ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

Oι πιθανότητες του Αλέξη Τσίπρα

Oι πιθανότητες του Αλέξη Τσίπρα Facebook Twitter
Σημασία έχει πόσο η παρουσία Τσίπρα με ένα κόμμα είναι ικανή να αλλάξει δραματικά ένα διαμορφωμένο, σχεδόν παγιωμένο τα τελευταία χρόνια πολιτικό σκηνικό.
0


Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, με τρόπο μεθοδικό, αρκετά θεατρινίστικο, επαγγελματικό και προφανώς υπαγορευμένο από κάποιους ειδικούς του πολιτικού μάρκετινγκ επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται λίγα μόλις βήματα από την ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος, του κόμματος Τσίπρα. Δεν έχω ιδέα για το όνομα του κόμματός του, ίσως ούτε ο ίδιος να έχει και να το αναζητά ακόμα, όμως, όπως και αν αυτό λέγεται, δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία. Θα πρόκειται για ένα καθαρά προσωποπαγές αρχηγικό κόμμα, από αυτά που δεν έχουν λείψει από την πολιτική ζωή της χώρας.

Όταν ο ίδιος στα χρόνια της κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ, και ιδιαίτερα στα 4,5 χρόνια διακυβέρνησής του, λειτούργησε με έναν εξαιρετικά αρχηγικό τρόπο –που δεν ταίριαζε στην αριστερά, αλλά αυτό συνέβη–, οι πιθανότητες το νέο κόμμα να αποτελεί προϊόν έκφρασης των αναγκών της κοινωνίας, το οποίο δημιουργείται από τα κάτω και έχει έναν συλλογικό τρόπο λειτουργίας και έκφρασης είναι απλώς ανύπαρκτες. Μπορεί ο ίδιος να ισχυρίστηκε στο μήνυμά του την περασμένη Δευτέρα ότι «δεν πιστεύει σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου», όμως, σε μια κρίση ειλικρίνειας, θα παραδεχόταν ότι δεν λέει την αλήθεια. Και ο ίδιος εμφανίζεται ως Μεσσίας και το κόμμα του θα είναι, αν όχι προϊόν κομματικής κατασκευής εργαστηρίου, προϊόν κατασκευής κάποιων που θέλουν παρασκηνιακά να παρεμβαίνουν στις εξελίξεις. Αυτό το τελευταίο, άλλωστε, δεν συμβαίνει μόνο στην αποκαλούμενη αριστερά αλλά γενικότερα.

Όταν ο ίδιος στα χρόνια της κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησε με έναν εξαιρετικά αρχηγικό τρόπο, που δεν ταίριαζε στην αριστερά, οι πιθανότητες το νέο κόμμα να αποτελεί προϊόν έκφρασης των αναγκών της κοινωνίας είναι απλώς ανύπαρκτες.

Με δεδομένο ότι ο κύβος ερρίφθη, σημασία από εδώ και πέρα έχουν τα γεγονότα και πόσο η παρουσία Τσίπρα με ένα κόμμα είναι ικανή να επηρεάσει και να αλλάξει δραματικά ένα διαμορφωμένο, σχεδόν παγιωμένο τα τελευταία χρόνια πολιτικό σκηνικό, το οποίο θέλει τη Νέα Δημοκρατία να διατηρεί την κυριαρχία και το δεύτερο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, να μην καταφέρνει να την πλησιάσει αρκετά, ώστε να την απειλήσει. Μια κυριαρχία, βέβαια, η οποία συνεχώς μειώνεται, φθείρεται, χάνει ολοένα μεγαλύτερα ποσοστά επιρροής και ανοχής στην κοινωνία και παράλληλα χάνει και χρήσιμους –όταν χρειάστηκε να κερδίσει την εξουσία αλλά και προκειμένου να διατηρηθεί σε αυτήν– εξωθεσμικούς συμμάχους.

Παράλληλα, το ίδιο σκηνικό θέλει την αποκαλούμενη κοινοβουλευτική αριστερά να διασπάται συνεχώς – και η κίνηση Τσίπρα έρχεται να προστεθεί σε αυτή την πολυδιάσπαση. Πρόκειται για την πέμπτη διάσπαση του κάποτε ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, που αδυνατεί να συγκροτήσει μια ενιαία έκφραση, ικανή να διεκδικήσει στο άμεσο μέλλον την εξουσία.

Αυτά τα δεδομένα υπάρχουν στην πολιτική μας ζωή και αυτά μέλλεται να αλλάξουν από τη μελλοντική εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα – ή και όχι. Είναι ικανό αυτό το κόμμα να τα καταφέρει; Την πιο ακριβή και σίγουρη απάντηση θα τη δώσουν οι επόμενες κάλπες, όποτε κι αν αυτές στηθούν. Προς το παρόν, εικασίες μόνο μπορούν να γίνουν με βάση τον τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αλλά και εκείνοι οι παράγοντες που κάθε φορά συμμετέχουν παρασκηνιακά στις εξελίξεις, αν και η Ιστορία έχει δείξει πως οι εξελίξεις μπορούν να διαμορφωθούν καμιά φορά ξεπερνώντας τους. Το παράδειγμα του 2015, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την πλειονότητά τους απέναντι του αλλά κέρδισε την εξουσία, είναι χαρακτηριστικό.

Πολλοί, ιδιαίτερα δημοσιογράφοι, αλλά όχι μόνο, δίνουν μεγάλη σημασία στον ιδεολογικό και πολιτικό χαρακτήρα που θα ισχυριστεί ότι θα έχει το νέο κόμμα Τσίπρα, στο αν θα καλύπτει με τη ρητορική του τον αριστερό ή κεντροαριστερό χώρο με ανάλογες σηματοδοτήσεις, στο τι αναφέρουν οι δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ακόμα και αυτές που περιλαμβάνουν το ενδεχόμενο κόμμα Τσίπρα, χωρίς αυτό να υπάρχει για την ώρα. Όλα αυτά θα επηρεάσουν τις εξελίξεις σε κάποιο βαθμό, θα αποτελέσουν το διακύβευμα για ένα κομμάτι της κοινωνίας, αλλά οι αλλαγές στη χώρα αυτή έρχονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Φαίνεται να ξεχνάμε πως τις κυβερνήσεις συνήθως δεν τις κερδίζουν κόμματα που έπεισαν με τα προγράμματά τους, εκείνοι που τις χάνουν όμως είναι αυτοί που μέχρι τότε ήταν στην εξουσία, είχαν φθαρεί και την κατάλληλη στιγμή βρέθηκε απέναντί τους ένα όχι χειρότερο κόμμα για να τη διεκδικήσει. Πρόκειται για την επιλογή του μη χειρότερου.

Αυτό ακριβώς θα είναι και το στοίχημα Τσίπρα: επιδίωξή του δεν θα είναι να γοητεύσει τις μάζες με το πρόσωπο του αρχηγού ή με το ελκυστικό πρόγραμμά του, αλλά να καταφέρει να σβήσει, ή έστω να αμβλύνει, τα έντονα αρνητικά αποτυπώματα του παρελθόντος και να πείσει μια κρίσιμη εκλογική μάζα ότι το δικό του δεν θα είναι χειρότερο από το σημερινό κυβερνητικό σχήμα.

Οπτική Γωνία
0

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πλατεία Συντάγματος: Για τα πανηγύρια

Ρεπορτάζ / Πλατεία Συντάγματος: Για τα πανηγύρια

Είναι αυτή εικόνα για την πιο ιστορική πλατεία της Αθήνας; Από τις τέντες που πωλούν λουκάνικα μέχρι τις τεχνητές αμμουδιές για τουρνουά μπιτς βόλεϊ, οι χρήσεις της πληθαίνουν και ολοένα εξαθλιώνουν την εικόνα της. Με ποια κριτήρια τις εγκρίνει ο δήμος;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Mogging: Το βαρέλι της σύγκρισης δεν έχει πάτο/ Από το maxxing στο mοgging και να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.

Οπτική Γωνία / Στην εποχή του mogging δεν αρκεί να ξεχωρίζεις. Πρέπει να τρώνε τη σκόνη σου

Η λέξη της χρονιάς σύμφωνα με το λεξικό Collins γίνεται ο καθρέφτης μιας κουλτούρας που έχει μετατρέψει τη ζωή σε ατελείωτο διαγωνισμό υπεροχής. Το βαρέλι της σύγκρισης, όπως φαίνεται, δεν έχει πάτο.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Φαμπιάν Περιέ: «Η ακροδεξιά ιδεολογία σκοτώνει»

Οπτική Γωνία / Φαμπιάν Περιέ: «Η ακροδεξιά ιδεολογία σκοτώνει»

Ο ανταποκριτής της «Libération» αναλύει την κοινωνική έκρηξη στη Γαλλία, την οργή της νέας γενιάς και προειδοποιεί ότι η πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν έχει κανονικοποιήσει την ακροδεξιά και ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο για μια αυταρχική προεδρία της Μαρίν Λεπέν.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Τα μούτρα των «Σαμαράδων», το θράσος Κασιδιάρη και οι κινήσεις απελπισίας του ΠΑΣΟΚ

Πολιτικό επταήμερο / Τα μούτρα των «Σαμαράδων», το θράσος Κασιδιάρη και οι κινήσεις απελπισίας του ΠΑΣΟΚ

Ποιος Τραμπ, άραγε, μας ξημερώνει, οι τραγωδίες που ανέδειξαν την απόλυτη γελοιότητα του πολιτικού διαλόγου και ποιους κάλεσε το ΠΑΣΟΚ για να του πουν «και του χρόνου».
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΕΣΠΟΤΟ
Τζέιμς Ταλαρίκο - Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ: Οι δύο νέοι γερουσιαστές των Δημοκρατικών που είναι ήδη «talk of the town»

Οπτική Γωνία / Τζέιμς Ταλαρίκο - Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ: Οι δύο νέοι σταρ των Δημοκρατικών

Οι δύο γερουσιαστές ήταν από τα ονόματα που συζητήθηκαν περισσότερο σε αυτές τις ενδιάμεσες εκλογές, κατά τις οποίες η δημοκρατική Αμερική κατάφερε να βάλει ένα κάποιο «φρένο» στον Ντόναλντ Τραμπ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς έγινα ολιγαρκής, χωρίς να με πει κανείς τσιγκούνα

Ρεπορτάζ / Πώς έγινα ολιγαρκής, χωρίς να με πει κανείς τσιγκούνα

Μετά από κάποιες οικονομικές αναποδιές, η Μίνα Καλογερά άρχισε να μετράει τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι. Αυτό, περιέργως, δεν την έκανε μίζερη ή τσιγκούνα. Άρχισε να αγοράζει μόνον αυτά που χρειάζεται πραγματικά, απολαμβάνοντας περισσότερα με λιγότερα χρήματα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Παρακμάζει η Αμερική;

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Παρακμάζει η Αμερική ή απλώς δεν παίζει πια χωρίς αντίπαλο;

Μια τεράστια χορωδία επαναλαμβάνει το αφήγημα της αμερικανικής παρακμής, πασπαλισμένη με μπόλικη νοσταλγική χρυσόσκονη για έναν απολεσθέντα παράδεισο. Είναι όμως πράγματι έτσι;
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ηλίας Ντίνας: «Δεν χρειάζεται πραξικόπημα για να διαλυθεί μια δημοκρατία»

Ενδιάμεσες εκλογές ΗΠΑ / Ηλίας Ντίνας: «Δεν χρειάζεται πραξικόπημα για να διαλυθεί μια δημοκρατία»

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας μιλά στη LiFO για τη φθορά του Ντόναλντ Τραμπ, τις ενδιάμεσες εκλογές και την κρίση στο κόμμα των Δημοκρατικών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΗΠΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Ενδιάμεσες εκλογές ΗΠΑ / Στίβεν Έρλανγκερ: «Αυτές οι εκλογές είναι δημοψήφισμα για τον Τραμπ»

Ο διακεκριμένος δημοσιογράφος των New York Times, Στίβεν Έρλανγκερ, αναλύει στη LiFO τις πολιτικές συνέπειες της κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης στις ΗΠΑ, εξηγεί πώς μια ήττα των Ρεπουμπλικανών μπορεί να περιορίσει την εξουσία του Τραμπ και μιλά για την αντοχή της αμερικανικής δημοκρατίας και το μέλλον του κόμματος ενόψει του 2028.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Louis Vuitton στα οδοφράγματα

Ιλεκτρίσιτυ / Louis Vuitton στα οδοφράγματα

Η βία των βανδαλισμών και των λεηλασιών, καθώς κι η εκμετάλλευση της εικόνας τους από τρομολαγνικά media που, τονίζοντας το «χάος», νομιμοποιούν την «επιβολή της τάξης», δεν είναι το κεντρικό, ούτε το πιο σημαντικό σημείο των εξεγέρσεων.
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ