Η Άννα Ντέλβι –το ψευδώνυμο της Ρωσίδας Άννα Σορόκιν– συνεχίζει να μαγνητίζει το ενδιαφέρον κοινού και ΜΜΕ, χρόνια μετά την αποκάλυψη της καλοστημένης απάτης που την οδήγησε στη φυλακή. Από δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο, επεισόδια σε ντοκιμαντέρ και podcasts, μέχρι τη σειρά-φαινόμενο του Netflix Inventing Anna, το όνομα της Delvey έχει εγγραφεί στη σύγχρονη κουλτούρα της εξαπάτησης – και της γοητείας που αυτή ασκεί.
Σε ένα νέο τηλεοπτικό αφιέρωμα του CNN για την εκπομπή United States of Scandal, ο δημοσιογράφος Jake Tapper κάθεται απέναντί της ξανά, δύο χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση, και επιχειρεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο.
Το 2022, η Ντέλβι έδειχνε να ακροβατεί ανάμεσα στην ειλικρίνεια και τη διαστρέβλωση της αλήθειας. Το 2024, εξακολουθεί να παρουσιάζει την απάτη της –η οποία περιλάμβανε κλοπές εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων από ξενοδοχεία, τράπεζες και κοσμικούς κύκλους της Νέας Υόρκης– όχι ως έγκλημα, αλλά ως «προσωπική αποτυχία» που ξεπέρασε.
«Δεν ήθελα να κάνω κακό. Ήμουν νέα και αφελής. Είχα πάντα την πρόθεση να τα επιστρέψω όλα», δηλώνει στην κάμερα με αφοπλιστική ψυχραιμία.
Η ίδια εμφανίζεται πλέον συγκροτημένη και προσηλωμένη στο επόμενο κεφάλαιο της ζωής της, που περιλαμβάνει τη μόδα, τα media και την pop κουλτούρα. Με πρόσφατη συμμετοχή στο Dancing with the Stars και σχεδιαστικά σχέδια για τη δική της κολεξιόν, η Ντέλβι επιχειρεί να «ανασυστηθεί» στο κοινό – χωρίς, ωστόσο, να δείχνει διάθεση ειλικρινούς μεταμέλειας.
Ο Jake Tapper παρατηρεί εύστοχα πως το ενδιαφέρον γύρω από την Άννα Ντέλβι δεν σχετίζεται αποκλειστικά με τις πράξεις της, αλλά με το πώς ενσαρκώνει ένα μοντέλο ζωής που αποθεώνεται στην Αμερική: τη δυνατότητα να επινοείς τον εαυτό σου, να πλασάρεσαι έξυπνα, να ανεβαίνεις κοινωνικά ακόμα και χωρίς θεμέλια.
«Είναι σαν καθρέφτης που αντανακλά κάποιες από τις πιο δυσάρεστες αλήθειες της αμερικανικής κοινωνίας. Γοητεία, φιλοδοξία, εξαπάτηση – όλα ντυμένα με μια επίφαση λάμψης».
Το ερώτημα πλέον δεν είναι ποια είναι η Άννα Ντέλβι, αλλά γιατί θέλουμε να την παρακολουθούμε. Ίσως, τελικά, αυτό που μας γοητεύει περισσότερο είναι η ίδια η δυνατότητα να γράψει κανείς τη δική του αφήγηση – ακόμη κι αν αυτή είναι βασισμένη στο ψέμα.
