Για την ψυχική υγεία, τη εμμονή της στην τελειότητα, αλλά και την καλλιτεχνική εξέλιξή της μίλησε στο περιοδικό Fast Company η Αλίσια Κις.
«Εκτιμώ τον εαυτό μου τώρα, κάτι που νομίζω για πολλά χρόνια δεν έκαναν. Έμαθα πως, προκειμένου να είμαι παραγωγική, πρέπει να είμαι καλά. Έβαλα σε μια προτεραιότητα τον εαυτό μου που δεν είχα πριν» εξηγεί.
Η ίδια παραδέχεται πως, ανεξαρτήτως αν την επηρέασε αρνητικά, έμαθε στην καριέρα της να μοχθεί για την τελειότητα.
«Νομίζω πως όλοι ήρθαμε αντιμέτωποι με αυτήν την ιδέα, πως πρέπει να είμαστε τέλειοι με κάποιο τρόπο. Το ίδιο συνέβη και σε εμένα όταν ήμουν 20. Δεν ξέρεις καν ποιος είσαι στα 20. Είσαι λίγο ό,τι σου είπε η μαμά σου, λίγο ό,τι σου λένε οι άλλοι. Και μετά υποτίθεται πρέπει να βγεις μόνος στον κόσμο» λέει η ίδια.
«Στην αρχή της καριέρας μου, οι άνθρωποι με παρακολουθούσαν στενά. Είμαι Νεοϋορκέζα, δεν ήθελα να με παραβιάζουν οι άνθρωποι. Κι έτσι έστησα ένα τοίχο, τον χειρότερο που μπορούσα να στήσω. Αυτόν που προσποιείσαι πως δεν υπάρχει. Νομίζεις πως προστατεύεις τον εαυτό σου, αλλά αυτό που κάνεις είναι να τον πληγώνεις. Κι όταν σταμάτησα να το κάνω αυτό -κάτι που πρέπει να υπενθυμίζω καθημερινά στον εαυτό μου- άρχισα να νιώθω πιο ειλικρινής, γιατί δεν έπρεπε πια να προσποιούμαι» περιγράφει.
Όπως λέει η ίδια, όσο μεγάλωνε, είχε τη μητέρας της ως πρότυπο και τελικά προσαρμόστηκε στην ακούραστη εργασιακή λογική της.
Επιπλέον, η 41χρονη μίλησε και για το πάθος της να κάνει τη βοήθεια ψυχικής υγείας πιο προσβάσιμη στους πολλούς.
«Το γεγονός πως η ψυχική υγεία είναι προνόμιο, είναι φρικτό. Το γεγονός πως αυτός είναι ο τρόπος που την αντιμετωπίζουμε, δηλαδή 'αν μπορείς να πληρώσεις, μπορείς να την έχεις', είναι τραγικό» τόνισε, εξηγώντας πως «δεν επενδύουμε στην ολότητα, επενδύουμε στο σωματικό σκέλος και όχι στο ψυχικό».
Με πληροφορίες από People
