Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
15.08.2018
G400: Η γενιά των «μισθών πείνας» είναι οργισμένη
ΚΟΙΝΩΝΙΑ

G400: Η γενιά των «μισθών πείνας» είναι οργισμένη

Μία ομάδα νέων ανθρώπων έχει δημιουργήσει μία δραστήρια αυτοοργανωμένη συλλογικότητα που διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον σε μια περίοδο που κυριαρχούν η απογοήτευση από την πολιτική, η μοιρολατρία και η ιδιώτευση

Δεν είμαστε γκουρού, ούτε νιώθουμε κάποια φωτισμένη πρωτοπορία. Αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για μας και το κομμάτι αυτό της γενιάς μας που παλεύει με χίλια ζόρια να ισορροπήσει μεταξύ κακοπληρωμένης εργασίας και ανεργίας. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Δεν είμαστε γκουρού, ούτε νιώθουμε κάποια φωτισμένη πρωτοπορία. Αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για μας και το κομμάτι αυτό της γενιάς μας που παλεύει με χίλια ζόρια να ισορροπήσει μεταξύ κακοπληρωμένης εργασίας και ανεργίας. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

«Ενοίκιο + ρεύμα + νερό + φαγητό: Τη βγάζετε εσείς μόνο με 400 Ευρώ; 37.4% των εργαζομένων παίρνουν λιγότερα από 700 Ευρώ το μήνα», διάβασα σε μια πρώτη αφίσα.

 

«Βαρέθηκες να είσαι το παιδί για όλες τις δουλειές; 60% των νέων προσλήψεων τα τελευταία δύο χρόνια είναι part time/389.65 Ευρώ ο μέσος μεικτός μισθός για εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα με συμβάσεις μερικής απασχόλησης» διάβασα σε μια δεύτερη.

 

«Μόνος στο σπίτι; Δε νομίζω! Ένας στους δύο στις ηλικίες 25-34 μένουν ακόμα στο σπίτι των γονιών τους, τέταρτο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη», διαβάζω σε μια τρίτη που για φόντο έχει τον μικρό πρωταγωνιστή της γνωστής αμερικανικής κομεντί!

 

Το ότι χωρίς δουλειά και εισόδημα είσαι καταδικασμένος να «γεράσεις» στο πατρικό σου – αν φυσικά διαθέτεις κι αν στο μεταξύ δεν το έχει υποθηκεύσει κάποια τράπεζα - δεν είναι βέβαια αστείο κι αποτελεί μία μόνο από τις αφορμές που οδήγησαν ενάμιση χρόνο πριν στη δημιουργία της δραστήριας αυτοοργανωμένης συλλογικότητας Generation 400 (G400 που παραπέμπει στον μηνιαίο «μισθό πείνας» πολλών σημερινών νέων) η οποία φιλοδοξεί να ταράξει τα νερά σε μια περίοδο που κυριαρχούν η απογοήτευση από την πολιτική, η μοιρολατρία και η ιδιώτευση.

 

Με αφορμή λοιπόν τόσο αυτές τις αφίσες όσο και μια σειρά άλλες καμπάνιες κι εξορμήσεις που έχουν πραγματοποιήσει τον τελευταίο καιρό – την πιο πρόσφατη την ονόμασαν «Ζωή, όχι επιβίωση!», «μότο» που συνοδεύει και πολλά πόστερ τους, θέλησα να γνωρίσω κάποιους από αυτούς τους δραστήριους αυτούς νέους ανθρώπους ώστε να συζητήσουμε από κοντά πώς βλέπουν τα πράγματα, τι τους εξοργίζει, σε τι ελπίζουν, τι απαιτούν και πώς κρίνουν τις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες περί τερματισμού των μνημονίων, επαναφοράς σε τροχιά ανάπτυξης, φιλολαϊκότερα μέτρα κ.λπ.

 

Διότι είτε συμφωνήσει, είτε διαφωνήσει κανείς μαζί τους, έχει νομίζω υποχρέωση να τους ακούσει καθώς η γενιά αυτή, η λεγόμενη και «γενιά της γκρίζας ζώνης» είναι που κατ' εξοχήν «λούζεται» και θα λουστεί επ' αόριστο πάνω στην πιο δημιουργική φάση της ζωής της τα αποπλύματα της τελευταίας μεγάλης κρίσης.

 

Πράγματι, πέντε εξ αυτών ανταποκρίθηκαν στο «κάλεσμα» με στόχο, καθώς τόνισαν, όχι τη δική τους προβολή (γι΄αυτό και δεν έδωσαν επώνυμα) αλλά την ευρύτερη δυνατή επικοινωνία της προσπάθειας, του σκεπτικού και των αιτημάτων τους. Τους δίνω, οπότε, αμέσως τον λόγο.

 

Ονομαστήκαμε G400 γιατί ένας πολύ μεγάλος αριθμός νέων ανθρώπων από τη γενιά μας είτε είναι στην ανεργία είτε υποχρεώνεται να εργάζεται με μισθούς-χαρτζιλίκια γύρω στα 400 Ευρώ ή κι ακόμα λιγότερα αν πρόκειται για ημιαπασχόληση, αν βέβαια δεν έχει ήδη ξενιτευτεί!

 

«Πώς θα ορίζαμε τη Γενιά των 400 Ευρώ; Έχει άραγε «πιάσει πάτο» ή μπορεί να υπάρξουν και χειρότερα;» ξεκινάω.

 

«Βλέποντας και βιώνοντας την τεράστια υποβάθμιση της αγοράς εργασίας σήμερα όπου νέοι εργαζόμενοι πτυχιούχοι απασχολούνται σε κακοπληρωμένες δουλειές του ποδαριού δίχως εργασιακά δικαιώματα, προοπτικές και μέλλον, είπαμε "ως εδώ", καιρός να κάνουμε κάτι γι΄αυτό και να το κάνουμε τώρα!

 

Ονομαστήκαμε G400 γιατί ένας πολύ μεγάλος αριθμός νέων ανθρώπων από τη γενιά μας είτε είναι στην ανεργία είτε υποχρεώνεται να εργάζεται με μισθούς-χαρτζιλίκια γύρω στα 400 Ευρώ ή κι ακόμα λιγότερα αν πρόκειται για ημιαπασχόληση, αν βέβαια δεν έχει ήδη ξενιτευτεί!

 

Βλέπουμε 20άρηδες είτε να μη βρίσκουν εργασία είτε να δουλεύουν εξαντλητικά για ψίχουλα και να νιώθουν κιόλας τυχεροί, 28άρηδες που αναγκάζονται να αλλάζουν 4-5 δουλειές τον χρόνο χωρίς να μπορούν να στεριώσουν κάπου και να ανεξαρτητοποιηθούν οικονομικά, 35άρηδες που έχουν ή θέλουν να κάνουν οικογένεια και να ανοίξουν δικό τους σπίτι αλλά που δεν καταφέρνουν ούτε να συντηρήσουν εαυτούς αξιοπρεπώς.

 

Είναι πια φανερό ότι θα είμαστε η πρώτη γενιά μεταπολεμικά που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της και το σοβαρότερο, ξέρεις, δεν είναι η ανέχεια, είναι η έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής.

 

Πού θα πάει όλο αυτό, καιρός να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε πράγματα, να πάρουμε πίσω τις κλεμμένες μας ζωές!» ξεκινά ο 32χρονος Κώστας, πτυχιούχος Διεθνών Ευρωπαϊκών Σπουδών με μεταπτυχιακό στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων, απασχολείται εποχιακά στον τουριστικό κλάδο όπου ανθούν η «μαύρη» εργασία και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης όπως δείχνουν και σχετικές έρευνες.

 

Είναι πια φανερό ότι θα είμαστε η πρώτη γενιά μεταπολεμικά που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της και το σοβαρότερο, ξέρεις, δεν είναι η ανέχεια, είναι η έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής. Φωτο:Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Είναι πια φανερό ότι θα είμαστε η πρώτη γενιά μεταπολεμικά που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της και το σοβαρότερο, ξέρεις, δεν είναι η ανέχεια, είναι η έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής. Φωτο:Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Η κυβέρνηση πανηγυρίζει, εντούτοις, ότι τα μνημόνια τελειώνουν φέτος, ότι καταφθάνει επιτέλους η ανάκαμψη, μαζί και η ανάπτυξη» παρεμβαίνω.

 

«Όχι, καθόλου δεν μας πείθουν τα κυβερνητικά παραμύθια για το τέλος της λιτότητας. Το καθεστώς επιτήρησης διαιωνίζεται, οι μνημονιακές δεσμεύσεις παραμένουν ακλόνητες και με βάση αυτές μέσα στην επόμενη διετία έρχεται νέα μείωση του αφορολόγητου.

 

Αν κατέβει στα 5.681 Ευρώ, όπως προβλέπεται, θα υποχρεωθούν να πληρώσουν φόρο που αντιστοιχεί σε έναν μισθό τον χρόνο ακόμα και άνθρωποι στα όρια της ένδειας!

 

Δυστυχώς δεν έχουμε κανένα λόγο να αισιοδοξούμε, οι σημερινοί κυβερνώντες εξάλλου κατέληξαν να ακολουθούν τις ίδιες αδιέξοδες πολιτικές με τους προηγούμενους, πολιτικές δηλαδή που ευνοούν τις οικονομικές ολιγαρχίες, πριμοδοτούν την εργοδοτική αυθαιρεσία και φτωχοποιούν την κοινωνία» θα πει με τη σειρά του ο 25χρονος Ιάσονας.

 

Ο ίδιος σπουδάζει Αρχιτεκτονική, έχει δε υποχρεωθεί να κάνει κι απλήρωτες πρακτικές, κάτι που για πολλούς συμφοιτητές του είναι κανόνας, «δέχονται όμως προκειμένου να γεμίσουν το βιογραφικό τους», καθώς λέει.

 

«Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν οι φόροι, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, η ακρίβεια, η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια έχουν φτάσει τη νεολαία και την κοινωνία ολόκληρη στο αμήν;

 

Όταν αντί να φορολογήσουν τον μεγάλο πλούτο απομυζούν τους μικρομεσαίους, όταν "πετσοκόβουν" διαρκώς τους μισθούς, όταν εξαιτίας της ανεργίας ή της κακοπληρωμένης εργασίας εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι έχουν υποχρεωθεί να μεταναστεύσουν, όταν τόσος κόσμος κινδυνεύει να χάσει τα σπίτια του από τα "κόκκινα" δάνεια και τους πλειστηριασμούς;

 

Λένε έπειτα ότι η ενίσχυση του τουρισμού θα αυξήσει και την απασχόληση, αυτό όμως που δε λένε είναι ότι κατά βάση πρόκειται για εποχιακές δουλειές, συχνά ανασφάλιστες, δίχως εργασιακά δικαιώματα και με αστείες αναλογικά αμοιβές» θα πει η 28χρονη Μαλβίνα, απόφοιτος Αρχιτεκτονικής και Design.

 

Προσπαθώντας να βρει δουλειά έχει λέει στείλει τον τελευταίο καιρό «μπορεί κι εκατό βιογραφικά!», για να λάβει μέχρι τώρα μία και μόνη πρόσκληση για συνέντευξη που εντέλει ακυρώθηκε.

 

H κεντρικής αφίσας για την καμπάνια "Ζωή και Όχι Επιβίωση".
H κεντρικής αφίσας για την καμπάνια "Ζωή και Όχι Επιβίωση".
H αφίσα της Συνέλευσής  της Generation 400 (G400)  την Κυριακή 22/4.
H αφίσα της Συνέλευσής της Generation 400 (G400) την Κυριακή 22/4.


Όμως η λιτότητα, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι μειωμένες αμοιβές κ.λπ. δεν είναι φαινόμενα μόνο ελληνικά αλλά μια διεθνής τάση, παρατηρώ.

 

«Σαφώς και είναι, απλά εδώ χτύπησαν με μεγαλύτερη αγριότητα! Μεταφράσαμε πρόσφατα για την ιστοσελίδα μας ένα άρθρο της Huffington Post για τη Γενιά των Millenials που ανέφερε ό,τι ακριβώς κουβεντιάζουμε κι εδώ: ελαστικές κι επισφαλείς μορφές απασχόλησης, δάνεια σπουδών που ύστερα δεν φτάνει μια ζωή να τα αποπληρώσεις, σπίτι δικό σου ούτε στ' όνειρό σου κ.λπ.!» λέει ο Κώστας.

 

«Αν μάλιστα ζεις στην Αμερική και αρρωστήσει μέλος της οικογένειάς σου που δεν είχε την πολυτέλεια της ιδιωτικής ασφάλισης, κινδυνεύεις να βρεθείς στο δρόμο για να καλύψεις τα έξοδα.

 

Όμως μην πάμε μακριά, εδώ στην υποτίθεται πιο κοινωνικά ευαίσθητη Ευρώπη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ενέκρινε πρόσφατα τις απολύσεις εγκύων υπό προϋποθέσεις, κάτι που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω.

 

»Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η αποψίλωση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι πράγματι μια παγκόσμια τάση επειδή οι αγορές απαιτούν τη μέγιστη δυνατή ευελιξία, το μέγιστο δυνατό κέρδος.

 

Ακόμα και στην ισχυρή, οικονομικά εύρωστη Γερμανία, ο δημοσιογράφος Γκίντερ Βάλραφ αποκάλυψε ότι κάπου 7εκ. νέοι ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας, υποαπασχολούνται, συνάπτουν μηνιαίες ή και εβδομαδιαίες εργασιακές συμβάσεις κ.λπ.

 

«Όπως όμως είπαμε, από το ξεκίνημα της κρίσης εδώ το ζούμε όλο αυτό στον υπερθετικό: οι μειώσεις μισθών στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν ξεπέρασαν κατά μέσο όρο το 10%, εδώ φτάσανε το 22% (και βάλε, συμπληρώνω).

 

Κάπως έτσι τα διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα με την ευθύνη και των εγχώριων πολιτικών ηγεσιών κάνανε την Ελλάδα πεδίο εφαρμογής των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών» παρεμβαίνει o Χρήστος.

 

Είναι 26 ετών και ασκούμενος δικηγόρος: «Οι περισσότεροι ασκούμενοι λαμβάνουν μισθούς 300-400 Ευρώ χωρίς ωράριο ή άλλες εξασφαλίσεις, ενώ ειδικά στην επαρχία αρκετοί αναγκάζονται να δουλεύουν αμισθί... ακόμα κι όταν ξεκινήσουν να εργάζονται κανονικά, δύσκολα τα βγάζουν πέρα αφού οι χαμηλές αμοιβές τείνουν να γίνουν καθεστώς και σε αυτό τον κλάδο» σημειώνει.

 

«Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν οι φόροι, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, η ακρίβεια, η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια έχουν φτάσει τη νεολαία και την κοινωνία ολόκληρη στο αμήν; Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν οι φόροι, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, η ακρίβεια, η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια έχουν φτάσει τη νεολαία και την κοινωνία ολόκληρη στο αμήν; Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


«Διεκδικείτε αυξήσεις, επιδόματα, πλήρεις εργασιακές συμβάσεις... Τι θα απαντούσατε σε κάποιον που θα αντέτεινε ότι ωραία ακούγονται όλα αυτά αλλά "δεν τα σηκώνουν" η αγορά, η οικονομία κ.λπ.;» τους προκαλώ.

 

«Η εργασιακή απορρύθμιση δεν ήταν κάποια οικονομική νομοτέλεια αλλά συγκεκριμένη πολιτική επιλογή που είχε νικητές και χαμένους.

 

»» Χαμένοι βγήκαν οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, η νέα γενιά αλλά και οι συνταξιούχοι, ωφελημένοι οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι εργοδότες που έχουν κιόλας τον αχόρταγο: διαβάσαμε πρόσφατα ότι ΣΕΒ στο όνομα της ανταγωνιστικότητας ζητάει αποσύνδεση του κατώτατου μισθού από τους μισθούς που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις, επιδιώκουν δηλαδή να πληρώνουν ακόμα χαμηλότερα μεροκάματα» θα πει ο Χρήστος.

 

«Είναι κιόλας μεγάλο κρίμα που νέοι άνθρωποι όπως η υπουργός όσο και ο υφυπουργός Εργασίας δέχτηκαν να εφαρμόσουν τέτοιες πολιτικές, ντροπιάζουν τη γενιά μας!», συμπληρώνει ο Κώστας.

 

«Κοίτα δεν είμαστε γκουρού, ούτε νιώθουμε κάποια "φωτισμένη" πρωτοπορία. Αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για μας και το κομμάτι αυτό της γενιάς μας – τη μεγάλη πλειοψηφία, δηλαδή – που παλεύει με χίλια ζόρια να ισορροπήσει μεταξύ κακοπληρωμένης εργασίας και ανεργίας

 

«Ανάπτυξη που δεν συνδυάζεται με κοινωνικό κράτος και άνοδο του βιοτικού επιπέδου ή έστω τις βάσεις για να συμβεί αυτό είναι ψευδεπίγραφη, αφορά μόνο τους στατιστικούς πίνακες κι όσους πλουτίζουν από αυτή την κατάσταση!

 

Ένα άλλο θύμα αυτών των πολιτικών είναι η οικογένεια, η ίδια η μητρότητα. Αφενός το να κάνεις και να μεγαλώσεις παιδιά είναι αποθαρρυντικό από οικονομικής πλευράς, άρα το αποφασίζεις δυσκολότερα, αφετέρου αν όντας εργαζόμενη βρεθείς έγκυος, κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή με απόλυση!

 

Λέγαμε πριν για την απαράδεκτη σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ήδη στη χώρα μας επιχειρήσεις – ακόμα και "κοινωνικά ευαίσθητες" ΜΚΟ - απολύουν έγκυες εργαζόμενες, είναι μάλιστα από τις θεματικές που μας απασχολούν ιδιαίτερα – πρόσφατα κινητοποιηθήκαμε για δύο τέτοιες περιπτώσεις σε Καλλιθέα και Περιστέρι αντίστοιχα.

 

Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε με σιγουριά αν έχουν αυξηθεί γενικότερα αυτού του είδους οι απολύσεις ή αν απλώς αναδεικνύονται πια περισσότερο, είναι όμως μια πραγματικότητα» παρεμβαίνει η 24χρονη Λιάνα που έχοντας σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες βιοπορίζεται προς το παρόν ως σερβιτόρα.


Τι αντιπροτείνουν όμως οι ίδιοι; Πώς μπορεί να ορθοποδήσει αυτή η γενιά και να πάρει τις τύχες της στα χέρια της;

 

 «Κοίτα δεν είμαστε γκουρού, ούτε νιώθουμε κάποια "φωτισμένη" πρωτοπορία. Αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για μας και το κομμάτι αυτό της γενιάς μας – τη μεγάλη πλειοψηφία, δηλαδή – που παλεύει με χίλια ζόρια να ισορροπήσει μεταξύ κακοπληρωμένης εργασίας και ανεργίας, που πρώτο της μέλημα δεν είναι πώς θα αυτοπραγματωθεί και θα προοδεύσει αλλά πώς θα επιβιώσει.

 

Που εξαιτίας όλων αυτών δεν μπορεί καν να ανεξαρτητοποιηθεί και μένει ακόμα με τους "γέρους" της. Εμείς όμως απαντάμε ότι θέλουμε ζωή, όχι επιβίωση!

 

Αυτό ακριβώς διακηρύττουμε στην τελευταία μας καμπάνια, καλώντας όλους τους νέους ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινές ανησυχίες και προβλήματα να πουν όχι στη μοιρολατρία και την ιδιώτευση, να οργανωθούν και να διεκδικήσουν πράγματα.

 

Δεν είναι ανάγκη να είμαστε ίδιοι ούτε να συμφωνούμε σε όλα, σημασία έχει να αγωνιστούμε από κοινού για όσα μας ενώνουν, για όσα μας στερούν», αποκρίνονται.

 

Τα βασικά τους αιτήματα; «Αύξηση κατώτατου μηνιαίου μισθού (596.08 Ευρώ σήμερα) στα 751 Ευρώ. Κατάργηση του λεγόμενου υποκατώτατου που δίνεται στους νέους κάτω των 25 ετών (510.95 Ευρώ) με εξίσωση των ορίων.

 

Κατάργηση του πρώτου «δοκιμαστικού» έτους όπου υποχρεώνεσαι σε μειωμένες αποδοχές καθώς και των συμβάσεων αορίστου χρόνου.

 

Σταθερές μορφές απασχόλησης και πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

 

Μια σοβαρή πολιτική για την ανεργία συνδυασμένη με σταθερό και βιώσιμο επίδομα στους ανέργους, επαναφορά επιδόματος στους νέους ανέργους 20-29 ετών. Να δουλεύουμε επίσης λιγότερο εξοντωτικά και να δουλεύουμε όλοι – γίνεται!».


Αλλά τι τους κάνει να αισιοδοξούν ότι μια γενιά που μοιάζει παραιτημένη από την πολιτική μπορεί να οργανωθεί και να διεκδικήσει τα δίκια της;

 

«Είναι αλήθεια ότι αυτό που ονομάζουμε νεολαία της γκρίζας ζώνης, η γενιά δηλαδή που ενηλικιώθηκε στα χρόνια της κρίσης έχει απογοητευτεί βαθιά τόσο από την πολιτική όσο και από τον συνδικαλισμό με τον τρόπο που τα γνωρίζουμε. Θεωρεί τις κομματικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες σκουριασμένες και ξεπουλημένες μέχρι κεραίας και σε αυτό δεν έχει άδικο!

 

Όμως οι συλλογικές διεκδικήσεις είναι ο μόνος τρόπος να αλλάξουν τα πράγματα. Αυτός είναι κι ο δικός μας στόχος, να πείσουμε ότι ναι, υπάρχει άλλος δρόμος κι αυτός περνάει μέσα από αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες και δράσεις.

 

Χρειαζόμαστε νέες δομές συνδικαλιστικών σχημάτων, νέες μορφές οργάνωσης, εμπέδωση μιας στοιχειώδους συνείδησης και αλληλεγγύης κόντρα στην παραίτηση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

 

Ξέρουμε βέβαια ότι δεν είναι εύκολα όλα αυτά, δύσκολα συνδικαλίζεται κάποιος-α όταν βιώνει σε μια διαρκή εργασιακή επισφάλεια ή ημιαπασχολείται, το παλεύουμε όμως!

 

Η συμμετοχή στην G400 δεν αποκλείει φυσικά τη συμμετοχή σε κάποια άλλη οργάνωση ή σωματείο εργαζομένων, αντίθετα επιδιώκουμε να συνεργαζόμαστε σε κινηματικό επίπεδο με ανθρώπους, σχήματα και συλλογικότητες που έχουμε κοινούς στόχους.

 

Γι΄αυτό δραστηριοποιούμαστε τόσο κεντρικά όσο και στις γειτονιές, οργανώνουμε εκδηλώσεις, κινητοποιήσεις, αφισοκολλήσεις κ.λπ. εξορμήσεις, εστιάζοντας όχι μόνο στους εργαζόμενους αλλά επίσης στους ανέργους καθώς και στα νέα παιδιά τα οποία θα βγουν αύριο σε μια αγορά εργασίας που θυμίζει περισσότερο ζούγκλα».

 

Info:

g400.gr, facebook.com/400generation. Η επόμενη γενική συνέλευση της συλλογικότητας θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22/4 στον χώρο 2510, Θεμιστοκλέους 52 Εξάρχεια (6μμ)

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ως επαγγελματίας γραφιάς συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τις εκδόσεις Τερζόπουλος, τον ΔΟΛ, την Ελευθεροτυπία, το free press Metropolis, τα περιοδικά 01, 10% και Υποβρύχιο. Aρθρογραφεί τακτικά στην έντυπη και την ηλεκτρονική Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
47 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 12 Επόμενα
kosko kosko 20.4.2018 | 08:22
μπραβο στα παιδια,πολυ φιλοδοξη η προσπαθεια τους ΑΛΛΑ ξεχνανε ενα πραγμα. Οι δουλειες στο ελλαδισταν χωριζονται σε 2 μονο κατηγοριες.Σε αυτες που μπαινεις με βυσμα και στις αλλες.
Αν εισαι με βυσμα τοτε εχεις ολα τα δικαιωματα, ανθρωπινο ωραριο και ικανοποιητικο μισθο.Επισης δε χρειαζεται να σκιζεσαι στη δουλεια, κανεις και 3-4 διαλλειματα.
Αν εισαι...απο τους αλλους τοτε εισαι μια ζωη με συμβασεις ορισμενου χρονου (ωστε να εισαι στην πιεση), part time (ωστε να δουλευεις 8 ωρες αλλα να πληρωνεσαι τις μισες) και πρεπει να τρεχεις σα το Βεγγο (ενω ολα τα βυσματα πανε σα να κανουν βολτα στο παρκο). Σα να μην εφταναν ολα αυτα ερχεται και ο μισθος (ΟΤΑΝ ερχεται), ο οποιος ειναι της πεινας.
Τα παραπανω ισχυουν λιγοτερο στο δημοσιο (οπου ακομα και αυτοι με συμβασεις ορισμενου χρονου εχουν τα βυσματα τους) αλλα περισσοτερο στον ιδιωτικο τομεα!
Οσο μεγαλυτερη η εταιρια τοσο καλυτερο δοντι θελεις για να μπεις. Εξαιερεση δεν αποτελουν οι πολυεθνικες (πραγμα παραξενο θα ελεγα, αλλα προφανως εχουμε βρει τον τροπο)
Γι αυτο λοιπον ξεκινηστε ολοι να τρεχετε για τον πολιτικο ή τον παπα της περιοχης σας με την ελπιδα να σας βολεψει καπου.
Η χρεωκοπια λοιπον δεν ηρθε μονο επειδη καποιοι φαγανε λεφτα. Ηρθε και γιατι δουλευουν οι μισοι και οι αλλοι μισοι τους κοιτανε!
avatar atman 20.4.2018 | 12:59
ισοπεδωτικο σχολιο αλλα οταν μια οικονομια αντι να αντιγραψει ΤΩΡΑ τα επιτυχημενα παραδειγματα, προσπαθει να ζησει σοτ 1800 συναντας και αυτα.

Απο προσωπικη εμπειρια το πλεον αθλιο περιβαλλον εργασίαςς το συναντησα στο δημοσιο, το μυστικο ειναι να υπαρχουν δουλειες και ανταγωνιστικες επιχειρησεις ωστε να μπορεις να διαλεγεις εσυ εργασια σαν ελευθερος ανθρωπος και οχι σα δουλος.

Αλλα πρεπει να υπαρχει οικονομια που δουλευει για αυτο. Και με πορους να δινονται για καθαριστριες αντι για λιγοτερους φορους πχ αυτο δεν γινεται.
kosko kosko 20.4.2018 | 15:14
σου απαντω φιλε μου επειδη βλεπω οτι σε ενδιαφερει το θεμα και εχεις απαντησει σχεδον σε ολα τα αλλα σχολια:
Εχω εργαστει σε 2 πολυ μεγαλες επιχειρησεις(πολυεθνικες) και σε 2 μεσαιες (50-100 εργαζομενοι).
Σε ολες τις περιπτωσεις υπηρχαν οι μονιμοι που μεχρι να κουνησουν το 1 ποδι το αλλο βρωμουσε και οι συμβασιουχοι που ετρεχαν σαν τρελοι. Αυτοι οι "διαλεχτοι" ηταν ΠΑΝΤΑ με σταυρους και κομποσχοινια (τυχαιο,δε νομιζω)
Χαρμίδης Χαρμίδης 20.4.2018 | 14:09
Yπάρχει και τρίτη κατηγορία. Δουλειά δεν υπάρχει οπότε ξεκινάμε μια «συλλογικότητα»/ΜΚΟ με σκοπό τη διαχείριση κονδυλίων. Για τους πρόσφυγες, για τα αδέσποτα, για το bullying, για τους άπορους, για τους άνεργους, ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
Το βύσμα δε συνεπάγεται ικανοποιητικό μισθό, ανθρώπινο ωράριο και διαλείμματα. Δε σου εξασφαλίζει βασιλικές και πριγκιπικές παροχές. Το βύσμα απλώς σου ανοίγει την πόρτα της εταιρείας . Είναι απόλυτα λογικό ο εργοδότης να δώσει μια ευκαιρία στο γιο της ξαδέλφης της πεθεράς του παρά σε έναν παντελώς άγνωστο. Μια ευκαιρία δίνει. Και κατά 95% προσφέρει σύμβαση ορισμένου χρόνου με το βασικό μισθό. Μόλις τελειώσει ο χρόνος, γεια σου. Λογικά θα έχεις τις αντίστοιχες εμπειρίες για να είσαι τόσο ισοπεδωτικός, αλλά επίτρεψέ μου, οι δικές μου εμπειρίες να μην συμφωνούν. Δε χρειάζεται να είμαστε απόλυτοι. Υπάρχουν αυτές οι καταστάσεις που λες, αλλά υπάρχουν και οι αντίθετες. Το ποιος είναι ο κανόνας έχει σημασία;
Βαγγέλης Βαγγέλης 20.4.2018 | 09:24
Συμφωνώ με την κριτική των παιδιών, τα 400 ευρώ δεν είναι μισθός, είναι επίδομα, το θέμα είναι τι λύσεις προτείνουν, γιατί συνήθως εκεί πέφτει το γέλιο. Στο πρόβλημα συμφωνούμε όλοι. Η Ελλάδα αγνοεί τις οικονομίες κλίμακας. Αγαπούμε τις οικογενειακές επιχειρήσεις με το τεράστιο κόστος, που για να βγουν πρέπει να φοροδιαφύγουν. Τι μισθό να δώσει μια τέτοια επιχείρηση;

Θέλουμε εταιρίες-πρωταθλητές που θα παράγουν καινοτομία και θα σηκώσουν στις πλάτες τους και τους υπόλοιπους, ή θέλουμε κάτι λίγο απ' όλα, αυτοδιαχειριζόμενο και εναλλακτικό;
avatar atman 20.4.2018 | 12:32
Επειδη η έννοια της εταιρίας πρωταθλητη παρεξηγηθηκε στα 90ς - ουσιαστικά ηταν ταυτοσημο επιδοτω μια ιδιωτικη εταρια μια συμβολαια δημοσιου ωστε να αποκτησει κρισιμη μαζα. τελικα αποκτησε χαρακτηριστικα δημοσιου αντι κρισιμης μαζας.

Πως λοιπον χτιζεις εταιριες - πρωταθλητες;;;

Καινοτομια και εξωστρεφεια. Παντου και με σκοπο καμια φορα την καινοτομια απο μονη της.

Η μεγαλυτερη εταρια αιολικων με τζιρο παγκοσμια δις ειναι ... Δανικη. Επειδη η Δανια και οι Σκανδιναβικες χωρες επελεξαν να πανε αιολικα. Και επειδη η Δανια και οι Σκανδιναβικες χωρες αν μπορουν να κλεισουν ΚΕΠ και να κανουν πραγματα που κανουν χειροκινητα ηλεκτρονικα το κανουν - δεν το συζητανε αιωνες.

Πράγμα αρκετά ασυνήθιστο, συμφωνώ μαζί σου σε αρκετά σημεία.
Στην καινοτομία και στην εξωστρέφεια προσθέτω και την μακροπρόθεσμη οπτική στη χώρα του βλέποντας και κάνοντας.
Στην αρχή της κρίσης, είχα διαβάσει (δυστυχώς δεν κράτησα περισσότερα στοιχεία) για μια νέα πράσινη τεχνολογία για την αξιοποίηση σκουπιδιών που είχαν αναπτύξει μεταπτυχιακοί φοιτητές και καθηγητές (νομίζω του Πολυτεχνείου Πατρών). Μια τράπεζα (ίσως η Πειραιώς) συμμετείχε στην εταιρία που ίδρυσαν χρηματοδοτώντας την ανάπτυξη της τεχνολογίας έως την κατοχύρωση της πατέντας.Μόλις κατοχυρώθηκε η πατέντα, τους πίεσε να πουλήσουν την πατέντα (σε καλή τιμή) σε Σκανδιναυούς. Ετσι, "έγραψε" γρήγορα και ασφαλή κέρδη. Ενας σοβαρός καπιταλιστής θα είχε επενδύσει σε αυτήν για να αποκομίσει -με ένα κάποιο ρίσκο βέβαια- εκατομμυριαπλάσια κέρδη.
Οσον αφορά τα ΚΕΠ και την ηλεκτρονική διοίκηση: δεν μπορεί το κράτος να υποχρεώσει κάποιον να ενεργεί με τρόπο στον οποίο δεν του εξασφάλισε πρόσβαση. Εχοντας προσφέρει σε όλους τους πολίτες του δημόσια δωρεάν παιδεία, μπορεί να απαιτήσει από αυτούς να συναλλάσσονται γραπτώς με τη δημόσια διοίκηση.
Δεδομένου ότι οι κάτω των 37 δεν έχουν διδαχθεί ποτέ πληροφορική στο σχολείο και δεν επιμορφώθηκαν ποτέ στην πληροφορική, δεν είναι δυνατόν να υποχρεώνονται να συναλλάσσονται ηλεκτρονικά.
Μάλιστα, στην Αγγλία, όταν οι διαδικασίες για την παροχή οποιουδήποτε επιδόματος έγιναν υποχρεωτικώς ηλεκτρονικά, αυτή η μέθοδος ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκε για να πεταχτεί έξω από τα απομεινάρια του κράτος πρόνοιας μεγάλο μέρος ηλικιωμένων ή μεσηλίκων χαμηλής μόρφωσης.
λukum (το) λukum (το) 20.4.2018 | 12:36
Θέλουμε εταιρείες πρωταθλητές!

Οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις διαμοιράζουν τα κέρδη στην μεσοαστική τάξη δημιουργώντας πόλους οικονομικής σταθερότητας για μερίδα πληθυσμού.

Καλύτερα να υπάρχει η Zara, που πωλητές, σχεδιαστές και εργάτες δουλεύουν σαν σε κυψέλη, για έναν, παρά Μοδίστρες και Βιοτεχνίες που επιτρέπουν σε τμήματα του πληθυσμού αυτονομία.
λukum (το) λukum (το) 20.4.2018 | 09:58
Το ίδιο το σύστημα μας λέει πως για κάθε έναν που θέλει να φύγει,
υπάρχουν 10 που θέλουν να έρθουν.

Εφόσον «Έλληνας είναι όποιος μετέχει της Ελληνικής παιδείας» το επιχείρημα θα φύγω στο εξωτερικό να σας δείξω... λίγο το αφορά το κράτος...

Πόσο μάλλον όταν υπάρχει υπερπροσφορά προϊόντος, με μαζικότατη παραγωγή πτυχιούχων κάθε χρόνο...

Οπότε, είτε είστε εργατική τάξη, είτε μεσαία, πρακτικά είναι ο ίδιος ζόφος.

Η ζούγκλα σας εύχεται καλή διαμονή.
avatar atman 20.4.2018 | 10:33
"Τι αντιπροτείνουν όμως οι ίδιοι; Πώς μπορεί να ορθοποδήσει αυτή η γενιά και να πάρει τις τύχες της στα χέρια της; «Κοίτα δεν είμαστε γκουρού, ούτε νιώθουμε κάποια "φωτισμένη" πρωτοπορία. Πηγή: www.lifo.gr"

Ακριβως επειδη δεν ειναι γκουρου (ουτε εμεις) να προτεινω κατι ground breaking? Να αντιγραψουμε και να δουμε τι κανουν καλα οι χωρες που προσφερουν ευημερια στους πολιτες τους, οι χωρες που νεοι ομοιας ιδεολογιας μεταναστευουν αλλα δεν μαθαινουν.
Τι κανουν η Δανια η Σουηδια η Ολλανδια ακομα και η Ιρλανδια λοιπον;;;;

Σιγουρα δεν εχουν σαν ονειρο διορισμο σαν καθαριστρια και μετα μεταταξη σε υπαλληλο διοικητικων υπηρεσιων δημων (paper pushers) ή διορισμο σαν δασκαλα και μεταταξη σε ερευνητικο και διδακτικο προσωπικο ΑΕΙ.
Σε αυτες τις χωρες υπηρσίες σαν τα ΚΕΠ ειναι ανευ νοηματος - ολα ή τα περισσοτερα γινονται ηλεκτρονικα και σπανια χρειαζεται να δεις δημοσιο λειτουργο (οχι υπαλληλο)
Η καινοτομια εκει ειναι στη πρωτη γραμμη αν μπορεις να κανεις κατι με λιγοτερο κοσμο ή λιγοτερα resources το κανεις.
Ωστε να δωσεις resources εκει που υπαρχει αναγκη, σε δασκαλους γιατρους κοινωνικους λειτουργους κλπ κλπ.
Ετσι δουλευουν λιγοτερο αμοιβονται περισοτερο και γενικα περνανε καλημερα απο την μιζερια εδω.

Γενικα αν δεν καταλαβουμε οτι για τους φορους τους χαμηλους μισθους τις κακες συνθηκες στην αγορα εργγαασιας (δημοσια ή ιδιωτικη) φταιει αποκλειστικα το οτι δεν ειμαστε διατεθιμενοι να αλλαξουμε δεν παμε πουθενα.
Το Ελληνικο group thinking ειναι εγκλωβισμενο σε μια σκεψη zero sum game, στατικου σαν ερημου. Οτιδηποτε πιο μακρια απο την σημερινη πραγματικοτητα δηλαδη.

Απο το 1991 και μετα καθε χρονο ειχαμε "καταληψεις σε σχολεια και σχολες" με τα αιτηματα να ικανοποιουνται και τους αγωνες να πετυχαινουν γενικα. Καθολου τυχαιο οτι φτασαμε εδω.
avatar atman 20.4.2018 | 12:52
και για να επεκταθω: θυμάμαι σε ταξιδι στην πλουσια (αλλα καθολου νεοπλουτη) Φιλανδια το καλοκαιρι να ειναι περιπου εθμικο δικαιο οτι οι εφηβοι και οι σπουδαστες δουλευουν (και για τα λεφτα και για να αποκτησεις τριβη) σε ποστα τοσο απλα οσο παγωτατζιδικα στο δρομο.

Εδω για να πουλησεις την Σχεδια θελεις ΕΦΚΑ... Και διαφορες συλλογικοτητες θα προτιμουσαν να μην μπορει οποιος θελει να πουλησει την Σχεδια αλλα να κανουν εμισθη θεση πωλητων σχεδιες για να βολευτουν 3 νοματαιοι, αντι να εχουν μια ευκαιρια 10.000.

Η ενα αιτημα αυτων των συλλογικοτητων ειναι πχ να δινεται μηχανικι στους ντιλιβεραδες.

Κοιταξτε εδω τι εχουν καταφερει. Πες οτι εισαι πιτσιρικας, χωρις λεφτα του μπαμπα, εχεις μαζεψει απο την καλοκαιρινη σου εργασια 500Ε και θελεις απεγνωσμενα μηχανη.

Τι μπορεις να κανεις;;; Πιανεις δουλεια ντελιβερα και χρηματοδοτεις τη μηχανη (που δεν μπορουσες να παρεις) με τα χρηματα που παιρνεις.

Self emporewemen και win win σεναριο.

Αυτο που ζητανε τα σωματεια ειναι αυτο περιπου να απαγορευτει...

Γενικα ολη αυτη η ιστορια ποιο πολύ μου θυμιζει ανθρωπους που θελουν εθελοντικα να διαπραγματευοτουν το καθεστως δουλιας τους - αν ηταν πραγματικα υπερ της ελευθερειας θα διαπραγματευονταν πως μπορεις να στησεις μαγαζι με την λιγοτερη φορολογια δυνατη και τις λιγοτερες αδειες κατα το δυνατο.
Εργασιακα δικαιωματα αδειες καια σφαλιση;;; Φυσικα και ναι. Δεν χρειαζονται να διοριστουν ολοι δημοσιοι, αρκουν100 επιθεωρητες εργασίας και απλοι και ευκολα εφαρμοσιμοι νομοι.
Δυστυχώς δεν άκουσα κανένα από τα παιδιά αυτά να καταγγελει τη μονιμότητα στο δημόσιο και το ρουσφέτι. Την καλοπέραση των Δ.Υ με τους καλούς μισθούς ενώ εργάζονται ένα σκάρτο 5ημερο και ένα σκάρτο 8ωρο. Η να διαμαρτύρεται για τις συντάξεις στα 45 και στα 50 που απολαμβάνουν πολλοί. Ούτε για τις συντάξεις των τριών και τεσσάρων χιλιάδων ευρώ (ήταν πολλές κι'ας μη το γνωριζουμε-παρα πολλές)που μετά τις περικοπές έγιναν 1500 και 1800 κι'ομως, εκείνοι γκρινιάζουν πως παίρνουν λίγα. Ζητάνε αξιοπρεπείς μισθούς τα παιδιά και πολύ καλά κάνουν. Αλλά δεν ξέρουν τι να προτείνουν για να τις πάρουν. Και εκείνα και όλοι μας. Υπάρχουμε πολλοί που ζούμε με 400 κ 500 ευρώ κι'ας μην είμαστε όλοι νέοι. Όμως αυτό το σύνθημα "θέλουμε 700 και πάνω" είναι ανόητο χωρίς να προτείνεις το πώς. Οι μεγάλες καλές εταιρείες κλείνουν και φεύγουν από τη χώρα κι'αυτα λένε, ότι τους μισθούς τους χαμήλωσε η "άθλια " εργοδοσία. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι ζούμε σε μια χρεοκοπημένη χώρα που αρνείται να αλλάξει. Ότι γι'αυτό απέτυχε το μνημόνιο, ενώ την ίδια στιγμή πέτυχε εξαιρετικά στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία και αλλού.

Δυστυχώς τα συνθήματα του ΚΚΕ ότι για όλα φταίει το κεφάλαιο και άλλα τέτοια είναι αστεία και ανόητα. Και είναι κρίμα να αναπαράγονται από νέα παιδιά.
avatar Ramon Ramone 20.4.2018 | 17:14
Μπράβο...
λukum (το) λukum (το) 20.4.2018 | 18:25
Είναι γνωστή η τάση του ανθρώπου εξάλλου, στην κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική γενναιοδωρία ώστε ο κάτοχος μιας επιχείρησης να μην πληρώνει όσο το δυνατόν λιγότερα τους εργαζομένους του, αλλά όσο το δυνατόν καλύτερα για να είναι ευτυχισμένοι...
Για όλα φταίμε εμείς που δεν είμαστε ευχαριστημένοι που δουλεύουμε μόνο για να εξασφαλίζουμε την τροφή μας.
avatar σαλιγκάρι 20.4.2018 | 10:39
όταν ακούω απόψεις του είδους 'μας έχουν κλέψει το μέλλον μας' μου γυρίζει το μάτι...
avatar atman 20.4.2018 | 12:34
ειναι η κλασικη αντιμετωπιση ελληνικης οικογενειας (δημοσιων υπαλληλων κατα προτιμηση) οτι καποιος σου χρωσταει το μελλον σου αντι να το δημιουργησεις εσυ.

Αραγε δηλωνει καποιος απο αυτους "Αδιοριστος εκπαιδευτικος";

Τι να κανουμε αν θελουν δουλειες αρχιτεκτονικα γραφεια κλπ να πανε εκει που υπαρχουν δινονται κινητρα για παραγωγη και καινοτομια οχι εκει που απο οτι μαθαινω ο δημαρχος Παλαιου Φαληρου δεν μπορουσε να κανει πεζογεφυρα για πεζους γιατι .... το δασαρχειο δεν του επετρεπε να κοψει ενα δεντρο και μια ελια στην παραλιακη!!!!
avatar foodinspector 20.4.2018 | 10:43
Στη γενιά των 700 ευρώ απευθυνόταν ο Τσίπρας την εποχή των αγανακτισμένων της πλατείας ή και λίγο νωρίτερα και σχεδόν στο σύνολό της η γενιά αυτή τον υπερψήφισε. Τώρα βεβαίως που μεταμορφώθηκε σε γενιά των 400 ευρώ υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα, όπως σωστά αναδεικνύει το άρθρο.
Ο Τσίπρας, εν τω μεταξύ, έσβησε από το τεφτέρι του τους αγανακτισμένους, τους "δεν πληρώνω" και άλλους απίστευτους και ψεκασμένους, έστειλε τον Γιάνη, την Κωνσταντοπούλου και τους ιδεοληπτικούς εκτός κόμματος, ψάχνει πώς θα απεμπλακεί από το κακό των ΑΝΕΛ που έχουν κάνει ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τον ΣΥΡΙΖΑ, η ρητορική του έγινε φιλοευρωπαϊκή και κατάφερε να ξεριζώσει τον εμμονικό αντιαμερικανισμό των Ελλήνων (αριστερών και δεξιών) - είναι να μην του βγάζεις το καπέλο; Μπράβο σε όλα! Το νέο εκλογικό ακροατήριο, στο οποίο θα απευθυνθεί όμως είναι κεντροαριστεροί με κοινωνική ευαισθησία και νέοι, με αντιδεξιά αισθήματα, επιτυχημένοι (ή που νομίζουν ότι είναι επιτυχημένοι), δεν έχει χώρο στο νέο ακροατήριο για τη γενιά των 400 ευρώ: Οι εκλογές είναι μαθητικά, οπότε η πράξη που είναι επικίνδυνη είναι η αφαίρεση. Η αγορά εργασίας που θυμίζει ζούγκλα και ο κοινωνικός κανιβαλισμός (στην πρώτη έννοια συμφωνώ, η δεύτερη διατυπώνεται λάθος), είναι εκφράσεις που οδηγούν σε αφαίρεση, ενώ ζητούμενο είναι τουλάχιστον η πρόσθεση αν όχι ο πολλαπλασιασμός. Η γενιά των 400 ευρώ προς το παρόν θα κρυφτεί κάτω από το χαλί, όπως και οι αυτοκτονίες. Για να τις θυμηθούμε: οι αγανακτισμένοι και ο τότε ΣΥΡΙΖΑ μας έλεγαν ότι οι Έλληνες αυτοκτονούσαν σωρηδόν, κάτι βεβαίως αναληθές, διότι όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι στην Ελλάδα, μια από τις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών, στα χρόνια της κρίσης οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν, λίγο όμως και η χώρα παρέμεινε στις τελευταίες από πλευράς ποσοστών! Οι αυτοκτονίες δεν σταμάτησαν μετά την πρώτη φορά αριστεροδεξιά (+ ομάδα Καραμανλή), απλώς σταμάτησαν όλοι να ασχολούνται με αυτές ...
avatar atman 20.4.2018 | 12:37
ο κοσμος παει μπροστα και εμεις ασχολουμασταν με βυσματικες καθαριστριες δημοσιες υπαλληλους, που θα ειχαν μισθο πολλαπλασιο της αγορας εργασίας - αλλα οχι σκουπα γιατι το δημοσιο αδυνατει να προμηθευτει κατι απλο οσο μια σκουπα - αρα ουτε καθαριστριες θα ειχαμε το τελος - αντι για δασκαλους νοσοκομους και επιστημονες και την ΥΕΝΕΔ του απιστευου κοστουυς των 180εκ την ΧΡΟΝΙΑ!!!
avatar Ever_Make 20.4.2018 | 11:59
Μπράβο παιδιά έτσι! Προτείνω να οργανώσετε και ένα κίνημα με όνομα "Αγανακτισμένοι" και να κατεβείτε στο Σύνταγμα. Μετά κάποιο αριστερό κόμμα θα βρεθεί με λαμπρούς οικονομολόγους που με τις ιδέες τους, θα κάνουν τους Ευρωπαίους να μας παρακαλάνε να μας δώσουν χρήματα, μετά εμείς θα τα πάρουμε και θα αυξήσουμε τους μισθούς, και έτσι θα αυξηθεί και η ανάπτυξη και στον τόπο!!!
Έξυπνα πράγματα που όμως δεν σκέφτηκε κανείς... Επιτέλους μια αριστερή κυβέρνηση να σώσει τον τόπο...

Και για να μιλήσω λίγο σοβαρά πρέπει επιτέλους να δούμε σαν ποια χώρα θέλουμε να γίνουμε. Αν θέλουμε να γίνουμε σαν τις Σκανδιναβικές χώρες ή σαν τον Καναδά ή σαν την Αγγλία που και κοινωνικό κράτος έχουν και οικονομία που ανθεί πρέπει να διαλέξουμε κάποιους που θα μας πάνε προς τα εκεί (hint: σύγχρονους φιλελεύθερους που ζουν στον 21ο αιώνα). Αν θέλουμε να παραμείνουμε ένα κράτος με αγκυλώσεις που ζει στον 20ο αιώνα ενώ ο κόσμος προχωράει μπροστά συνεχίζουμε όπως πάμε...

Τι μπορεί να κάνει κάποιος 25 ετών όμως θα μου πεις.
Λοιπόν πρώτον να κάτσει να ακούσει τι του υπόσχεται ο πολιτικάντης που έχει απέναντί του, μπορεί να υπόσχεται παχυλές συντάξεις, απαγκίστρωση από την Ευρώπη, δανεισμό από την Κίνα, την Ρωσία κλπ, μισθό στα 751 (γιατί γίνεται!), τον παράδεισο επι γης. Να κάτσει λοιπόν κάποιος και να αναρωτηθεί γίνονται όλα αυτά ρε παιδάκι μου? Πώς θα τα κάνει?
Δεύτερον να δει αν ο εν λόγω πολιτικάντης σκαμπάζει τπτ απ'το πώς κινείται ο κόσμος σήμερα, από τεχνολογία, από νέα αγροτική παραγωγή, από βιοτεχνολογία, απ'το πώς προχωράει ο κόσμος και από πως βγάζει λεφτά ο κόσμος (hint: βγάζει λεφτά απαντώντας και καλύπτωντας ανάγκες των ανθρώπων). Καταλαβαίνει τπτ λοιπόν ο πολιτικός από αυτά? Μπόρει να καταλάβει πχ. ότι το πλήρως μηχανογραφημένο δημόσιο έχει πολλαπλάσια οφέλη για την χώρα και ας μην δημιουργούνται θέσεις για να βολέψουμε τα δικά μας παιδιά?
Τρίτον να πείσει και τους γονείς του ότι ο άσχετος, κωμικός τύπος που πάνε να ψηφίσουν έρχεται από το βαθύ παρελθόν, ζει κάπου χωμένος σε τρύπες της ιστορίας και δεν μπορεί να μας οδηγήσει στο μέλλον όσο και να μας χαιδεύει τα αυτιά...
avatar atman 20.4.2018 | 12:54
Πω πω τι νεοφιλελε ειναι αυτα;;; Ειμαι σιγουρος οτι ενας νεομεταναστης που ζει Ολλανδια Δανια και Αγγλια, free rider στα καθεστωτα αυτων των χωρων γιατι εκει δεν ψηφιζει αυτος και ο κύκλος του, θα σκεφτει κατι τετοιο.

Η μεταναστευση δεν ειανι ντροπη. Η μεταναστευση γιατι προτιμησατε να διαλυσετε το σπιτι σας αρνουμενοι ιδιωτικα πανεπιστημια πχ στηριζοντας ενα αναποτελεσματικο και τεραστιο πελατιακο κρατος για να πατε σε χωρες που ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΤΑΙ ευημερουν, αυτο ειναι ντροπη.
avatar Γράφων 20.4.2018 | 12:18
Το άρθρο πάσχει από πολλές πάντες, αναπαράγοντας ανακρίβειες και ψεύδη, αλλά ας κάνουμε μια υποτυπώδη σταχυολόγηση:
(α) στην Ελλάδα της αποεπένδυσης το να ζητάς αυξήσεις χωρίς επενδύσεις είναι σαν να ζητάς μυαλό χωρίς κεφάλι,
(β) πέραν οιωνδήποτε θεωρητικισμών συνήθως ο ανταγωνισμός εργοδοτών (aka επενδυτών) μειώνει αυτόν των εργαζομένων και αντιστρόφως,
(γ) η ιδέα ότι η αφισοκόλληση αυξάνει τα εισοδήματα ή τις θέσεις εργασίας είναι αληθής μόνο αν έχεις επιχείρηση με εκτυπώσεις,
(δ) Είναι τουλάχιστον στενοκεφαλιά μπερδεύεις το αιτιατό με το αίτιο: ο δυτικός κόσμος αναπτύσσεται βραδύτερα από ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες, άρα χάνει τόσο σε χρήματα όσο και σε προοπτική ελπίδας. Το να είσαι κατά της ανάπτυξης και υπέρ της αύξησης εργασιακών δικαιωμάτων είναι απλά αντιφατικό.

Δεν μπορεί να είσαι υπέρ της μείωσης της ανεργίας και κατά:
της επένδυσης στις Σκουριές
της ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων
της αξιοποίησης του Ελληνικού
της εξασφάλισης ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας (πετρέλαιο, αιολικά πάρκα κτλ).

Δεν μπορεί να είσαι υπέρ της μείωσης της ανεργίας και παράλληλα υπέρ:
του κομματικού δημοσίου,
του πανεπιστημίου που είναι αποκομμένο από την αγορά εργασίας,
της αναξιοκρατίας,
της πεφωτισμένης (αριστερής) δεσποτείας,
του να τα κάνεις όλα ανάποδα από ότι τα κάνουν αυτοί στους οποίους θέλεις να ομοιάσεις.

Τότε είσαι είτε ψεύτης είτε (αυτ)απατώμενος.

Το ότι η Ελλάδα χρήζει μιας άμεσης αναθεώρησης των συνδικαλιστικών της πρακτικών it goes without saying. Συνδικαλισμό έχουμε είτε στο δημόσιο είτε όπου κυβερνάει το ΚΚΕ. Και εκεί έχουμε μηδενικό ανταγωνισμό και παραγωγικότητα. Όπου υπάρχει πραγματική παραγωγή η έννοια του συνδικαλισμού απουσιάζει καθολοκληρία και παράλληλα πέφτει μαστίγιο.

Επίσης, το ότι η συλλογικότητα στην οδό Θεμιστοκλέους αρ. 52 έχει κάνει παράνομη κατάληψη οδοστρώματος (έχει βιδώσει κουφάρια ποδηλάτων και έχει βάλει και τραπεζάκια στο δρόμο για να κάνει χώρο μπροστά την πόρτα εισόδου) εκμεταλλευόμενη το ότι δεν θα έρθει ποτέ αστυνομία εκεί μπορούμε να το πούμε ή απαγορεύεται;

Η λογική που αναπαράγεται σε αυτό το άρθρο είναι ο κύριος λόγος που είμαστε εδώ που είμαστε. Η ΟΑΚΚΕ έχει απόλυτο δίκιο:
για να υπάρξει ταξική σύγκρουση μεταξύ εργάτη και εργοστασιάρχη πρώτα πρέπει να υπάρξει εργοστάσιο! Αν κλείσουν όλα τα εργοστάσια χάνεται και ο εργάτης.

Η μόνιμη υπόσχεση μιας "άλλης" πραγματικότητας δείχνει προσκόλληση στο πρωκτικό στάδιο. Η πραγματική πραγματικότητα είναι σκληρή και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε χωρίς ευχές και λιτανείες ιερών εικόνων (του Έγελου και του Καρόλου Μάρκου ή του Άη Φανούρη που θα φανερώσει δουλειές).

http://www.lifo.gr/print/eptaimero/189213/sti-skia-mias-oikonomias-poy-limnazei
λukum (το) λukum (το) 21.4.2018 | 11:27
«Δεν μπορεί να είσαι υπέρ της μείωσης της ανεργίας και κατά:
της επένδυσης στις Σκουριές»

Σοβαρά τώρα;
Τι λογικά άλματα είναι αυτά;

Μπορώ να είμαι κατά της επένδυσης στις σκουριές που το μόνο που προσφέρει είναι καταστροφή και υπέρ ενός εργοστασίου ανακύκλωσης για την παραγωγή χάρτινων συσκευασιών...; Επιτρέπεται;

Επιτρέπεται να είμαι υπερ των επενδύσεων αγροτουριστικών ξενοδοχειακών μονάδων στην Αταλάντη και κατά των τερατωδών ξενοδοχειακών συγκροτημάτων που καταστρέφουν τις ομορφιές της χώρας που είναι η μεγαλύτερη της περιουσία;

Επιτρέπεται να είμαι υπερ των ιδιωτικοποιήσεων των πανεπιστημίων και κατά της Ιδιοτικοποίησης του νερού;

Μας επιτρέπεται να είμαστε κατά των ιδιωτικοποιήσεων κερδοφόρων υπηρεσιών για το Δημοσίου και υπέρ όσων ο ανταγωνισμός επιδρά θετικά στην αγορά, ή τότε είμαστε άπλυτοι μπαχαλάκηδες;

avatar Γράφων 22.4.2018 | 08:04
http://m.lifo.gr/articles/greece_articles/159882?comments_page=2&comments_order=o#comments

Έχεις δικαίωμα να είσαι κατά της οποιασδήποτε επένδυσης. Όταν είσαι κατά όλων όσων υφίστανται τότε κανείς πολιτική στην πλάτη του ανέργου.
avatar Ramon Ramone 22.4.2018 | 22:19
Σωστός. Εδώ συμφωνούμε.
Μια ενσταση: Ένα άλλο θύμα αυτών των πολιτικών είναι η οικογένεια, η ίδια η μητρότητα. Αφενός το να κάνεις και να μεγαλώσεις παιδιά είναι αποθαρρυντικό από οικονομικής πλευράς, άρα το αποφασίζεις δυσκολότερα, αφετέρου αν όντας εργαζόμενη βρεθείς έγκυος, κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή με απόλυση! Πηγή: www.lifo.gr

Είναι πλεον παγκοσμια καταγεγραμενο ότι η τεκνοιηση είναι παντα αντιστρόφως αναλογη με την αυξηση του βιοτικου επιπεδου, για αυτο σε πολυ φτωχες κοινωνίες (τοπικες ή κρατικες) βλεπουμε πολυτεκνες οικογενειες δυσαναλογα με τις βιοτικα ευρωστες. Εχουν γραφτει πολλες αναλυσεις για αυτο το φαινομενο αλλα κανεις δεν αμφισβητει το φαινομενο αυτο καθ'αυτο.

Η πτωση του δημογραφικου της Ελλάδας ξεκινησε να εμφανίζεται σημαντικα απο την Χρυση Εποχη και όχι απο τα χρονια της φτωχιας.

Ενσταση 2: "Τι αντιπροτινουν οι ιδιοι", δεν αντιπροτινουν τιποτα απλα αναφερουν ενα ομορφο ευχολόγιο χωρις καμια λεπτολογικη τεχνοκρατικη αναφορα. Π.χ. "Το να σταματησουν οι πολεμοι" δεν είναι αντιπροταση στον πολεμο αλλα ευχη, αντιπορταση είναι η προταση που αντι του πολεμου εισαγει συστηματα που να εξυπηρετουν τους λογους που ο πολεμος υπηρετει χωρις ομως τον πολεμο. Τα καλυτερα μυαλα της Ανθρωποτητας χιλιαδες χρονια απο όλους του πολιτισμους δεν καταφεραν να αντιπροτινουν κατι που να κανει τον πολεμο μη λειτουργικο. Το ίδιο αναλογικα συμβαίνει και με τα οικονομικα/πολιτικα μοντελα το φαινομενο της φτωχια κτλ, ρεαλιστικα κανενας δεν εχει καταφερει να αντιπροτινει καποιο τεχνοκρατικο μοντελο (με αριθμους, συντελεστες, διαταξεις κτλ) που να κανει την φτωχια ιστορια. Δεν είμαι υποστηρικτης της αποθειας, το ακριβως αντιθετο μαλιστα αλλα όχι με ευχες και "αμα είμασταν καλυτεροι θα ζουσαμε σε καλυτερο κοσμο" αλλα με ρεαλιστικο τροπο, μετρημα κουκιων.

Ενσταση 3: Η συλλογικες διεκδικησεις, είναι υπερτιμημενες, πολυ σπανια αλλαξαν κοινωνικα και πολιτικα μοντελα με συλλογικες διεκδικησεις, βασικα το αντιθετο συμβαίνει, λιγα ατομικα λαμπρα μυαλα προτινουν λυσεις/προβληματισμους και μετα επονται οι μαζες. Οι ανθρωποι εχουμε το ενστικτο της ιεραρχιμενης αγελης, παντα ψαχνουμε τον/ην ενα/μια που θα ακολουθησουμε και μαλιστα προσωποκεντρικα.

Αυτα τα λογια δυστυχως τα εχουμε ξανα ακουσει: Γι΄αυτό δραστηριοποιούμαστε τόσο κεντρικά όσο και στις γειτονιές, οργανώνουμε εκδηλώσεις, κινητοποιήσεις, αφισοκολλήσεις κ.λπ. εξορμήσεις, Πηγή: www.lifo.gr Και δεν μας βγηκαν σε καλο και προσοχη που αφισοκολλητε διότι μονο σε συγκεκριμενα μερη είναι νομιμη..

Διαβασα πολυ ευχολογικο ρομαντισμο, μηδεν ρεαλιστικο τεχνοκρατισμο, μπραβο σας για τον ρομαντισμο σας μακαρι να με διαψευσετε αλλα δεν προσβλεπω κοινωνικη προκοπη απο τις δρασεις σας και υπάρχει λογος που δεν ελπιζω σε εσας: Είστε ενηλικοι μορφωμενοι και ευχολογίτε εναν ρομαντισμο, δηλαδη τα τεχνοκρατικα τα εχετε αφημενα σε αλλους. Ποσους αποφοιτους οικονομικων σχολων εχουμε στην χωρα; γιατί οι μονες οικονομοτεχνικες μελετες (μνημονια) είναι παραγμενες απο ξενους; Θελετε ρεαλιστικο τεχνοκρατικο ακτιβισμο; αντιπροτινεται ενα οικονομικο συστημα σε λεπτολογικο βαθμο ενος "μνημονίου", αυτο είναι δραση και όχι ευχολογιο, εγω δεν εχω τις γνωσεις για κατι τετοια αλλα και παλι εγω δεν καλω τον κοσμο σε "δρασεις". Καλες οι συναυλιες, καλες οι αφισες αλλα δεν αλλαζουν τιποτα περα απο προσωποκεντρικα αισθηματα.
Citellus citellus Citellus citellus 20.4.2018 | 13:50
Μετά από 8 χρόνια κρίσης, αντί να προβάλουμε νέους επιχειρηματίες χάνουμε το χρόνο μας σε συλλογικότητες των Εξαρχείων οι οποίες ζητούν αναδιανομή του (ανύπαρκτου) κρατικού πλούτου...
Προηγούμενα 12 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ