Αντέχει στις παγωμένες κορυφές της Νορβηγίας. Ελίσσεται ανάμεσα σε κοφτερούς υφάλους με δεξιότητες αμφίβιου. Σκαρφαλώνει ανάποδα σε αφιλόξενα βράχια, ξυπόλυτη και πλημμελώς εξοπλισμένη. Κρατά την αναπνοή της κάτω από το νερό σαν ψάρι. Επίσης, στεγνώνει σε χρόνο ρεκόρ, διατηρώντας τo φρέσκο δέρμα και την άψογη κουπ της – απλώς αλλάζει μπλούζες που βρίσκει αμέσως στο μικρό σακίδιο πλάτης! Δεν υπάρχει συμφορά που να μη βρίσκει τη Σαρλίζ Θερόν στο «Apex», μια περιπέτεια που ξεκινά με την απώλεια του αγαπημένου αλλά απελπισμένου λόγω υπαρξιακών προβληματισμών συντρόφου της κατά τη διάρκεια μιας θύελλας σε μια χαλαρή, απίθανων προδιαγραφών, ανάβαση σε απόκρημνα κι απότομα βουνά, εκεί όπου αετοί φοβούνται να πετάξουν αλλά η πανύψηλη Σάσα κάνει πλάκα λίγα λεπτά προτού συμβεί η τραγωδία. Με μοναδικό αναμνηστικό μια χαλασμένη πυξίδα και ελάχιστες αποσκευές, μαζί με το βάρος μιας εξαιρετικά φωτογενούς μελαγχολίας, χάνεται πρόθυμα στα άγρια δάση της Αυστραλίας, αφού πρώτα έχει συναντήσει μια παρέα αγροίκων που τη φλερτάρουν πρωτόγονα, και έναν ευγενικό, ντροπαλούλη, άρα αμέσως ύποπτο τύπο (ο Τάρον Έτζερτον, που δεν φταίει σε τίποτα), που ναι μεν θέλει να τη βοηθήσει με χρήσιμες ταξιδιωτικές οδηγίες αλλά πέφτει αμέσως στον τοίχο μιας αποφασισμένης ερημίτισσας. Το αθλητικό ξεκίνημα της Σάσα θα εξελιχθεί σε ένα «Deliverance», αν θυμάστε την εμβληματική και ύπουλα τρομακτική ταινία του Τζον Μπούρμαν από το 1971 (στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Όταν ξέσπασε η βία»), με αρκετό ενδιάμεσο χρόνο για να θαυμάσουμε την καρτποσταλική αρμονία ενός τοπίου που δεν κοπιάρει τις άνυδρες εικόνες που αποτυπώνουν οι περισσότερες μετααποκαλυπτικές περιπέτειες down under.
Με εξαίρεση το «Bombshell», όπου ήταν για τελευταία φορά μια γυναίκα με κοντινά, αν και έξοχα μακιγιαρισμένα, χαρακτηριστικά, με φυσιογνωμία και συμπεριφορά κανονικού ανθρώπου, η Θερόν έχει βαλθεί να ξεπερνά τα όρια, τις αντοχές, και όλες τις αδυναμίες του είδους μας.
Περισσότερες λεπτομέρειες θα προδώσουν τις εξωφρενικές πινελιές, που πολύ θα ήθελαν να είναι ανατροπές αλλά δεν είναι, ενός δράματος επιβίωσης, ιδανικού οχήματος για τη συνεχιζόμενη υπέρβαση της Σαρλίζ Θερόν – δεν είναι σαν το περίπου ρεαλιστικό «Wild» με τη Ρις Γουίδερσπουν, ούτε καν εφάμιλλο του «Gravity», που μπορεί να εκτυλισσόταν στο Διάστημα αλλά κρατούσε τα προσχήματα της αληθοφάνειας. Η Θερόν δραπετεύει σταδιακά από έναν κόσμο που δείχνει να μην τη χωράει και μετά την αποτυχία του «Aeon Flux» όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω αλλά τόνωσε τον εγωισμό της με συνεχείς απόπειρες επανατοποθέτησης στο σύμπαν του φανταστικού, ακόμη και σε ταινίες που πατάνε στην πραγματικότητα, όπως το «Apex», που προβάλλεται στο Netflix και ενισχύει την εικόνα της Νοτιοαφρικανής ηθοποιού ως του πάλλευκου δισκοπότηρου που κανείς δεν μπορεί να κατακτήσει, να ακουμπήσει, να συναγωνιστεί, να αγαπήσει έστω.
Συμβαίνει κάτι ανησυχητικό με την καριέρα της ηθοποιού που έχει τιμηθεί με Όσκαρ για την ερμηνεία της στο «Monster». Με εξαίρεση το «Bombshell», όπου ήταν για τελευταία φορά μια γυναίκα με κοντινά, αν και έξοχα μακιγιαρισμένα, χαρακτηριστικά, με φυσιογνωμία και συμπεριφορά κανονικού ανθρώπου, η Θερόν έχει βαλθεί να ξεπερνά τα όρια, τις αντοχές, και όλες τις αδυναμίες του είδους μας. Ήταν η λαίδη Λεονόρα Λέσο, πρύτανις της σχολής του Κακού στο «School of Good and Evil»· η μυθική Ανδρομάχη στο «Old Guard» και τη συνέχειά του· η διφορούμενη Κλέα στο πολυσύμπαν του Dr. Strange· η φωνή της Μορτίσια Άνταμς στη γνωστή μαυροφορεμένη οικογένεια χιουμοριστικής φρίκης· εδώ και χρόνια η γριφώδης Cipher στην αβυσσαλέα σειρά των «Fast and Furious»· θα είναι η Καλυψώ στην «Οδύσσεια» του Νόλαν σε λίγους μήνες, ακόμη μια θεά· λίγο παλιότερα, η βασίλισσα Ραβένα στη «Χιονάτη και τον Κυνηγό»· και βέβαια η αυτοκράτειρα Φουριόζα στον μοντέρνο «Μαντ Μαξ».
Απροσπέλαστη και ανέγγιχτη, αγριεμένη αν χρειαστεί και οπλισμένη με μισανθρωπική επιτίμηση και μια αύρα αντροδιώχτη, οι πολυπρισματικές επιλογές της πάλαι ποτέ γλυκιάς Τζιλ –στο πλευρό του υπερμεγέθη γορίλλα Τζο Γιανγκ– και της στωικής συζύγου του Τζόνι Ντεπ στη «Γυναίκα του αστροναύτη», την οδηγούν με γεωμετρική πρόοδο σε πλήρη αποξένωση από τον τύπο γυναικών που ίσως φανταζόμασταν πως θα υποδυόταν – με ένα «fuck you» και μόνιμα υψωμένο το μεσαίο δάχτυλο, έχει αποχαιρετήσει διά παντός τις καλόκαρδες συντρόφους και τις στοργικές μανάδες, λες και έχει χάσει την υπομονή της. Καλλονή πέραν πάσης αμφιβολίας αλλά και ηθοποιός που βγάζει ψυχή όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, η Θερόν στα λαμπερά 50 της συγγενεύει περισσότερο με το ψυχρό προφίλ που εκπέμπει η Νικόλ Κίντμαν και η πιο παγιδευμένη Ούμα Θέρμαν, σε σύγκριση με την εξυπνάδα που διαθέτουν η Τίλντα Σουίντον και η Κέιτ Μπλάνσετ απέναντι στην απειλή της τυποποίησης. Η επαναλαμβανόμενη προτίμησή της σε περίπου ή εντελώς εξωγήινες ηρωίδες δηλώνει μετάβαση σε έναν κόσμο που θέλει να ελέγχει με τους δικούς της όρους. Στο «Apex», που σκηνοθετεί ο Ισλανδός Μπαλτάσαρ Κορμάκουρ (ειδικός πλέον στα χιόνια και στο survival drama, μετά το «Έβερεστ»), θα έπρεπε να φοβηθεί όταν ο κανίβαλος κυνηγός την ξεναγεί στα ανθρώπινα τρόπαιά του, σε σπηλιές απάτητες και μονοπάτια απόκρυφα, αφού πρώτα τής έχει πιάσει το πόδι με δόκανο και την έχει σύρει με σκοινιά στα φονικά ρεύματα αχαρτογράφητων ποταμών. Όχι όμως η Θερόν: είναι πλέον η υπέρτατη θεά, ανίκητη, αθάνατη και κυρίως απρόσβλητη από οποιονδήποτε δόλο βάλει στον νου του ο απρόσκλητος εισβολέας στο ερμητικά κλειστό σύμπαν που κατοικεί.
Λίγο ακόμη, και θα εξελιχθεί στην ομορφότερη ενσάρκωση του Τσακ Νόρις.
«Apex» | Official Trailer | Netflix
