Σε γήπεδα και χώρους στάθμευσης, ανάμεσα σε σορούς πτωμάτων, αναζητούν τους αγνοούμενους συγγενείς τους οι κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν από τον σεισμό στην Τουρκία.
Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Νάντια, μιας Σύριας γυναίκας που τριγυρνούσε μαζί με τον Τούρκο σύζυγό της στα χαλάσματα και ρωτούσε τα σωστικά συνεργεία πώς μπορούν να βρουν την ανιψιά τους και τη θεία τους.
«Τσεκάρετε ένα προς ένα (τις σορούς)», ήταν η απάντηση που έλαβαν από τις αρχές.
«Η γυναίκα μου δεν μιλά τουρκικά και εγώ δεν βλέπω πολύ καλά», δήλωσε ο σύζυγος, που δεν έδωσε το όνομά του. «Πρέπει να ελέγξουμε όλα τα πρόσωπα. Χρειαζόμαστε βοήθεια».
Πολλοί από αυτούς που πέθαναν στον σεισμό είχαν τοποθετηθεί σε ειδικούς σάκους, ή είχαν καλυφθεί με κουβέρτες ή μουσαμάδες, έως ότου τους αναγνωρίσουν συγγενείς ή φίλοι.
Τα πτώματα είχαν τοποθετηθεί σε σκηνές ή πάνω στο πεζοδρόμιο έξω από το νοσοκομείο των 1.130 κλινών που κατασκευάστηκε το 2016, το οποίο υπέστη πολύ μεγάλες ζημιές.
Σε κάποιους νεκρούς υπήρχαν ετικέτες με τα προσωπικά τους στοιχεία, σε άλλους όχι.
Οι συγγενείς που εντοπίζουν κάποιο δικό τους πρόσωπο, παίρνουν πιστοποιητικό θανάτου και άδεια ταφής από εισαγγελέα που βρίσκεται στο σημείο και στη συνέχεια μεταφέρουν τους νεκρούς με τα δικά τους οχήματα.
Δεν υπάρχουν νεκροτομεία
«Θεέ μου, κοίτα πώς είμαστε, θα είμαστε ευγνώμονες εάν βρούμε τις σορούς των δικών μας ανθρώπων» φώναζε μία γυναίκα που δεν μπορούσε να βρει τη αδελφή της.
Ο 36χρονος Ερντέμ, εργαζόμενος στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης που ήρθε από τη Σμύρνη, δήλωσε ότι ένα πρόβλημα είναι η έλλειψη νεκροτομείων και ότι οι συντονιστές περιμένουν φορτηγά-ψυγεία για να τοποθετήσουν τους νεκρούς.
Προς τα βόρεια, στο Καχραμανμαράς, κοντά στο επίκεντρο του σεισμού, τουλάχιστον 100 πτώματα μεταφέρθηκα σε γήπεδο, όπου οι πολίτες πήγαιναν για αναγνώριση.
Μια γυναίκα έπεσε στα γόνατα, κλαίγοντας.
Μέσα στο γήπεδο και κάτω από σειρές άδειων καθισμάτων, κείτονταν τα πτώματα τριών μικρών παιδιών καλυμμένα με σεντόνια πάνω σε παιδικά φορεία.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters
