Η υπουργός της Ιαπωνίας για την ενδυνάμωση των γυναικών και την ισότητα των φύλων, Tamayo Marukawa, συγκαταλέγεται μεταξύ μιας ομάδας συντηρητικών βουλευτών, που αντιτάσσονται σε μια νομική αλλαγή που θα επέτρεπε στις γυναίκες να διατηρήσουν το πατρικό τους όνομα μετά το γάμο.
Η Ιαπωνία είναι μία από τις λίγες βιομηχανικές χώρες, όπου είναι παράνομο για τα παντρεμένα ζευγάρια να έχουν διαφορετικά επώνυμα.
Ο αστικός κώδικας της χώρας, που καθιερώθηκε το 1896, απαιτεί από τα παντρεμένα ζευγάρια να έχουν ένα κοινό επώνυμο και ενώ δεν ορίζει ποιο όνομα πρέπει να υιοθετήσουν, στην πράξη οι γυναίκες παίρνουν το όνομα του συζύγου τους σε ποσοστό 96% των περιπτώσεων.
Η πίεση για αλλαγή του νόμου έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Το 2015, οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα των γυναικών δέχθηκαν πλήγμα όταν το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι η απαίτηση για κοινή χρήση επωνύμων δεν παραβίαζε το σύνταγμα.
Η Marukawa,, η οποία ανέλαβε πρόσφατα το χαρτοφυλάκιο ενδυνάμωσης των γυναικών αφού η προκάτοχός της, Σέικο Χασίμοτο, διορίστηκε επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο 2020, δήλωσε ότι η αντίθεσή της να επιτρέψει σε ζευγάρια να χρησιμοποιούν διαφορετικά επώνυμα, δεν θα επηρεάσει τη δέσμευσή της για τα δικαιώματα των γυναικών.
Η Marukawa, είναι μεταξύ 50 μελών του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (LDP), που έγραψε στους συναδέλφους του για τη Νομαρχιακή Συνέλευση της Σαϊτάμα, προτρέποντάς τους να αντιταχθούν στην υιοθέτηση γραπτής γνώμης υπέρ της αλλαγής πολιτικής.
Οι γραπτές γνώμες που εκδίδονται σε τοπικό επίπεδο θεωρούνται συχνά ως τρόπος προώθησης της συζήτησης στο κοινοβούλιο.
Η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου το 2015 ήρθε τέσσερα χρόνια αφότου μια ομάδα γυναικών ξεκίνησε μια νομική διαδικασία, ζητώντας αποζημίωση για τη συναισθηματική αγωνία και την ταλαιπωρία του να πάρουν το όνομα των συζύγων τους.
Οι συντηρητικοί πολιτικοί και σχολιαστές υποστήριξαν ότι το να επιτρέπεται στα ζευγάρια να έχουν διαφορετικά επώνυμα, θα βλάψει την παραδοσιακή οικογένεια.
Ο νόμος αντικατοπτρίζει την παραδοσιακή άποψη, ότι οι γάμοι είναι ενώσεις μεταξύ οικογενειών και όχι ατόμων. Κατά την εποχή των Meiji (1868-1912), όταν θεσπίστηκε ο νόμος, ήταν σύνηθες για μια γυναίκα να εγκαταλείψει την οικογένειά της για να γίνει μέλος της οικογένειας του συζύγου της.
Όπως πολλές γυναίκες της Ιαπωνίας, έτσι και η υπουργός Marukawa, που είναι παντρεμένη με τον βουλευτή του LDP Taku Otsuka, συνεχίζει να χρησιμοποιεί το πατρικό της όνομα στην εργασία και το νόμιμο, επώνυμο του συζύγου της, σε επίσημα έγγραφα.
Αυτή την εβδομάδα επιβεβαίωσε δε, ότι είχε υπογράψει την αναφορά, αλλά χαρακτήρισε την αντίθεσή της σε μια νομική αλλαγή ως «προσωπική γνώμη» που δεν θα επηρέαζε την εργασία της ως υπουργός.
«Ο ρόλος μου είναι να βοηθήσω στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, όπου το κοινό μπορεί να εμβαθύνει τις συζητήσεις του για το ζήτημα», είπε απαντώντας σε ερώτηση ενός βουλευτή της αντιπολίτευσης.
Ο πρωθυπουργός, Yoshihide Suga, πριν από λίγο καιρό, έδωσε ελπίδα σε όσους μάχονται για την αλλαγή του νόμου, καθώς εμφανίστηκε υπέρ ενός συστήματος, που επιτρέπει τη χρήση διπλών επωνύμων.
Αλλά δεν το ανέφερε στην πρώτη μεγάλη πολιτική του ομιλία και η κυβέρνησή του δεν δεσμεύτηκε για αλλαγή του νόμου, όταν ενέκρινε την πολιτική της για την προώθηση της ισότητας των φύλων τον περασμένο Δεκέμβριο.
«Η δράση τους αντικατοπτρίζει μια ανησυχητική έλλειψη συνειδητοποίησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιπροσωπεύει κατά πολύ την αναχρονιστική σκέψη» ανέφερε η φιλελεύθερη εφημερίδα Asahi Shimbun σε ένα άρθρο της.
Η επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών συνέστησε την αναθεώρηση του νόμου, αναφέροντας ότι κάνει διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις υποδηλώνουν ότι η κυβέρνηση είναι εκτός επαφής με την κοινή γνώμη.
Σε μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, το 70,6% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν τους πειράζει αν τα παντρεμένα ζευγάρια χρησιμοποιούσαν διαφορετικά επώνυμα, με το 14,4% να υποστηρίζει τις τρέχουσες ρυθμίσεις.
Με πληροφορίες του Guardian
