Το εν λόγω πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε αδρά από ανώνυμο άτομο που ονειρεύεται να μειώσει τον αριθμό των εκτρεφόμενων ζώων καθώς και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνεπάγεται η εκτροφή, μέσα από την δημιουργία εργαστηριακού κρέατος.
Η ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου του Μάαστριχτ που εργάζεται πάνω σε αυτό το εγχείρημα ισχυρίζεται ότι το «κρέας του σωλήνα» είναι η μόνη λύση απέναντι στο φαινόμενο της επισιτιστικής κρίσης. Ο Δρ Μαρκ Ποστ, επικεφαλής του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, σχεδιάζει να παρουσιάσει το νέο «χάμπουργκερ του σωλήνα» τον ερχόμενο Οκτώβριο και ελπίζει ότι ο Έστον Μπλούμενταλ, ο σεφ και ιδιοκτήτης του διάσημου εστιατορίου Fat Duck στο Μπερκσάϊαρ ( και κάτοχος τριών αστεριών Michelin), θα αναλάβει να ετοιμάσει το πρώτο πιάτο με εργαστηριακό χάμπουργκερ.
Ο Δρ Μαρκ Ποστ υποστηρίζει ότι η παραγωγή κρέατος στο εργαστηριακό σωλήνα αποτελεί μία «οικολογική» λύση, καθώς μειώνει τις εκπομπές ρύπων που παράγονται από την κτηνοτροφία κατά 95%. Η παραγωγή κρέατος πραγματοποιείται από βλαστοκύτταρα τα οποία λαμβάνονται από το σώμα ενός γουρουνιού. Όταν τα βλαστοκύτταρα μπαίνουν στο εργαστήριο, οι επιστήμονες τα «θρέφουν» με ένα κοκτέιλ από θρεπτικά συστατικά, όπως οξέα, λιπαρά κ.ά. και έπειτα από 30 μέρες αρχίζουν να αναπαράγονται δημιουργώντας λωρίδες κρέατος. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τα βλαστοκύτταρα από ένα γουρούνι αρκούν για την παραγωγή κρέατος που θα παρήγαγαν ένα εκατομμύριο γουρούνια.
Η επιστημονική κοινότητα βέβαια διατηρεί ακόμα τις επιφυλάξεις της για την ασφάλεια του κρέατος που έχει παραχθεί μέσα σε εργαστήριο βιολογίας (εφόσον το όλο πείραμα βρίσκεται σε ερευνητικό στάδιο). Παρ’ όλα αυτά, η παραγωγή τεχνητού κρέατος θεωρείται μεγάλη πρόκληση μια και θα εξοικονομούσε τεράστια αποθέματα νερού και δασικών εκτάσεων που απαλλοτριώνονται για τη συμβατική κτηνοτροφία.
