλάμε πιο ανοιχτά γι’ αυτό. Όπως πολλές γυναίκες, κάποιες φορές πίστευε ότι δεν μπορούσα να έχω στύση επειδή δεν με ελκύει. Τα ραντεβού μας κατέληγαν σε δάκρυα ή σε φόβους ότι δεν είμαστε σεξουαλικά συμβατοί. Κι όμως, με κάποιον τρόπο, δεν χάσαμε την ελπίδα.
Έρευνα και ψηφιακές επιρροές
Έψαξα το θέμα απεγνωσμένα. Τελικά έμαθα περισσότερα για το άγχος απόδοσης και τον φαύλο κύκλο στον οποίο είχα παγιδευτεί: η στυτική δυσλειτουργία μπορεί να εμφανιστεί πιο έντονα σε συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις. Όταν αγαπάς κάποιον, διακυβεύονται περισσότερα, κάτι που αυξάνει την πίεση για στύση και κάνει το πρόβλημα χειρότερο.
Καθώς έψαχνα για λύσεις, παρατήρησα ότι ο αλγόριθμος του Instagram άρχισε να με βομβαρδίζει με περιεχόμενο για «θεραπείες»: «Κάνε αυτές τις ασκήσεις για έξι εβδομάδες και δεν θα έχεις ποτέ ξανά πρόβλημα στύσης!» Ο τόνος αυτών των αναρτήσεων ήταν συνήθως υπερβολικά «ανδροπρεπής» και επικεντρωμένος μόνο στη σωματική πλευρά του προβλήματος. Αυτό ενίσχυε την ιδέα ότι το σεξ είναι μια απόδοση για την οποία πρέπει να προπονείσαι.
Ξανά στη θεραπεία
Το να ξεκινήσω ξανά θεραπεία ήταν δύσκολο. Ήθελα λύσεις γρήγορα· ένιωθα ότι ο χρόνος πίεζε. Δοκίμασα διαφορετικούς θεραπευτές, αλλά τις περισσότερες φορές επαναλάμβαναν πράγματα που ήδη ήξερα. «Το σεξ δεν πρέπει να το βλέπεις σαν απόδοση… επικεντρώσου στην απόλαυση…». Κάποιοι μου έδωσαν ασκήσεις ενσυνειδητότητας για να ελέγχω τις αγχώδεις σκέψεις. Βοήθησαν κάπως, αλλά ένιωθα ότι μου έλειπαν πρακτικές οδηγίες για το τι να κάνω τη στιγμή που αγχώνομαι πριν το σεξ.
Για ένα διάστημα δοκίμασα ταδαλαφίλη (γνωστή εμπορικά ως Cialis), ένα φάρμακο για τη στυτική δυσλειτουργία. Διαφέρει από το Viagra, καθώς δρα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έως και 32 ώρες. Οι περισσότεροι θεραπευτές μου το πρότειναν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, καθώς μπορεί προσωρινά να μειώσει το άγχος και να ενισχύσει τις θετικές εμπειρίες. Για μερικές εβδομάδες έπαιρνα χαμηλή δόση για να ενισχύσω την αυτοπεποίθησή μου. Με βοήθησε να «σιγήσω» για λίγο τις ενοχλητικές σκέψεις γύρω από τη στύση.
Νομίζω ότι ένας σημαντικός παράγοντας στο να ξεπεράσω το άγχος με τη Χάνα ήταν ότι και οι δύο σταματήσαμε να ελέγχουμε συνεχώς αν έχω στύση. Αντί γι’ αυτό, αφήναμε τα πράγματα να εξελίσσονται φυσικά, κάτι που με βοήθησε να χαλαρώσω. Όσο περισσότερο κάναμε σεξ, τόσο περισσότερο αποδείκνυα στον εαυτό μου ότι μπορώ. Δεν ξέρω αν το πρόβλημα έχει φύγει για πάντα, αλλά η σεξουαλική μας ζωή έχει μόνο βελτιωθεί. Συνεχίζω τη θεραπεία και ξέρω ότι θα συνεχίσει να βελτιώνεται.
Το ταξίδι μου με τη στυτική δυσλειτουργία ήταν μία από τις πιο δύσκολες και απογοητευτικές εμπειρίες της ζωής μου. Στα πρώτα χρόνια, ένιωθα ότι το σώμα μου με είχε προδώσει και είχα χάσει την αυτοπεποίθησή μου ως προς τις σεξουαλικές μου ικανότητες. Όμως, πάνω από μια δεκαετία μετά, αυτό με δίδαξε να παραμένω ανοιχτός και να εστιάζω και σε άλλες πτυχές της σχέσης.
Το γεγονός ότι η Χάνα κι εγώ είμαστε ακόμα μαζί, παρά όλα όσα περάσαμε, μου απέδειξε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε ακόμα και τις πιο δύσκολες συναισθηματικές προκλήσεις. Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω και να πω στον 18χρονο εαυτό μου ότι η στυτική δυσλειτουργία δεν σημαίνει απαραίτητα το τέλος της σεξουαλικής σου ζωής.
Χάνα: «Νομίζω γνώρισα τον άντρα που θα παντρευτώ»
«Πώς πάει το σεξ;» Με ρωτάει μια φίλη καθώς τα λέμε πίνοντας καφέ. Την τελευταία μισή ώρα μιλάμε για τον νέο μου σύντροφο, τον Γουίλ, που έχει όλα όσα θα ήθελα. Είναι καλός, αστείος και εμφανίσιμος. Έχουμε παρόμοιες αξίες. Γνωριστήκαμε από κοντά σε ένα πάρτι στο Μάντσεστερ. Αλλά δεν είμαι σίγουρη πώς να απαντήσω, γιατί για πολύ καιρό το σεξ ήταν πρόβλημα.
Ο Γουίλ δυσκολεύεται να έχει στύση. Είμαστε ακόμα μαζί, αλλά αυτό επηρέασε πολύ τις αρχές της σχέσης μας.
Τα φτιάξαμε πέρυσι, σε μια ηλικία που η κοινωνία λέει ότι θα έπρεπε να είμαστε στο σεξουαλικό μας απόγειο. Έχουμε ήδη περάσει τη φάση των πειραματισμών.
Και οι δύο ξέρουμε τι μας αρέσει στο κρεβάτι. Όμως, αντί να γυρνάμε σπίτι μετά από έντονα ραντεβού και να πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο στον καναπέ, τα περισσότερα κατέληγαν σε αμοιβαία απογοήτευση.
Ξέρω ότι οι περισσότεροι άντρες αντιμετωπίζουν κάποια στιγμή δυσκολία με τη στύση, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι αυτό επηρεάζει και νεότερους άντρες - μέχρι που μου συνέβη και με άλλα αγόρια που είχα βγει. Την πρώτη φορά που συνέβη με τον Γουίλ, πίστεψα ότι ήταν τυχαίο. Το δεύτερο ραντεβού μας πήγε τόσο καλά που πέταξα στα σκουπίδια τον «κανόνα των τριών ραντεβού».
«Νομίζω γνώρισα τον άντρα που θα παντρευτώ», έστειλα μήνυμα σε μια φίλη από την τουαλέτα. Ένιωθα ασφάλεια με τον Γουίλ, οπότε γιατί να περιμένω για να κοιμηθούμε μαζί;
Όταν το σεξ δεν πήγε καλά, το προσπέρασα. Ίσως είχε πιει πολύ, ή ήταν αγχωμένος.
Αν και η στυτική δυσλειτουργία θεωρείται συνήθως κάτι που αφορά μεγαλύτερους άντρες, φαίνεται πως αυξάνεται και στους νεότερους. Ο δρ Τζεφ Φόστερ, γιατρός του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Βρετανίας (NHS), εξηγεί ότι το 50% των αντρών θα αντιμετωπίσει κάποιο βαθμό στυτικής δυσλειτουργίας σε κάποια φάση της ζωής του.
Ο Γουίλ κι εγώ συνεχίζουμε να βλεπόμαστε, αλλά εκείνος εξακολουθεί να δυσκολεύεται να έχει στύση. Το συζητάμε για πρώτη φορά όταν είμαι στο σπίτι του για δείπνο. Μου λέει ότι δυσκολεύεται να έχει στύση με νέες συντρόφους επειδή αγχώνεται και ότι χρειάζεται να προχωράμε πιο αργά. Νιώθω λίγο άβολα για το πόσο τολμηρή ήμουν. Όμως είναι αναζωογονητικό να ακούς έναν άντρα να μιλά τόσο ειλικρινά για το σεξ, αντί να βιάζεται.
Νιώθω ότι το σώμα μου δεν τον διεγείρει
Προσέχω να μη τον φέρω σε δύσκολη θέση. Δεν κάνω ποτέ αστεία γι’ αυτό με φίλους και τον στηρίζω όσο καλύτερα μπορώ. Όμως, βαθιά μέσα μου, στις πιο δύσκολες στιγμές, δεν μπορώ να αποφύγω το αίσθημα ότι είναι άδικο. Βρισκόμαστε στη φάση του «μήνα του μέλιτος», μια περίοδο που η ποπ κουλτούρα (ευχαριστούμε, Sex and the City) μας έχει μάθει ότι θα έπρεπε να κάνουμε σεξ με κάθε ευκαιρία. Όμως εγώ και ο Γουίλ δεν τα καταφέρνουμε.
Ξαπλωμένη γυμνή μπροστά του, νιώθω ότι το σώμα μου δεν τον διεγείρει ή ότι κάνω κάτι λάθος. Χωρίς όλη αυτή την «έκρηξη» οξυτοκίνης, μοιάζουμε περισσότερο με φίλους παρά με εραστές. Το μυαλό μου γεμίζει φόβους ότι θα καταλήξουμε σαν εκείνα τα ζευγάρια που ξαπλώνουν στο κρεβάτι και γυρίζουν την πλάτη ο ένας στον άλλον. Ή, ακόμα χειρότερα, ότι η σχέση μας ίσως να μην αντέξει τελικά.
Είναι εύκολο να πει κανείς «γιατί δεν το συζητάτε;». Αλλά η στυτική δυσλειτουργία συνοδεύεται από τόσο μεγάλο στίγμα. Αυτές οι συζητήσεις είναι δύσκολες, ακόμα και για ζευγάρια που είναι καιρό μαζί, και δεν θέλω να τον στενοχωρήσω.
«Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε χωρισμούς»
Η στυτική δυσλειτουργία εξακολουθεί να περιβάλλεται από ντροπή για τους άντρες. «Ξέρουμε ότι αν σου έχει συμβεί μία φορά, είναι πολύ πιθανό να σου συμβεί ξανά. Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε χωρισμούς, γιατί οι άντρες δεν θέλουν να μιλούν γι’ αυτό», λέει ο δρ Φόστερ.
Η στυτική δυσλειτουργία μπορεί να έχει τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά αίτια. «Αυτό είναι μια γενίκευση, αλλά οι νεότεροι, κάτω περίπου από τα 35, τείνουν να έχουν περισσότερο ψυχογενή αίτια, ενώ οι άνω των 35 περισσότερο σωματικά», εξηγεί ο δρ Φόστερ. «Δεν υπάρχει ποτέ ένας απόλυτος κανόνας».
Μήνες μετά την αρχή της σχέσης μας, ένα βράδυ κάνουμε σεξ αυθόρμητα. Μετά από όλη αυτή την αναμονή, η χημεία μας είναι στα ύψη. Μπερδεύομαι γιατί είχε αγχωθεί τόσο πολύ για το σεξ. Ένα κύμα ανακούφισης με κατακλύζει. Νιώθω σαν να λύσαμε επιτέλους κάποιον μυστικό κώδικα.
Τώρα που κάναμε σεξ μία φορά, δεν έχει πια λόγο να αγχώνεται, σωστά; Όμως ήμουν αφελής. Το άγχος απόδοσης επέστρεψε πολύ σύντομα.
Οι παράγοντες της στυτικής δυσλειτουργίας
Στους νεότερους άντρες, το άγχος απόδοσης, όπως του Γουίλ, είναι μια συχνή αιτία στυτικής δυσλειτουργίας, που συχνά συνδέεται με απειρία ή με την πίεση να «αποδώσουν». Ο δρ Φόστερ σημειώνει ότι η στυτική δυσλειτουργία στους νεότερους άντρες μπορεί επίσης να οφείλεται σε χρήση ουσιών ή αλκοόλ.
«Ένας ακόμη πολύ σημαντικός παράγοντας που βλέπουμε όλο και πιο συχνά είναι το πορνό. Η κατανάλωση πορνογραφικού περιεχομένου στους νέους άντρες είναι πλέον τόσο διαδεδομένη ώστε επηρεάζει έντονα το τι πιστεύουν ότι πρέπει να μπορούν να πετύχουν στο σεξ», λέει.
Με πληροφορίες από The Times
