Τις τελευταίες ημέρες, η Μουζαφφαραμπάντ και άλλες πόλεις στο Κασμίρ που ελέγχεται από το Πακιστάν βρίσκονται σε αναταραχή. Οι συγκρούσεις έχουν αφήσει τουλάχιστον εννέα νεκρούς, ανάμεσά τους τρεις αστυνομικούς, και πάνω από 150 τραυματίες, ενώ οι δρόμοι έχουν κλείσει, τα καταστήματα και τα σχολεία είναι κλειστά και οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν σχεδόν παραλύσει.
Ο πρωθυπουργός Shehbaz Sharif κάλεσε τους διαδηλωτές να παραμείνουν ειρηνικοί και ζήτησε από την αστυνομία αυτοσυγκράτηση. Παράλληλα, ανακοίνωσε οικονομική βοήθεια για τις οικογένειες των θυμάτων, διαφανή έρευνα για τη βία και την αποστολή υψηλού επιπέδου επιτροπής για διαπραγματεύσεις με τους ηγέτες των διαδηλώσεων.
Οι διαδηλώσεις προκαλούνται από οργή για την αύξηση των τιμών ηλεκτρικού ρεύματος, τα προνόμια των πολιτικών ελίτ και τις απαιτήσεις για εκλογικές μεταρρυθμίσεις. Η Κοινή Επιτροπή Δράσης Awami, συνασπισμός επιχειρηματιών, φοιτητών και ακτιβιστών, ηγείται των κινητοποιήσεων και έχει καταφέρει να συγκεντρώσει χιλιάδες διαδηλωτές από διάφορες κοινωνικές τάξεις.
Κασμίρ: Οι συνέπειες των αναταραχών στην καθημερινότητα και την ασφάλεια
Η βία ξεκίνησε όταν συγκρούστηκαν πορείες της Επιτροπής Δράσης και του φιλοκυβερνητικού Muslim Conference στη γέφυρα Neelum, με ρίψη δακρυγόνων και πέτρες, και με αποτέλεσμα τον πρώτο νεκρό. Από τότε, η πόλη έχει σχεδόν κλείσει: οι μεταφορές έχουν σταματήσει, οι δρόμοι είναι αποκλεισμένοι και οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση σε νοσοκομεία και βασικά αγαθά. Οι υπηρεσίες τηλεφώνου και διαδικτύου έχουν διακοπεί, αφήνοντας τις οικογένειες απομονωμένες.
Αξιωματούχοι κατηγορούν τους διαδηλωτές για επιρροή από την Ινδία, ενώ η Επιτροπή Δράσης καταγγέλλει ότι η αστυνομία και κρατικά κόμματα προκαλούν βία για να δυσφημίσουν το κίνημα. Παρά τη βία, οι διαδηλώσεις συνεχίζονται, με τους νέους να απαιτούν την κατάργηση των προνομίων των ελίτ και τη βελτίωση της διακυβέρνησης της περιοχής.
Ο αναπληρωτής καθηγητής Danish Khan τόνισε ότι η εξέγερση καθοδηγείται από νέους χωρίς εργασία, που βλέπουν το μέλλον τους να περιορίζεται και απαιτούν αξιοπρέπεια, εργασία και φωνή στις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους.
Με πληροφορίες από New York Times
