Δέκα παραστάσεις του Δευτερότριτου που κάνουν την έκπληξη

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Η ανθρώπινη φύση, ο ηρωισμός, ο ανδρισμός, η πατρίδα, η οικογένεια είναι ο ερειπιώνας μέσα στον οποίο  ο ήρωας αναζητά  μια αλήθεια που δε θα βρει ποτέ συνεπώς και τη λύτρωσή του.
0

O Αιαυτός

Θέατρο Σφενδόνη

Το τέλος της εποχής των ηρώων και το τέλος του Αίαντα αφηγείται ο «Αιαυτός» του Δημήτρη Δημητριάδη, ένα έργο με έξι ρόλους που υποδύονται στη σκηνή του θεάτρου Σφενδόνη δύο πρόσωπα, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου και ο Γιάννης Παπαδόπουλος, σε σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη. Μια ανέκδοτη αντιτραγωδία, εμπνευσμένη από τον «Αίαντα» του Σοφοκλή, που τοποθετείται σε έναν έρημο, άχρονο τόπο, με τον μυθικό ήρωα να αναζητά την κάθαρση, ενώ έρχεται αντιμέτωπος με θεούς και ανθρώπους. Η ανθρώπινη φύση, ο ηρωισμός, ο ανδρισμός, η πατρίδα και η οικογένεια είναι ο ερειπιώνας μέσα στον οποίο ο ήρωας αναζητά  μια αλήθεια που δεν θα βρει ποτέ, συνεπώς ούτε και η λύτρωση.

Η παλιότερη από τις επτά σωζόμενες τραγωδίες του Σοφοκλή, στην ποιητική μεταγραφή του Δημήτρη Δημητριάδη και στην τελετουργική αυτή παράσταση, φωτίζει τα ανθρώπινα πάθη, τη σκληρότητα, τη ματαιοδοξία, τον πόθο, δείχνοντας τον άνθρωπο μόνο, να ουρλιάζει προς το κενό που άφησαν οι θεοί σε έναν τόπο θυσίας του ανθρώπινου σώματος.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Ανεξάρτητα κράτη

Θέατρο Χώρα

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Ωμός ρεαλισμός, σκληρή γλώσσα και αιχμηρό χιούμορ στα «Ανεξάρτητα Κράτη». Φωτ.: Ελίνα Γιουνανλή

Ωμός ρεαλισμός, σκληρή γλώσσα και αιχμηρό χιούμορ είναι τα χαρακτηριστικά των «Ανεξάρτητων κρατών», του έργου που έγραψαν ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος και ο Γιώργος Παλούμπης –και σκηνοθετεί ο δεύτερος–, αντλώντας έμπνευση από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας στο μεταίχμιο των δεκαετιών του '70 και '80. Δημοσιογραφικό δράμα που εξετάζει τα πρόσωπα και τον ρόλο των εξουσιών, τη μεταφορά και την απόκρυψη των αληθινών γεγονότων, και ρίχνει μια λοξή ματιά σε ένα πραγματικό γεγονός: τον Δεκέμβριο του 1977 ο γιατρός Βασίλης Τσιρώνης, μετά από καταδίωξη της αστυνομίας, κλείνεται στο διαμέρισμά του στο Φάληρο μαζί με την οικογένειά του, αρνείται να παραδοθεί και κατόπιν τετράμηνης πολιορκίας το κηρύσσει «ανεξάρτητο κράτος». Όταν, μερικούς μήνες αργότερα, φτάνει στα δημοσιογραφικά γραφεία η είδηση του θανάτου του, μια νεαρή δημοσιογράφος σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον, υπό τη βαριά σκιά του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού, αποφασίζει να μάθει την αλήθεια για τις συνθήκες του θανάτου του γιατρού.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Δυο γυναίκες χορεύουν

Θέατρο  Διάνα

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Δυο γυναίκες αναγκάζονται να συνυπάρξουν, με τη νεότερη να γίνεται φροντίστρια της μεγαλύτερης. Φωτ.: Ελίνα Γιουνανλή

Η  Κατιάνα Μπαλανίκα και η Ιωάννα Ασημακοπούλου σκηνοθετούνται από τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στη δραματική κομεντί του Καταλανού συγγραφέα Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ «Δυο γυναίκες χορεύουν». Δυο γυναίκες αναγκάζονται να συνυπάρξουν, με τη νεότερη να γίνεται φροντίστρια της μεγαλύτερης. Στη συνάντηση και τη συμβίωση αυτή φέρνουν φόβους, καχυποψίες, αγκυλώσεις από το διαφορετικό παρελθόν και υπόβαθρο της καθεμιάς, ενώ αρχικά μοιάζει ακατόρθωτο το να συνεννοηθούν.

Αυτές οι διαφορές που φαινομενικά τις χωρίζουν είναι που θα τις οδηγήσουν σε αποκαλύψεις και σε μια πρωτόγνωρη συνεννόηση. Θα συνδέσουν φόβους και μοναξιές, θα δημιουργήσουν ένα πεδίο ειλικρίνειας και εκμυστηρεύσεων αποκαλύπτοντας γεγονότα και χαρακτήρες, θα προκαλέσουν ανατροπές και θα οδηγήσουν στη συμφιλίωση και στην αποδοχή· μέσα από ανατροπές καθεμιά θα θελήσει να πάρει τη ζωή της πίσω. Χάρη σε αυτήν τη σχέση θα δουν καθαρά πόσο θάνατο έχει η ζωή και πόση ζωή έχει ο θάνατος και θα αποφασίσουν να «χορέψουν» στον δικό τους ρυθμό, με βήματα πιο σίγουρα και συμφιλιωμένα με το παρόν.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Κόκκινες γραμμές ή λέξεις που κάνουν τζιζ

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Η ομάδα Vice Versa σε μια σουρεαλιστική sci-fi δραμεντί. Φωτ.: Πάτροκλος Σκαφίδας

Η Ευαγγελία Γατσωτή γράφει μια χιουμοριστική αλληγορία για τις νέες αφηγήσεις της ξενότητας στον ψηφιακό κόσμο της παγκοσμιοποίησης και της ποπ κουλτούρας με τίτλο «Κόκκινες γραμμές ή λέξεις που κάνουν τζιζ» και την παρουσιάζει στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. 

Ένα ζευγάρι φίλων συγκατοικεί με έναν άγνωστο στο πλαίσιο ενός προγράμματος παροχής φιλοξενίας (couch surfing). Ο επισκέπτης, αν και γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό, τεστάρει τα όρια της ανοχής των οικοδεσποτών. Οι τρεις τους οφείλουν να χρησιμοποιούν μια ΑΙ εφαρμογή που θέτει τους κανόνες της συμβίωσης και διασφαλίζει ότι καμία από τις «κόκκινες γραμμές» δεν θα παραβιαστεί και τίποτε πολιτικά μη ορθό δεν θα ειπωθεί.

Σε σκηνοθεσία Αγγελικής Γκιργκινούδη, η ομάδα Vice Versa, σε αυτήν τη σουρεαλιστική sci-fi δραμεντί, διερευνά με πρωτότυπο τρόπο τις νέες αφηγήσεις της πολιτικής ορθότητας, των έμφυλων ταυτοτήτων και της κουλτούρας του cancel.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Prima Facie

Θέατρο Πορεία

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Η Λένα Παπαληγούρα στον μονόλογο Prima Facie.

Στο θέατρο Πορεία ο Γιώργος Οικονόμου σκηνοθετεί τη Λένα Παπαληγούρα στον μονόλογο «Prima Facie», ένα βραβευμένο με Olivier και Tony έργο, γραμμένο από την Αυστραλή θεατρική συγγραφέα και νομικό Suzie Miller. Πρόκειται για την ιστορία της Tessa, μιας νέας και λαμπρής, φιλόδοξης δικηγόρου, που επιβιώνει σε ένα ανδροκρατούμενο και βαθιά συντηρητικό σύστημα, έχοντας εξελιχθεί σε κορυφαία συνήγορο υπεράσπισης ανδρών που κατηγορούνται για σεξουαλική επίθεση. Όταν βρίσκεται ανυπεράσπιστη έχοντας δεχτεί σεξουαλική κακοποίηση, διαπιστώνει ότι οι κανόνες του παιχνιδιού που και η ίδια κατά καιρούς χρησιμοποίησε μπορεί να μην την προστατεύσουν. Η άποψή της για το νομικό σύστημα αλλάζει, καθώς συνειδητοποιεί ότι οι νόμοι είναι φτιαγμένοι από άντρες και πως η ηθική γύρω από τα όρια της σεξουαλικής κακοποίησης καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από τις απόψεις της πατριαρχικής εξουσίας γι' αυτό το ζήτημα.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.

Συνέδριο για το Ιράν

ΠΛΥΦΑ

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Το «Συνέδριο για το Ιράν» μας μεταφέρει σε ένα συνεδριακό αμφιθέατρο στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, όπου εννέα μέλη της εγχώριας πνευματικής ελίτ συναντιούνται για να συζητήσουν το περίπλοκο ιρανικό ζήτημα. Φωτ.: ThatLongBlackCloud

Τι σημαίνει να ζεις; Υπάρχει απάντηση στο παντοτινό αυτό ερώτημα; Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων προσκαλεί το κοινό στο ΠΛΥΦΑ, σε μια παράσταση-συνέδριο, μέσα από την οποία οι θεατές θα έρθουν σε επαφή με εννέα ομιλητές που, προσπαθώντας να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κόσμο μέσα τους.

Το έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ «Το Συνέδριο για το Ιράν», σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, μας μεταφέρει σε ένα συνεδριακό αμφιθέατρο στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, όπου εννέα μέλη της εγχώριας πνευματικής ελίτ συναντιούνται για να συζητήσουν το περίπλοκο ιρανικό ζήτημα και τη διένεξη μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Πολύ γρήγορα, όμως, το «Συνέδριο για το Ιράν» μετατρέπεται σε ένα «Συνέδριο για το Εμείς» και σε μια σύγκρουση διαφορετικών αντιλήψεων σχετικά με το σύμπαν, την ανθρώπινη ύπαρξη και το αιώνιο ζήτημα για το ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς

Σύγχρονο Θέατρο

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Άμεσο, σκληρό, τρομερά συναισθηματικό, το κείμενο προκαλεί το ενδιαφέρον του θεατή, αφηγούμενο την Ιστορία παράλληλα με τα ανθρώπινα πάθη.

Η Σοφία Καραγιάννη σκηνοθετεί την ομάδα GAFF στο δραματοποιημένο αφήγημα του Χρόνη Μίσσιου «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς», μια γνήσια λαϊκή αφήγηση που ξεπερνά το όριο του αριστερού απομνημονεύματος. Σε έναν κόσμο όπου η ακεραιότητα και η αφοσίωση εξαφανίζονται, τα λόγια του συγγραφέα είναι μια υπενθύμιση ότι υπήρξε μια γενιά που έζησε χωρίς να αφήσει στιγμή τα ιδανικά της. 

Άμεσο, σκληρό, τρομερά συναισθηματικό, το κείμενο προκαλεί το ενδιαφέρον του θεατή αφηγούμενο την Ιστορία παράλληλα με τα ανθρώπινα πάθη και τις επιθυμίες όσων έζησαν μέσα σε μπουντρούμια, με την αγωνία της εκτέλεσης, στιγμές εγγύτητας και ανθρωπιάς, ξεσπάσματα των αδικαίωτων και ιστορίες που έμειναν στο περιθώριο. Τέσσερις άντρες αλλάζουν ρόλους, γίνονται θύτες και θύματα, θυμούνται και παίρνουν θέση στο πολιτικό σκηνικό της εποχής τους, ζουν και πεθαίνουν χωρίς να συναντήσουν τους δικούς τους ανθρώπους, μετρούν τραύματα, απώλειες πληγές του χρόνου.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Στρακαστρούκες

Θέατρο Μικρό Γκλόρια

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Ο ηθοποιός και τραγουδοποιός Δημήτρης Σαμόλης, στο πρώτο του θεατρικό έργο, βάζει στο μικροσκόπιο την "αγία ελληνική οικογένεια". Φωτ.: Ελίνα Γιουνανλή

Βρισκόμαστε ακριβώς δέκα λεπτά πριν χτυπήσουν οι καμπάνες για την Ανάσταση σ' ένα χωριό της Κρήτης. Ο Κωσταντής κρατάει στη μια του χούφτα καραμελάκια που σκάνε στο στόμα και στην άλλη αυτοσχέδιες στρακαστρούκες. Στην κλειστή κοινωνία της επαρχίας που κανείς δεν του απλώνει το χέρι ο ήρωάς μας ανοίγει την καρδιά του με σπαρακτικό χιούμορ λίγο πριν κάνει το μεγάλο μπαμ. Οι καμπάνες όμως χτυπούν νωρίτερα. Η βασανιστική καθημερινότητα ενός εφήβου που οι συμμαθητές του τού κάνουν τη ζωή μαρτύριο και ο πατέρας του τού φέρεται προσβλητικά και με σκληρότητα ξεδιπλώνεται, φέρνοντας στο προσκήνιο μια ζωή βουτηγμένη στον φόβο, τις ενοχές, σε αναζήτηση ταυτότητας. Ο ηθοποιός και τραγουδοποιός Δημήτρης Σαμόλης στο πρώτο του θεατρικό έργο βάζει στο μικροσκόπιο την «αγία ελληνική οικογένεια», τη ζωή στην επαρχία και τον εκφοβισμό σε μια καθηλωτική, γεμάτη τρυφερότητας αφήγηση.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα

Θέατρο Σταθμός

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Η παράσταση συνδέει τη μαγεία με τη μαγειρική, πατώντας έναν γυναικείο μυστικό κώδικα της περιοχής της Θεσσαλίας. Φωτ.: Παναγιώτης Λαμπής

Η παράσταση του Κωνσταντίνου Ντέλλα «Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» συνδέει τη μαγεία με τη μαγειρική, πατώντας σε έναν μυστικό γυναικείο κώδικα της περιοχής της Θεσσαλίας. Εμπνευσμένη από τη θεσσαλική λαογραφία, με μια σκηνική φόρμα σύγχρονη που επανασυστήνει αλλιώς αυτό το υλικό, φέρνει στη σκηνή τρεις γυναικείες μορφές που υποδύονται τρεις άντρες ηθοποιοί, εντυπωσιακά μεταμορφωμένοι: πρόσωπα με ρυτίδες που έχει χαράξει ο χρόνος, σώματα βασανισμένα από τη χειρωνακτική εργασία, «αφρόντιστα», αόρατα κάτω από τα μαύρα ρούχα, ασήμαντα όταν δεν έχουν εκπληρώσει την αποστολή τους, που είναι η «αναπαραγωγή». Με εκφραστικά εργαλεία τις πρώτες ύλες της τελετουργικής διαδικασίας, τη μεταμφίεση, τη μάσκα και τον συντονισμό λόγου και σώματος, οι τρεις ηθοποιοί επιδίδονται σε ένα καταιγιστικό storytelling που ταξιδεύει από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου και τα «Φαρσάλια» του Λουκανού μέχρι τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία του Θωμά Ψύρρα.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

HIV

Θέατρο 104

Δέκα παραστάσεις για Δευτέρα και Τρίτη Facebook Twitter
Η Λίλα Παντελίδου ερμηνεύει την Επίφανι Γκούντμαν.

Ο Θανάσης Τριαρίδης έγραψε έναν μονόλογο για ένα κορίτσι που βιάστηκε και δολοφονήθηκε, για το όνειρό του που μπορεί να μείνει ζωντανό. Τον σκηνοθετεί η Δήμητρα Κατσανίκα και ερμηνεύει η Λίλα Παντελίδου. Το «HIV» γράφτηκε το 2017 στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, όταν ο συγγραφέας θέλησε να μιλήσει για τα περισσότερα από 40 εκατομμύρια γυναικών του καιρού μας που έχουν απαχθεί για να καταλήξουν, μέσω του trafficking, σεξουαλικές σκλάβες. Τέτοια είναι η ιστορία της Επίφανι Γκούντμαν, ενός κοριτσιού που γεννήθηκε στη Νιγηρία, απήχθη και έγινε θύμα trafficking, σεξουαλική σκλάβα στις πιάτσες της Ευρώπης και αυτοκτόνησε στην Αθήνα το 2013, δέκα μέρες μετά την προώθηση των προσωπικών της στοιχείων και της φωτογραφίας της στον Τύπο για «να ενημερωθούν οι πελάτες της πως έχει AIDS…». Η Επίφανι Γκούντμαν είναι φανταστικό πρόσωπο. Η ιστορία της είναι αληθινή.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ. 

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κατιάνα Μπαλανίκα

Οι Αθηναίοι / Κατιάνα Μπαλανίκα: «Μέσα μου είμαι κουτάβι, γι’ αυτό και με πάταγαν όλοι»

Η ηθοποιός που αγαπήθηκε για τους κωμικούς της ρόλους έκανε μόνο δράμα στη σχολή. Θα ήθελε να ξαναπαίξει στην τηλεόραση αλλά βλέπει πως δεν θυμούνται τη γενιά της πια. Είναι ευγνώμων για τη ζωή της και την αφηγείται στη LiFO - γιατί είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οι παραστάσεις του φθινοπώρου

Fall Preview 2024 / 15 παραστάσεις που έρχονται το φθινόπωρο

Η θεατρική σεζόν 2024-25 χαρακτηρίζεται κυρίως από τις επαναλήψεις της περσινής χρονιάς. Με μια πρώτη ματιά, τα έργα του κλασικού ρεπερτορίου καταλαμβάνουν σημαντική θέση, ενώ δεν λείπουν και οι αναγνώσεις σύγχρονων έργων που έχουν αγαπηθεί από το κοινό.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Merde!»: Μια παράσταση για τα κωμικοτραγικά παρασκήνια του θεάτρου

Θέατρο / «Merde!»: Μια παράσταση για τα κωμικοτραγικά παρασκήνια του θεάτρου

Ο Βασίλης Μαγουλιώτης και ο Γιώργος Κουτλής συνσκηνοθετούν τον Νίκο Καραθάνο και την ομάδα των «Παιχτών» σε ένα νέο έργο με έναν αδηφάγο παραγωγό, έναν «ποιοτικό» σκηνοθέτη, έναν «εμπορικό» ηθοποιό, και τον γολγοθά της προετοιμασίας μιας παράστασης που πρέπει να αφορά τους πάντες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Gen 260 με τη φωνή έξι νέων δημιουργών

Θέατρο / Gen 260: Το νέο αίμα του θεάτρου καταλαμβάνει την Πειραιώς

Με έξι δημιουργούς που οι παραστάσεις τους μιλούν για το τραύμα, τη μοναξιά, τη βία και την απώλεια της κατοικίας, το Gen 260 λειτουργεί ως μίνι φεστιβάλ νέων φωνών που δοκιμάζουν τα όρια της θεατρικής αφήγησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τι χορό θα δούμε φέτος στην Πειραιώς 260; Τον καλύτερο

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου / Τι χορό θα δούμε φέτος στην Πειραιώς 260; Τον καλύτερο

Το πρόγραμμα χορού φέτος καλύπτει ένα εύρος από τη φλεγόμενη Ανατολή μέχρι την ανήσυχη Δύση, ενώ ένα σημαντικό αφιέρωμα φέρνει στην Αθήνα μια εμβληματική φιγούρα της αμερικανικής πρωτοπορίας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το ΑΦΤΕR θα σε κάνει να ανυπομονείς για τα μεσάνυχτα

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου / Το ΑΦΤΕR θα σε κάνει να ανυπομονείς να πάει μεσάνυχτα

Ο χώρος πολιτισμού κλείνει τα 20 χρόνια του και το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου γιορτάζει τα γενέθλια με μεταμεσονύκτιες προβολές και ένα μεγάλο νυχτερινό μουσικό πρόγραμμα
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Μιχαήλ Μαρμαρινός: «Αυτό είναι το Φεστιβάλ. Ένας Άγιος Βασίλης για μεγάλους»

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου / Μιχαήλ Μαρμαρινός: «Αυτό είναι το Φεστιβάλ. Ένας Άγιος Βασίλης για μεγάλους»

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου μάς ξεναγεί στο «Δάσος» της Πειραιώς 260 και μιλά για τις προκλήσεις ενός προγράμματος που απηχεί συνειδητά διασταυρώσεις και καλλιτεχνικές γονιμοποιήσεις και τον στόχο τού να φέρει το κοινό σε επαφή με την πιο τρέχουσα «ταραχή» της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε διεθνές επίπεδο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τι θα δούμε την περίοδο 2026-27 στο Εθνικό Θέατρο

Θέατρο / Τι θα δούμε την περίοδο 2026-27 στο Εθνικό Θέατρο

Πίνα Μπάους (ξανά), η Φόνισσα, η Τρικυμία, Πολύ κακό για το τίποτα, η Δεσποινίς Διευθυντής, η αμαρτωλή Ομόνοια και ένα πρότζεκτ για τον Μάκβεθ και τον Πρόσπερο ανάμεσα στα έργα της νέας περιόδου από καταξιωμένους και νέους δημιουργούς.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σταμάτης Κραουνάκης: «Σε αυτήν τη Λυσιστράτη θα γίνει μεγάλη γιορτή»

Θέατρο / Σταμάτης Κραουνάκης: «Σε αυτήν τη Λυσιστράτη θα γίνει μεγάλη γιορτή»

Σαράντα χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα σε δική του διασκευή, ο συνθέτης ανεβάζει μια νέα, πιο επίκαιρη και μπριόζα «Λυσιστράτη» ως λαϊκή όπερα στην οποία συνυφαίνονται η κωμωδία, το δράμα και ο πολιτικός προβληματισμός.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
CHECK «Ο χορός δεν είναι μόνο τέχνη αλλά τόπος συνάντησης και έχει για πρώτη ύλη τη διαφορετικότητα»

Χορός / Τι θα δούμε φέτος στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Yoann Bourgeois, Leila Ka, Jefta van Dinther και άλλα σημαντικά ονόματα της σύγχρονης χορευτικής σκηνής πρωταγωνιστούν στο πρόγραμμα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, που επιστρέφει δυναμικά από τις 17 έως τις 26 Ιουλίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Χρήστος Πασσαλής: «Κάνουμε καταγγελτική τέχνη επειδή κάτι δεν πάει καλά»

Θέατρο / Χρήστος Πασσαλής: «Κάνουμε καταγγελτική τέχνη επειδή κάτι δεν πάει καλά»

Ενώ ένας κομήτης πλησιάζει τη Γη, δυο ραδιοφωνικοί παραγωγοί κρατούν παρέα στους τρομαγμένους ακροατές διαβάζοντας ιστορίες: ο ηθοποιός και σκηνοθέτης εξηγεί πώς η νέα του παράσταση, «RADIO 1: Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου», συνδέεται με την τρέχουσα πολιτικοκοινωνική κατάσταση.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Στη νέα παράσταση του Γιώργου Κουτλή παίζουν μόνο νέοι ηθοποιοί

Θέατρο / Στη νέα παράσταση του Γιώργου Κουτλή παίζουν μόνο νέοι ηθοποιοί

Ένας από τους σημαντικότερους νέους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου ανεβάζει την «Αντιγόνη» του Ανούιγ με είκοσι νέους ηθοποιούς, ακολουθώντας έναν διαφορετικό τρόπο δουλειάς που του αποκάλυψε πράγματα για τον εαυτό του, σκηνοθετικά και προσωπικά.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Αλφρέδο Άριας / Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που τους εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της όπερας «Monsieur Vénus», που βασίζεται σε ένα από τα πιο προκλητικά έργα του 19ου αιώνα, ο διάσημος Αργεντινός σκηνοθέτης αφηγείται την πλούσια διαδρομή του στο θέατρο, στην όπερα και στον κινηματογράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

The Review / Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης, Θωμάς Μοσχόπουλος, πήρε το κλασικό αριστούργημα του Στρίντμπεργκ, άλλαξε το φύλο της ηρωίδας και εξηγεί γιατί η Δεσποινίς Τζούλια έγινε Κος Ζύλ, ένας νεαρός ομοφυλόφιλος αριστοκράτης.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Θέατρο / To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Στην ταινία του 1966 θριάμβευε το φως, το ελληνικό καλοκαίρι και η αγάπη. Στην παράσταση που σκηνοθετεί σήμερα ο Νίκος Καραθάνος βλέπει «το τελευταίο δειλινό πριν έρθει η νύχτα», ψάχνει το happy end και κοιτάζει με νοσταλγία μια εποχή αθωότητας που έχει οριστικά χαθεί.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κίττυ Παϊταζόγλου πιστεύει ότι η συναίνεση είναι μια πολύ εύθραυστη λέξη

Θέατρο / Κανείς δεν θα κάνει την Κίττυ στην άκρη

Μια από τις πιο ταλαντούχες και ιδιαίτερες ηθοποιούς της γενιάς της, η Κίττυ Παϊταζόγλου, μιλά στη LifO για το τολμηρό έργο «Συναίνεση» στο οποίο πρωταγωνιστεί αλλά και για την εμπειρία της με τον σκηνοθέτη Ούλριχ Ράσε το καλοκαίρι που μας πέρασε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λέσλι Τράβερς: «Η όπερα είναι ένας κόσμος χωρίς όρια»

Θέατρο / Ο Λέσλι Τράβερς πήγε τη σκηνογραφία σε άλλο επίπεδο. Δες εδώ μαγεία

Με αφορμή τη νέα παραγωγή της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο διακεκριμένος σκηνογράφος μιλά για τη δύναμη της μουσικής να γεννά εικόνες και την όπερα ως ένα από τα πιο ζωντανά καλλιτεχνικά πεδία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ