Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ στη στρατιωτική του υπεροχή μαζί με την οικονομική του ανάπτυξη, στην οποία συνεισέφεραν και εργατικά χέρια Παλαιστινίων από τα κατεχόμενα εδάφη, φαίνεται πως το είχε οδηγήσει σε κάποιου είδους εφησυχασμό, ο οποίος το εμπόδισε να αξιολογήσει ορθά την κατάσταση που επικρατούσε στη Γάζα και –κυρίως– τις επιχειρησιακές ικανότητες της Χαμάς και την υποστήριξη που είχε.
Έτσι, το σχετικά καθησυχασμένο Ισραήλ, που απολάμβανε την οικονομική και τεχνολογική του ανάπτυξη, το περασμένο Σάββατο είδε τους πολεμιστές της παραστρατιωτικής ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς να εισβάλλουν από τα σύνορα της Γάζας, σκοτώνοντας όχι μόνο στρατιωτικούς αλλά και αμάχους και παίρνοντας ομήρους ακόμα και μικρά παιδιά, όπως έγινε γνωστό από τα βίντεο που οι ίδιοι έδωσαν στη δημοσιότητα.
Σε μια επίδειξη βίας, η Χαμάς διοχέτευσε επίσης βίντεο με κακοποιημένες γυναίκες τις οποίες είχε απαγάγει, με πτώματα και βαριά τραυματισμένους ομήρους τους οποίους περιέφεραν στη Γάζα και έφτυναν οργισμένοι Παλαιστίνιοι.
Παρά τις συγκρούσεις και τον διχασμό των Παλαιστινίων όλα τα προηγούμενα χρόνια, η τελευταία επίθεση όχι μόνο δεν τους δίχασε αλλά φαίνεται να τους ενώνει. Ακόμα και η μετριοπαθής ηγεσία της Φατάχ δεν αντιτάχθηκε στην επίθεση εναντίον του Ισραήλ, αλλά υποστήριξε ότι είναι δικαίωμα των Παλαιστινίων να αντιστέκονται με όλα τα μέσα στις δυνάμεις κατοχής.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρόκληση τρόμου ήταν μέρος της ψυχολογικής επιχείρησης και ότι χρησιμοποιήθηκαν και τα επικοινωνιακά μέσα για αυτό, παρότι οι αντιδράσεις των Παλαιστινίων στη Γάζα ήταν αυθόρμητες, λόγω της οργής που κυριαρχεί και βράζει. Το σοκ που προκλήθηκε και ο ψυχολογικός αντίκτυπος που είχε στους Ισραηλινούς παρομοιάζεται από τους ίδιους με εκείνο της 11ης Σεπτεμβρίου.
Οι στόχοι της Χαμάς
Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφορικά με τον λόγο για τον οποίο οργανώθηκε μια τόσο μεγάλη επίθεση εναντίον του Ισραήλ αναφέρουν ως πιθανότερο τη διακοπή της προσέγγισής του με τον αραβικό κόσμο και ειδικά με τη Σαουδική Αραβία, η οποία, αν ολοκληρωνόταν, θα λειτουργούσε εναντίον της Χαμάς.
Άλλοι αναλυτές στέκονται στον μεγάλο αριθμό των απαχθέντων που επιδίωξαν να πάρουν ως ομήρους και υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε για να τους ανταλλάξει η Χαμάς με Παλαιστίνιους κρατούμενους που βρίσκονται στις φυλακές του Ισραήλ. Ορισμένοι, ωστόσο, περίμεναν κάποια επίθεση της Χαμάς ως απάντηση στην ισραηλινή στρατιωτική εισβολή που έγινε τον περασμένο Ιούλιο στην πόλη Τζενίν, στη Δυτική Όχθη, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι από δέκα Παλαιστίνιοι και ένας Ισραηλινός.
Ο λόγος που εισέβαλε στη Δυτική Όχθη το Ισραήλ τον Ιούλιο είναι η εξόντωση των νέων ένοπλων ομάδων που έχουν δημιουργηθεί εκεί, οι οποίες είναι σε σύγκρουση και με τη μετριοπαθή ηγεσία της Φατάχ που κυβερνάει (αν και εκλογές στην Παλαιστίνη έχουν να γίνουν από το 2006).
Κάποιοι Άραβες αναλυτές εκτιμούσαν εδώ και καιρό –ίσως όχι χωρίς πληροφόρηση– ότι η εισβολή δυνάμεων του Ισραήλ στην Τζενίν τον Ιούλιο μπορεί να προκαλούσε ακόμα και μια νέα ιντιφάντα, μια τρίτη μεγάλη παλαιστινιακή εξέγερση.
Οι στόχοι της Χαμάς ωστόσο μπορεί να είναι όλοι οι παραπάνω, μαζί με το διαρκές αίτημα που για τη Χαμάς είναι η καταστροφή του Ισραήλ και όχι μόνο η δημιουργία παλαιστινιακού κράτους σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, όπως ζητούσε ο Γιάσερ Αραφάτ και ζητά και σήμερα ο διάδοχός του, ο οποίος όμως έχει σχεδόν περιοριστεί στη Ραμάλα, αφού κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο και της Δυτικής Όχθης, με τη δημιουργία των νέων ένοπλων ισλαμιστικών ομάδων που εμφανίστηκαν τελευταία και επεκτείνουν την επιρροή τους.
Δυτική όχθη και Γάζα
Στη Ραμάλα, την έδρα της Δυτικής Όχθης και της «επίσημης» Παλαιστίνης, κυριαρχεί ακόμα ο 88χρονος Μαχμούντ Αμπάς, με διαρκώς μειούμενη επιρροή και ισχύ. Από τότε που διαδέχθηκε τον Αραφάτ στην ηγεσία της Φατάχ και της Παλαιστίνης, η τελευταία βαθμιαία συρρικνώνεται και η πρώτη έχασε το μεγαλύτερο μέρος της επιρροής της.
Μετά την αποχώρηση των δυνάμεων του Ισραήλ από τη Γάζα το 2005, η σύγκρουση της Φατάχ με τη Χαμάς κλιμακώθηκε. Η οργάνωση των σκληρών ισλαμιστών, όμως, κέρδισε τη Γάζα και εκδίωξε από τα εδάφη της τη Φατάχ.
Η επικράτηση της Χαμάς στη Γάζα είχε ως συνέπεια το Ισραήλ να επιβάλει ακόμα σκληρότερο αποκλεισμό, αλλά κανείς δεν πρέπει να παραβλέπει ότι η Γάζα είναι αποκλεισμένη όχι μόνο από το Ισραήλ αλλά και από την Αίγυπτο. Παρ’ όλα αυτά, μετά την αποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής του Ισραήλ από τη Γάζα το 2005, δεν επιχειρήθηκε ξανά να εισχωρήσουν στο εσωτερικό της.
Το καινούργιο όμως βρίσκεται αλλού. Παρά τις συγκρούσεις και τον διχασμό των Παλαιστινίων όλα τα προηγούμενα χρόνια, η τελευταία επίθεση όχι μόνο δεν τους δίχασε αλλά φαίνεται να τους ενώνει. Ακόμα και η μετριοπαθής ηγεσία της Φατάχ δεν αντιτάχθηκε στην επίθεση εναντίον του Ισραήλ, αλλά υποστήριξε ότι είναι δικαίωμα των Παλαιστινίων να αντιστέκονται με όλα τα μέσα στις δυνάμεις κατοχής.
Το γεγονός αυτό μαζί με τις υπόλοιπες αντιδράσεις καταδεικνύει την ομόθυμη υποστήριξη των Παλαιστινίων στην επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ και την εκρηκτική οργή που υπάρχει, όχι μόνο εντός της Γάζας πια, αλλά σε όλα τα παλαιστινιακά εδάφη.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
