Ο νέος υπερήρωας της Βενεζουέλας είναι ψηλός και μυώδης, πετά πάνω από το Καράκας με κόκκινο καλσόν και μπλε μπέρτα και καταστρέφει τους εχθρούς με τη σιδερένια γροθιά του. Επίσης, θυμίζει ιδιαίτερα τον Νικολάς Μαδούρο
Το πρώτο επεισόδιο του «Super Bigote»- «Σούπερ μουστάκι»- προβλήθηκε στη δημόσια τηλεόραση αυτό τον μήνα. Η ιστορία ξεκινά στο Οβάλ γραφείο, όπου ένας εύσωμος ηγέτης με ξανθά μαλλιά- που θυμίζει κατά κάποιο τρόπο τον Ντόναλντ Τραμπ- σχεδιάζει επίθεση.
Πατά ένα κόκκινο κουμπί και μη επανδρωμένο αεροσκάφος κάνει επίθεση στο ηλεκτρικό δίκτυο της Βενεζουέλας, προκαλώντας μπλακ άουτ σε όλη τη χώρα. Μια γυναίκα καλεί σε βοήθεια, ένας ασθενής ξυπνά κατά τη διάρκεια επέμβασης ουρλιάζοντας και χαρακτήρες που θυμίζουν τους ηγέτες της αντιπολίτευσης Χένρι Ράμος Άλουπ και Χούλιο Μπόργκες- ντυμένοι κότες- γελούν και πανηγυρίζουν.
Τότε, εμφανίζεται ο Super Bigote. «Ομάδα, θα τους καταστρέψουμε μαζί. Θα αναλάβω τους κακούς», λέει και διαλύει το drone, αποκαθιστά το ηλεκτρολογικό δίκτυο και η ιστορία τελειώνει.
Το επεισόδιο, που παρουσιάζει τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι ένα σαμποτάζ προκάλεσε το τετραήμερο μπλακ άουτ στη χώρα το 2019, έχει συγκεντρώσει τόσο επαίνους όσο και τη χλεύη στο διαδίκτυο. Όμως, πέρα από αυτές τις αντιδράσεις, αναλυτές βλέπουν μία προσπάθεια να βελτιωθεί η εικόνα ενός ηγέτη που χρειάζεται υποστήριξη, σε μία χώρα που πασχίζει εδώ και χρόνια με την ανθρωπιστική κρίση.
«Τα κινούμενα σχέδια είναι ένα κλασικό μέσο προπαγάνδας για απολυταρχικά καθεστώτα», επεσήμανε ο Ντέιβιντ Σμιλντ, κοινωνιολόγος του Tulane University. Το νέο σόου «ουσιαστικά δίνει μια ερμηνεία της κυβερνητικής καταστροφής της Βενεζουέλας όπου οι πολίτες είναι τα θύματα, οι ΗΠΑ ο κακός και ο Μαδούρο σώζει την κατάσταση», συμπλήρωσε.
Κανένας δεν έχει πάρει τα εύσημα για τη δημιουργία του «Super Bigote» και είναι ασαφές αν θα προβληθούν άλλα επεισόδια. Αλλά το κινούμενο σχέδιο εμφανίστηκε σε μία τεταμένη στιγμή για την πολιτική στη Βενεζουέλα. Η κυβέρνηση Μαδούρο πήρε τη νίκη στις τοπικές εκλογές του προηγούμενου μήνα, αλλά η προσέλευση ήταν η χαμηλότερη των τελευταίων δύο δεκαετιών και διεθνείς παρατηρητές εντόπισαν προβλήματα στην ψηφοφορία.
«Στο πλαίσιο ενός πιο επιτυχούς απολυταρχικού πρότζεκτ, αυτού του είδους η προπαγάνδα μπορεί να είναι ανησυχητική. Αλλά οι εκλογές δείχνουν ότι η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών κατηγορούν τον Μαδούρο για την ανθρωπιστική έκτακτη ανάγκη που βιώνουν και δεν πιστεύουν τις θεωρίες συνωμοσίας του», σχολίασε ο Σμιλντ.
Το κινούμενο σχέδιο δείχνει μια ανάγκη «κολακείας και εξύμνησης» του Μαδούρο, επεσήμανε η επίσης κοινωνιολόγος Αναΐς Λόπεζ. «Το νόημα είναι να τοποθετηθεί το τσαβικό αφήγημα- πως ό,τι συμβαίνει είναι αποτέλεσμα συνωμοσίας των ηγετών της αντιπολίτευσης με τον Λευκό Οίκο- σε μια μορφή λιγότερο βαριά από τις ομιλίες του, που ολοένα και λιγότεροι θέλουν να ακούσουν», επεσήμανε. «Η κυβέρνηση ξέρει ότι πρέπει να προωθήσει τον εαυτό της με κάθε πιθανό τρόπο», συμπλήρωσε.
Είναι μία ενδιαφέρουσα στρατηγική, σημείωσε η κοινωνιολόγος Μέρικλεν Στέλινγκ. «Πιθανότατα σκοπός είναι να ενισχυθεί η εικόνα του Μαδούρο ως προέδρου μιας χώρας που υποβάλλεται σε αποκλεισμό. Η ιδέα είναι ότι σε μια χώρα που υποβάλλεται σε αυτό, με κάποιο τρόπο υπάρχουν ήρωες: εκείνοι που μένουμε και ξεπερνάμε την κρίση. Εξηγεί την κρίση από μία πολιτική σκοπιά και μια γεωπολιτική νομοτέλεια, όπου υπάρχει το καλό και το κακό», δήλωσε ακόμη.
Με πληροφορίες από Washington Post
