The Penguin
Άγνωστο αν ήταν αυτή ακριβώς η πρόθεσή του, αλλά κάποιες στιγμές ο τρόπος που ο αγνώριστος (ξανά) Κόλιν Φάρελ στον επώνυμο ρόλο μοιάζει να ανακαλεί, μέσα από μια πανοπλία εύπλαστης σιλικόνης και άλλων προσθετικών, το πνεύμα του Τζέιμς Γκαντολφίνι ως Τόνι Σοπράνο, είναι σχεδόν απόκοσμος. Δίπλα του, εξαιρετική επίσης η Κριστίν Μιλιότι, σε μια σειρά που υπήρξε από τις μεγάλες επιτυχίες της χρονιάς, συνδυάζοντας αποτελεσματικά το ατμοσφαιρικό νουάρ με το κοινωνικό μελόδραμα και την πυροτεχνική βία με το σαρδόνιο χιούμορ και την μαύρη σάτιρα.
Ripley
Το διάσημο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ» ξεδιπλώνεται αργά και τελετουργικά στην πιο κινηματογραφικά φιλόδοξη τηλεοπτική σειρά που έχει παρουσιάσει ποτέ το Netflix. Ο Άντριου Σκοτ δεσπόζει σ' αυτό το υποβλητικά μουντό και μελαγχολικό σύμπαν που με μεθοδικότητα ιατροδικαστή και συμφωνικό μπρίο έχει στήσει ο δημιουργός της σειράς, ο εξέχων σεναριογράφος Στίβεν Ζέιλιαν. Άξιος συνεργάτης του, ο διευθυντής φωτογραφίας Ρόμπερτ Έλσγουιτ, ο οποίος εδώ συλλαμβάνει με αρχιτεκτονική ακρίβεια μια ονειρική Ιταλία, στοιχειωμένη από αγάλματα, εικονίσματα και πίνακες του Καραβάτζιο.
Ripley | Επίσημο τρέιλερ | Netflix
English Teacher
Αν κάτι μοιάζει να αποτελεί είδος προς εξαφάνιση στην σύγχρονη τηλεοπτική πανίδα, αυτό είναι η κωμωδία. Όχι η κατ’ όνομα μόνο κωμωδία, αλλά εκείνη που σε κάνει να γελάς. Η σειρά του Μπράιαν Τζόρνταν Άλβαρεζ, με τον ίδιον στον κεντρικό ρόλο ενός γκέι φιλόλογου στο Όστιν του Τέξας, που προσπαθεί να διατηρήσει τις φιλοδοξίες και τις αρχές του μέσα στο όργιο συμβιβασμών της σύγχρονης μέσης εκπαίδευσης, είναι μια τέτοια κωμική σειρά. Τα αστεία και οι σπαρταριστές ατάκες βρίσκονται σε αφθονία, αλλά η σειρά διαθέτει επίσης το πνεύμα, την οξυδέρκεια και την αντίληψη που απαιτούνται για να συλλάβει τις ανησυχίες και τις παραξενιές των σύγχρονων εφήβων αλλά και των ενηλίκων που έχουν βρεθεί στην δύσκολη θέση να τους καθοδηγούν και να τους ελέγχουν.
Fantasmas
Μια από τις πιο «κουλές» και ιδιαίτερες σειρές που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, το Fantasmas του Χούλιο Τόρες, με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι επίσης μια από τις πιο ιδιοφυείς στον οραματικό και σουρεαλιστικό (και queer) παροξυσμό της. Ο ήρωάς μας, ο οποίος έχει χτυπηθεί μικρός από κεραυνό, ατύχημα που του έχει χαρίσει τη δυνατότητα να διαβάζει την εσωτερική υφή των σχημάτων, των αριθμών, των γραμμάτων και των χρωμάτων, κινείται σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο, αναζητώντας το χαμένο του σκουλαρίκι.
Στην ονειρική του περιπλάνηση, συναντά (κι εμείς μαζί του) διάφορους εξωφρενικούς χαρακτήρες, όπως ένας influencer ο οποίος στραγγαλίζεται κυριολεκτικά από τον ίδιο το τον αλγόριθμο. Σε κάθε επεισόδιο εμφανίζονται και κάποιοι επιφανείς γκεστ σταρ – από τον Στιβ Μπουσέμι μέχρι την Νατάσα Λιόν, κι από τon Πολ Ντέινο μέχρι την Τίλντα Σουίντον κσι την Έμμα Στόουν, που είναι και παραγωγός – οι οποίοι φαίνονται να το καταδιασκεδάζουν.
Fantasmas | Official Trailer | Max
Say Nothing
Παρότι έχουν περάσει είκοσι έξι χρόνια ήδη από την Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής στο Μπέλφαστ, που έθεσε τέλος σε δεκαετίες αιματηρής σύγκρουσης και εμφύλιου αλληλοσπαραγμού, οι πληγές δεν έχουν κλείσει ακόμα στη Βόρεια Ιρλανδία, αλλά αυτό ακριβώς (η επιμονή του τραύματος) είναι ένα από τα θέματα αυτής της σειράς που παίρνει το όνομά της («Μην πεις λέξη») – το οποίο αναφέρεται στην ομερτά που επιβαλλόταν ανάμεσα στους μαχητές του IRA – από το ομώνυμο ερευνητικό βιβλίο του Αμερικανού δημοσιογράφου Πάτρικ Ράντεν Κιφ, που κυκλοφόρησε το 2018 και έχει υπότιτλο «Μια αληθινή ιστορία φόνου και μνήμης στη Βόρεια Ιρλανδία». Πρόκειται για μια σειρά που κατορθώνει να λειτουργεί συγχρόνως ως ιστορική αναπαράσταση, ως συνταρακτικό δράμα, ως καθηλωτικό θρίλερ, ακόμα και ως δραματοποιημένο true crime, ειδικά για τους θεατές που δεν είναι εξοικειωμένοι με τις πολυσύνθετες πτυχές της περιόδου των «Ταραχών» (The Troubles).
Baby Reindeer
Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική. Πρόκειται για μια δραματοποιημένη μεταφορά της αληθινής εμπειρίας που είχε πριν από μερικά χρόνια ο δημιουργός και πρωταγωνιστής της σειράς, ο νεαρός Σκωτσέζος κωμικός Ρίτσαρντ Γκαντ, όταν μια μεσήλικη γυναίκα εμφανίστηκε ξαφνικά στη ζωή του και όταν δεν βρισκόταν απροειδοποίητα μπροστά του, τον βομβάρδιζε με μηνύματα που έφτασαν το κολοσσιαίο σύνολο των 41.000.
Αυτό που ακολουθεί είναι μια μαζοχιστική σπουδή χαρακτήρων και μια κατάδυση στα πιο σκοτεινά βάθη της κακοποίησης και του τραύματος όπου οι γκρίζες ζώνες διευρύνονται διαρκώς και τα όρια ανάμεσα στον διώκτη (τη διώκτρια, εν προκειμένω) και το «θήραμα» γίνονται όλο και πιο θολά. Οι τρομακτικές πτυχές της συνεξάρτησης και το πώς η ενδοσκόπηση καταντάει παραλυτικός ναρκισσισμός σπανίως έχουν παρουσιαστεί με τόση πειστικότητα.
Baby Reindeer | Official Trailer | Netflix
The Sympathizer
Βασισμένη στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Βιετναμέζο-αμερικανού συγγραφέα και πανεπιστημιακού Βιέτ Ταν Νγκουιέν – ένα μυθιστόρημα που του χάρισε πριν από οκτώ χρόνια το βραβείο Πούλιτζερ – η σειρά του ΗΒΟ έχει ως (αντι)ήρωα, έναν νεαρό διπλό πράκτορα που σταδιακά αρχίζει να χάνει την επαφή με την ταυτότητά του αλλά και με την πραγματικότητα. Την παράσταση όμως κλέβει ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, ο οποίος, σε μια επίδειξη εκλεκτικής πληθωρικότητας, υποδύεται τέσσερις (!) διαφορετικούς χαρακτήρες (όλοι τους εκπρόσωποι μιας τυπικά αμερικανικής μορφής εξουσίας.
Monsieur Spade
Ο Κλάιβ Όουεν ενσαρκώνει έξοχα μια πιο ώριμη, αλλά όχι λιγότερο μοιρολατρική εκδοχή του Σαμ Σπέιντ, του διάσημου ντετέκτιβ του Ντάσιελ Χάμετ, από την αρχή όμως ακόμα αυτής της αυτοτελούς σειράς, η οποία τοποθετεί τη δράση της όχι στο Σαν Φρανσίσκο αλλά σε μια γραφική κωμόπολη της μεταπολεμικής Γαλλίας, καθιστά ξεκάθαρη την εγγενή απροθυμία του να εμπλακεί συναισθηματικά –ή με πιο οποιονδήποτε άλλο τρόπο– με τις αχόρταγες ανάγκες των ανθρώπων, παραμένοντας ο αρχετυπικός νουάρ ήρωας που τα έχει δει όλα. Όπως λέει με μελετημένη ψυχραιμία και με στακάτη εκφορά σ’ έναν χαρακτηριστικό μονόλογό του, «οι άνθρωποι έρχονται σε σένα με τα προβλήματά τους και καταλήγεις να κληρονομείς αυτά τα προβλήματα».
The Gentlemen
Καμιά φορά η τηλεόραση πρέπει να είναι απλά τηλεόραση: ένας καλά μελετημένος ψυχαγωγικός αντιπερισπασμός, που σου αδειάζει το μυαλό από έγνοιες, σκοτούρες και έντονους προβληματισμούς. Η σειρά του Netflix είναι οτιδήποτε θα περίμενε κανείς – και με το παραπάνω– από μια τυπική δημιουργία του Γκάι Ρίτσι, με όλο το στυλιστικό οπλοστάσιο που κουβαλά μαζί του ο Άγγλος σκηνοθέτης, το οποίο όμως φαίνεται να λειτουργεί μια χαρά στην επεισοδική φύση και τις πυροτεχνικές βινιέτες μιας τηλεοπτικής σειράς.
Αντίθετα από τις ταινίες του, επίσης, η προσέγγιση εδώ μοιάζει να είναι πιο χαλαρή και πιο διακριτική, επιτρέποντας τη σύνδεση του θεατή με τους κεντρικούς χαρακτήρες (το καστ είναι ομολογουμένως άψογο), ακόμα κι αν αυτοί αρνούνται πεισματικά να ξεφύγουν από τα όρια ενός αρχέτυπου ή μιας διασκεδαστικής καρικατούρας.
The Gentlemen | A Guy Ritchie Series Official Trailer | Netflix
Masters of the Air
Είκοσι τρία χρόνια μετά το «Band of Brothers» και δεκατέσσερα μετά το «Pacific», κατέφτασε με κρότο, παιάνες και αντιαεροπορικές σειρήνες το τρίτο κεφάλαιο μιας επικής τριλογίας για τον αμερικανικό ηρωισμό στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – πάντα υπό την αιγίδα των Στίβεν Σπίλμπεργκ και Τομ Χανκς, που κατέχουν κι εδώ την τιμητική / εποπτική θέση των executive παραγωγών.
Μετά το Δυτικό Μέτωπο και τα νησιά του Ειρηνικού, το Masters of the Air απογειώνεται στους ουρανούς, εστιάζοντας στα κατορθώματα και τις τραγωδίες της 100ής Μοίρας Βομβαρδιστικών που είχε ως βάση τις ακτές της Ανατολικής Αγγλίας. Η φρίκη και η ματαιότητα και το σφαγείο του πολέμου εμφανίζονται στη σειρά, και μάλιστα έντονα σε κάποιες στιγμές, δεν πρόκειται όμως για «αντιπολεμικό» δράμα, αλλά για μια εξαιρετικά λουστραρισμένη και συναρπαστική πολεμική σειρά με υπερσύγχρονα εφέ και παλιομοδίτικο πνεύμα.
