Το "Ράδιο Αρβύλα" υπήρξε από τις "αγαπημένες" -σε ό,τι αφορά το "κόψε - ράψε" πλάνων= εκπομπές από άλλα κανάλια. Υπήρξε, όμως, κι από τις πρώτες που στήριξε ένα μέρος της επιτυχίας της στον σχολιασμό αποσπασμάτων εκπομπών άλλων σταθμών. Ποια είναι η θέση του καναλιού επ' αυτού; Ο Τζώνη Καλημέρης εξηγεί.
Το "Ράδιο Αρβύλα" υπήρξε από τις "αγαπημένες" -σε ό,τι αφορά το "κόψε - ράψε" πλάνων= εκπομπές από άλλα κανάλια. Υπήρξε, όμως, κι από τις πρώτες που στήριξε ένα μέρος της επιτυχίας της στον σχολιασμό αποσπασμάτων εκπομπών άλλων σταθμών. Ποια είναι η θέση του καναλιού επ' αυτού; Ο Τζώνη Καλημέρης εξηγεί.

 

Από τη μία η τηλεόραση, μέσο αυτοαναφορικό, μία 24ωρη σπουδή στην τέχνη της ομφαλοσκόπησης, κάποτε μια αδιάκοπη επανάληψη: αυτό που προβλήθηκε το βράδυ στ’ αστεία, το πρωί θα προβληθεί στα σοβαρά, το μεσημέρι θα ‘χει γίνει κομματάκια και ό,τι απομείνει θα σερβιριστεί –κάπως κανιβαλικά- το απόγευμα. Μέχρι πρότινος κανείς δεν είχε διαμαρτυρηθεί σοβαρά γι’ αυτή την ανελέητη αναπαραγωγή κι ο τηλεθεατής, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν.

 

Στα χρόνια της κρίσης, η πρακτική επεκτάθηκε, έγινε κάτι πολύ περισσότερο από το εργόχειρο του μοντέρ. Ακριβώς, επειδή πια δεν υπήρχαν πολυτέλειες για περισσότερο «ρεπορτάζ» και πρωτογενές υλικό (δηλαδή, έξτρα δημοσιογράφοι, κάμερες, συνεργεία και ό,τι χρειάζεται για μία πλήρη εκπομπή) η μονταζιέρα κλήθηκε να θρέψει όλη την οικογένεια.

 

Βάσει της ίδιας οδηγίας, ο τηλεοπτικός σταθμός εγείρει αξιώσεις αντιτίμου κάθε φορά που εκπομπή αντίπαλου καναλιού θα γεμίζει τον χρόνο των εκπομπών της με πλάνα του ΑΝΤ1.

 

Το «κόψε – ράψε» έγινε καθεστώς και κυρίως γέμιζε φθηνά τον «αέρα» τηλεοπτικών εκπομπών, το υλικό των οποίων στη συνέχεια διοχετεύοταν σε sites, πολλές φορές χωρίς αναφορά και στην πηγή (ας το συγκρατήσουμε αυτό) με αποτέλεσμα ο τηλεθεατής να παρακολουθούσε 10 φορές την ίδια συνέντευξη / ατάκα/ στιχομυθία / συμβάν σε  πολλά διαφορετικά κανάλια και φυσικά με τον «γεννήτορα» της πρωτογενούς είδησης να έχει χαθεί από το πλάνο.

 

Δεν εξετάζουμε αν το πρωτογενές υλικό της επανάληψης ήταν άξιο δεύτερης, τρίτης, εικοστής προβολής, αλλά το ότι «γέμιζε» τον αεροχρόνο άλλων καναλιών. «Τελεία» σ’ αυτού του είδους την εκμετάλλευση επιχείρησε να βάλει μόλις πριν από λίγες μέρες, ο τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1, με μία οδηγία, στην οποία γινόταν σαφές ότι απαγορεύει τη χρήση αποσπασμάτων από το πρόγραμμα του, χωρίς να έχει προηγηθεί άδεια από την εταιρεία. Βάσει της ίδιας οδηγίας, ο τηλεοπτικός σταθμός εγείρει αξιώσεις αντιτίμου κάθε φορά που εκπομπή αντίπαλου καναλιού θα γεμίζει τον χρόνο των εκπομπών της με πλάνα του ΑΝΤ1.

 

Μιλώντας με τον εντεταλμένο σύμβουλο τηλεοπτικού περιεχομένου του Ομίλου ΑΝΤ1, αυτή δεν είναι μία εχθρική κίνηση, αλλά μία πρακτική που ισχύει σε όλα τα δίκτυα των ΗΠΑ και της Ευρώπης και στόχο έχει όχι μόνο να προστατεύσει την πνευματική ιδιοκτησία του σταθμού, αλλά να δημιουργήσει και ένα νέο πολιτισμένο τηλεοπτικό περιβάλλον με ξεκάθαρους κανόνες.

 

«Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, αυτή η ομφαλοσκόπηση χωρίς καμία άδεια. Δεν μπορείς να παίξεις πλάνα από τον αέρα του NBC, για παράδειγμα, έτσι, κατευθείαν, χωρίς καμία συνεννόηση, χωρίς να ζητήσεις την άδεια», λέει.

 

Ναι, αλλά γιατί τώρα;

 

«Γιατί ειδικά φέτος παράγινε η χρήση και η αναπαραγωγή των πλάνων του ΑΝΤ1. Κάποια στιγμή καθίσαμε, μετρήσαμε σε όλα τα κανάλια και διαπιστώσαμε ότι είχαν συγκεντρωθεί περίπου 3 ώρες υλικού δικού μας που αναπαραγόταν σε εκπομπές άλλων καναλιών».

 

Δεν είναι, όμως, κάπως εχθρική μια τέτοια κίνηση, στο πιο δύσκολο ίσως καλοκαίρι για την ελληνική ιδιωτική τηλεόραση και με το θέμα της αδειοδότησης των καναλιών στην πιο κομβική φάση του;

 

«Δεν έχει σημασία αυτό. Λειτουργούμε με βάση την τηλεθέαση. Όλο αυτό που συμβαίνει με τις άδειες, δεν έχει να κάνει. Η πολιτική εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ζήτημα», εξηγεί και επισημαίνει ότι από τις πρώτες εβδομάδες εφαρμογής της απαγόρευσης η τηλεθέαση των εκπομπών του καναλιού αυξήθηκε κατακόρυφα…

 

«Εκπομπές που ήταν γύρω στο 30%, βρέθηκαν στο 40% και παραπάνω. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι αυτό σημειώθηκε από τη στιγμή που σταμάτησε η διαρροή υλικού», λέει.

 

Βάσει της οδηγίας, το ένα λεπτό αποσπάσματος, κοστίζει γύρω στα 2.000 ευρώ, ωστόσο το ζήτημα δεν είναι στο αντίτιμο, αλλά, όπως εξηγεί ο κ. Καλημέρης στην «παγίωση ενός νέου πολιτισμένου πλαισίου που θα σέβεται τον κόπο των άλλων».

 

Και ποιός δεν το θέλει αυτό και ποιος θέλει να βλέπει τα ίδια και τα ίδια απ’ το πρωί. Ο ΑΝΤ1, ωστόσο, «παίζει» πλάνα άλλων καναλιών;

 

«Ελάχιστα ή καθόλου. Αλλά αν μας απαγορεύσει ένα κανάλι, θα σταματήσουμε να παίρνουμε. Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί ένα μικρότερο, ένα περιφερειακό κανάλι για παράδειγμα, να θέλει να σταματήσει να παίζει πλάνα του ένα μεγαλύτερο».

  

Ας σημειωθεί, ότι η συγκεκριμένη οδηγία δεν κοινοποιήθηκε προς τα κανάλια της ΕΡΤ, τα οποία αποδεδειγμένα δεν προβάλλουν υλικό από ψυχαγωγικές εκπομπές ιδιωτικών καναλιών, ενώ την ίδια στιγμή και παρά τις αρχικές έντονες διαμαρτυρίες από μικρότερους τηλεοπτικούς σταθμούς –όπως το «Ε» -  η απαίτηση μοιάζει να γίνεται σεβαστή, καθώς μετά τον λόγο έχουν οι νομικές υπηρεσίες του σταθμού που ξεκίνησε την απαγόρευση.

 

Βγάζει νόημα όλο αυτό; Στο "τώρα" με την τηλεοπτική συνήθεια της κοπτοραπτικής νωπή ακόμη, ίσως όχι, παρά μόνο σε ό,τι αφορά την μεμονωμένη προσπάθεια ενός σταθμού να προστατεύσει εμπορικά τα προϊόντα του. Και φυσικά, με την ίδια αυτή συνήθεια να συνεχίζεται από όσους τηλεοπτικούς σταθμούς έχουν ακόμη το πρόγραμμα τους «ανοιχτό» προς εκμετάλλευση από άλλους διαύλους.

 

Ως κίνηση, ενδεχομένως θα μπορέσει να αξιολογηθεί στο προσεχές μέλλον, όταν θα έχει (;) διαμορφωθεί απολύτως το νέο τηλεοπτικό περιβάλλον. Εκεί, ενδεχομένως θα έχει διπλή αξία, η αξιολόγηση της απαγόρευσης: όταν όλοι οι τηλεοπτικοί φορείς θα παίζουν πρόγραμμα αποκλειστικά δικό τους, χωρίς «βοηθητικές». Αλλά αυτό θα σημαίνει ότι έχουν αλλάξει πολλά…