Το πώς καταλήξαμε στη στιγμή της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου, θα μπορούσε να ήταν μια γκάφα ολκής ή απλά μια επιπολαιότητα. Ότι κι αν ήταν τελικά, άλλαξε το ρου της παγκόσμιας ιστορίας. Εκείνο το απόγευμα της 9ης Νοεμβρίου του 1989 ο Γκίντερ Σαμπόφσκι, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Ανατολικής Γερμανίας, υπεύθυνος για την ενημέρωση των δημοσιογράφων, ανακοίνωνε χωρίς να πολυξέρει τι έλεγε, ότι η νέα ταξιδιωτική οδηγία χωρίς προϋποθέσεις για επισκέψεις προς τη Δυτική Γερμανία θα ίσχυε άμεσα.
Στο άκουσμα της είδησης πλήθος κόσμου κατευθύνθηκε προς τα μεθοριακά περάσματα του Ανατολικού Βερολίνου πιέζοντας τους έκπληκτους Ανατολικογερμανούς συνοριακούς φρουρούς να ανοίξουν τις πύλες. Το μισητό Τείχος πέφτει! Οι Ανατολικογερμανοί κατακλύζουν δρόμους, πλατείες, μαγαζιά και με δάκρυα συγκίνησης πέφτουν στην αγκαλιά των Δυτικογερμανών αδελφών τους κάνοντας το σήμα της νίκης. Η συγκίνηση της συνάντησης μετά από τόσες δεκαετίες αποξένωσης σκεπάζει κάθε δεύτερη σκέψη, κάθε σπέρμα ανησυχίας για το “μετά”.
Μέσα σε αυτό το κλίμα διάχυτης εφορίας ο Βέρνερ Μάλερ, με τη φωτογραφική του μηχανή υπό μάλης, στο άκουσμα της είδησης πετάγεται στο δρόμο και κινείται προς το Τείχος για να καταγράψει το ιστορικό μομέντουμ, Ανατολικογερμανούς να ανεβαίνουν στο Τείχος.
Ο Μάλερ ανήκει σε μια ομάδα φωτογράφων που εκείνη τη χρονιά ιδρύουν το πρακτορείο OSTKREUZ με έδρα το Ανατολικό Βερολίνο. Έκτοτε καθιερώθηκε διεθνώς ως ένα από τα σημαντικότερα φωτογραφικά πρακτορεία στη Γερμανία. Οι Ζιμπίλε Μπέργκαμν, Χάραλντ Χάουζβαλντ, Ανέτε Χάουσχιλντ, Γιόρντιν Αντόνια Σλέσερ, ΄Ανε Σενχάρτινγκ και Μορίς Βάις καταγράφουν τις αλλαγές που συντελούνται σταδιακά στο επανενωμένο Βερολίνο της δεκαετίας του 90. Μιας πόλης περίκλειστης επί σχεδόν 4 δεκαετίες απλώνεται, και των κατοίκων της, που προσπαθούν να βρουν τα πατήματά τους στον καινούργιο χώρο.
35 χρόνια από την Πτώση του Τείχους και την ίδρυση του OSTKREUZ η έκθεση Dream on - Βερολίνο, δεκαετία του 90, (Träum Weiter – Berlin, die 90er) που φιλοξενεί το Amerika-Haus, πρώην πολιτιστικό κέντρο των ΗΠΑ, παρουσιάζει με τρόπο συναρπαστικό αυτή τη διαδρομή. Πρόκειται για 200 φωτογραφίες, πολλές κλασσικές που έκαναν τον γύρο του κόσμου, άλλες αδημοσίευτες. Με την απόσταση του χρόνου αποκτούν μια εντελώς διαφορετική σημασία γιατί καταγράφουν τη διαδικασία μετάβαση μιας επανενωμένης πρωτεύουσας που προσπαθεί οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά να βρει σημεία σύγκλισης την κρίσιμη δεκαετία του 90, και δύο αποξενωμένων αδελφών λαών που ξαφνικά καλούνται να συναντηθούν, να βρουν σημεία επαφής με όλες τις αμφιθυμίες και τις αντιφάσεις τους. Με την Πτώση του Τείχους δημιουργείται ελεύθερος αστικός χώρος που με την πάροδο του χρόνου καλύπτεται από τεράστιους γερανούς. Μια πόλη μισοερειπωμένη, παραμελημένη χάνεται, μια άλλη πόλη με ουρανοξύστες γεννιέται. Οικιστικές παρεμβάσεις που προκαλούν αντιδράσεις. Συχνά τα οικοδομικά οράματα συγκρούονται με τον άκρατο καπιταλισμό, νικητή του Ψυχρού Πολέμου.
Η δεκαετία του 90 ήταν ευκαιρία, χαμένη για πολλούς, για τον επανασχεδιασμό του κέντρου του Βερολίνου, αλλά οι αποφάσεις αφέθηκαν σε ιδιώτες επενδυτές. Η νεολαία αντιδρά, ξεκινά οι καταλήψεις. Στα μισοερεπωμένα κτίρια βρήκαν προσωρινό στέκι πολιτιστικά ρεύματα, πολιτικά κινήματα από το ανατολικό και δυτικό τμήμα της πρωτεύουσας.
Στη σκιά των γερανών εκδηλώθηκε η τέχνο, για τη νεολαία συμβόλιζε την αίσθηση των απεριόριστων δυνατότητων αυτής της μεταβατικής περιόδου.
Με τον φακό του ο Μορίς Βάις «συγκράτησε» την εικόνα του νέου κέντρου του ενωμένου Βερολίνου, στο οποίο κυριαρχεί το νεόδμητο κτίριο της καγκελαρίας, και το νέο πολιτικό κέντρο εξουσίας της Γερμανίας.
Αλλά και ο ίδιος ο χώρος έκθεσης έχει τη δική του ιστορία. Τον Ιανουάριο του 2013, το Amerika-Haus εντάχθηκε στα ειδικά ακίνητα του κρατιδίου του Βερολίνου και εκμισθώθηκε στο μη κερδοσκοπικό ίδρυμα C/O Berlin Foundation για περίοδο έντεκα ετών με δικαίωμα παράτασης. Πρόκειται για έναν εκθεσιακό χώρο που δίνει «βήμα» στη φωτογραφία και της προσφέρει ένα πλαίσιο χωρίς παρωπίδες. Και που θέλει να είναι ένα κέντρο έκθεσης, αλλά όχι μουσείο, να ξεπερνά τα όρια πάλι και πάλι, όπως αναφέρεται στις προθέσεις των δημιουργών του.
