Ο Γάλλος κοινωνιολόγος Αλέν Τουρέν πέθανε σε ηλικία 97 ετών, όπως ανακοίνωσε η κόρη του, Μαριζόλ Τουρέν.
Ο Αλέν Τουρέν ήταν διανοούμενος της Αριστεράς αλλά είχε κερδίσει την εκτίμηση όλων των πολιτικών παρατάξεων. Ο κοινωνιολόγος στο πλούσιο συγγραφικό έργο, που αφήνει πίσω του και το οποίο σημάδεψε την εποχή του, περιέγραψε τις δυναμικές των κοινωνικών αλλαγών κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1945-1975, της περιόδου της οικονομικής ανάπτυξης της Γαλλίας και στην περίοδο που ακολούθησε.
Το όνομα του Αλέν Τουρέν θα παραμείνει συνδεδεμένο με έναν τομέα μελέτης, «τα νέα κοινωνικά κινήματα», των φοιτητών, των φεμινιστών, των οικολόγων, των τοπικών ομάδων, που γεννήθηκαν στην δεκαετία του 1970, καθώς και με μία μέθοδο εργασίας, τον κοινωνιολογικό επεμβατισμό.
Ο Αλέν Τουρέν υπήρξε βαθύς γνώστης της κοινωνικής δράσης και των κοινωνικών κινημάτων, τα οποία θεωρούσε κινητήρια δύναμη κάθε αλλαγής, και καταπιάστηκε με την αποκρυπτογράφηση της εξέλιξης της μεταβιομηχανικής κοινωνίας και του μεταβιομηχανικού κόσμου, υποψιαζόμενος ότι οι σύγχρονοί του δύσκολα θα κατανοούσαν. «Οφείλουμε να εγκαταλείψουμε την καθησυχαστική ηρεμία των ουτοπιών και των προφητειών, ήταν καταστροφικές, για να κατεβούμε στην αποσταθεροποιητική, αλλά πραγματική, κίνηση των κοινωνικών σχέσεων», είχε δηλώσει ο ίδιος.
Η ζωή και το έργο του Αλέν Τουρέν
Ο Αλέν Τουρέν γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1925. Σπούδασε Ιστορία και ήταν ερευνητής στο CNRS από το 1950 έως το 1958. Το 1956 ίδρυσε το Κέντρο Έρευνας της Κοινωνιολογίας της Εργασίας στο Πανεπιστήμιο της Χιλής. Ξεκίνησε την καριέρα του με μία μελέτη για τους Χιλιανούς ανθρακωρύχους και για την υπόλοιπη ζωή του διατήρησε στενούς δεσμούς με την Λατινική Αμερική.
Το 1955 δημοσιεύει την διδακτορική του διατριβή με θέμα «Η εξέλιξη της εργασίας στα εργοστάσια της Renault». Δύο χρόνια αργότερα, ιδρύει το Εργαστήριο Βιομηχανικής Κοινωνιολογίας που θα μετεξελιχθεί το 1970 σε Κέντρο Μελετών των Κοινωνικών Κινημάτων. Το 1960, γίνεται διευθυντής σπουδών στην Ecole pratique des hautes études en sciences sociales (EHESS). Εφοδιασμένος με διδακτορικό στην Λογοτεχνία, διδάσκει από το 1966 έως το 1969 στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ.
Τον Μάιο του 1968 περιλαμβάνεται σε εκείνους που ζητούν την κατάργηση των εξετάσεων για τους φοιτητές των Κοινωνικών Επιστημών. Το 1981, ιδρύει το Κέντρο Κοινωνιολογικής Ανάλυσης και επέμβασης, την διεύθυνση του οποίου αφήνει το 1993 στον Μισέλ Βιβιορκά.
Ο Αλέν Τουρέν εστίασε την προσοχή του στις διεκδικήσεις των μειονοτικών ομάδων και μελέτησε τόσο το γαλλικό απεργιακό κίνημα του 1995 όσο και τον Ζαπατισμό στο Μεξικό, υποστήριξε την εγκαθίδρυση της ισότητας ανδρών-γυναικών στη δημόσια ζωή ή την εβδομάδα των τεσσάρων εργασιακών ημερών.
Ο Αλέν Τουρέν ήταν παντρεμένος με την Χιλιανή ερευνήτρια Αντριάνα Αρένας Πιζάρο, που πέθανε το 1990, και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαριζόλ Τουρέν, σοσιαλίστρια, πρώην υπουργό, και τον Φιλίπ Τουρέν, καθηγητή Ιατρικής.
Αλέν Τουρέν: Πλούσιο το συγγραφικό του έργο
Ο Αλέν Τουρέν είχε σπουδαίο συγγραφικό έργο με κείμενα όπως «La Conscience ouvrière» (Η Εργατική Συνείδηση), «Critique de la modernité» (Κριτική του Μοντερνισμού), «La société post-industrielle» (Η Μεταβιομηχανική Κοινωνία), «Pourrons-nous vivre ensemble?» (Θα μπορέσουμε να συμβιώσουμε;) ή «Comment sortir du libéralisme ?» (Πώς να ξεφύγουμε από τον Φιλελευθερισμό), όπου, το 1999, διαπίστωνε το τέλος του κράτους προνοίας α λα γαλλικά.
Το 2010, τιμήθηκε με το βραβείο του Πρίγκιπα των Αστουριών, ενώ το 2012 έλαβε πολωνική τιμητική διάκριση για το έργο του σχετικά με το συνδικάτο Αλληλεγγύη (Solidarnosc), το πρώτο ανεξάρτητο συνδικάτο του σοβιετικού μπλοκ της δεκαετίας του 1980.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP
