Πέθανε η πιο ηλικιωμένη γυναίκα του κόσμου

@ ΈνστασηΣυγκινητικά τα γράφεις, αλλά η κυρία Cooper είχε περάσει τα 100 όταν οι υπολογιστές και το διαδίκτυο μπήκαν στη ζωή μας. Όχι στη δική της πια, υποθέτω, ακόμα και που ζούσε... Το λέω για να μη ζηλεύεις "...τα αυθεντικά συναισθήματα της έκπληξης, του τρόμου, της συγκίνησης και της χαράς..." μπρος στα θαύματα και τις τραγωδίες του 20ου αιώνα της... Είναι σαν να νιώθεις ότι ο 21ος δεν σου επιφυλάσσει τα δικά του. Ήδη μας τα παρέχει αφειδώς και χάρη σ' αυτά επικοιωνούμε μ' ένα τρόπο αδιανόητο ακόμα και για τους σοφούς της γενιάς της κ. Cooper και των δυο επόμενων γενεών!Αλίμονο σ' εκείνους που δεν θα προλάβουν να γνωρίσουν τα ΕΠΟΜΕΝΑ θαύματα κι όχι σε όσους δεν υπήρχαν ακόμα στη γέννηση των προηγούμενων...

H κυρία Cooper είχε την τιμή να ζήσει σε έναν αιώνα, όπου οι αλλαγές σε πολιτιστικό, κοινωνικό και τεχνολογικό επίπεδο, ήταν πρωτοφανείς, αδιανόητοι και καταιγιστικοί. Κάθε άνθρωπος εκείνης της συγκλονιστικής περιόδου, έπρεπε να προσαρμοστεί κάθε τόσο, σε δεδομένα και καταστάσεις που εναλλάσσονταν με αλματώδη τρόπο. Μιλάμε για μια γυναίκα που γεννήθηκε σε ένα σπίτι από ξύλο, που μαγείρευε το φαγητό της σε φωτιά και με τους μακρινούς συγγενείς της επικοινωνούσε, στην καλύτερη περίπτωση, με τηλέγραφο, ενώ για τις σπάνιες φορές που θα επέτρεπε στον εαυτό της να ψυχαγωγηθεί όταν δεν μελετούσε την Βίβλο, θα μπορούσε να διαλέξει ανάμεσα σε ένα περιοδεύων θέατρο, ίσως σε μια όπερα η σε ένα καλό μυθιστόρημα. Την χρονιά που γεννήθηκε, πραγματοποιούνται στην Αθήνα οι πρώτοι μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες, ενώ οι καρτ-ποστάλ που είχε ο πατέρας της από το ταξίδι του στο Παρίσι πριν 7 χρόνια, δεν περιείχαν πουθενά τον πύργο του Άιφελ. Πριν γίνει 20 χρονών, θα είδε με επιφύλαξη τους δρόμους εκτός από άλογα και κάρα, να γεμίζουν σιγά-σιγά από μηχανοκίνητα αμάξια, ενώ δυο αδέλφια συμπατριώτες της, θα εγκαινιάσουν την εποχή της αεροπλοΐας. Επίσης, μαθαίνει ότι μπορεί να ακούσει τα αγαπημένα κομμάτια της κλασσικής μουσικής όποτε θέλει, αρκεί να αγοράσει έναν φωνογράφο ενώ από περιέργεια και μόνο θα επισκέφτηκε κάποιο από τα περιοδεύοντα θεάματα που παρουσίαζαν κινούμενες εικόνες, τα πρώτα σινεμά.Άκουσε για πρώτη φορά έννοιες και λέξεις όπως ποτοαπαγόρευση, ηλεκτρισμός, τηλέφωνο, βιομηχανοποίηση, ψυχολογία, Zeppelin, Τιτανικός , φασισμός, κομμουνισμός, παγκόσμιος πόλεμος, κυβισμός, jazz , ατομική βόμβα,hippies,DNA, διαστημικά ταξίδια, ψυχρός πόλεμος, τηλεόραση, κλωνοποίηση, ιντερνέτ , παγκοσμιοποίηση και ονόματα που τα άκουγε από πολλούς όπως Αϊνστάιν, Γκάντι, Walt Disney, Ραχμάνινοφ, Πικάσο, Χίτλερ, Che, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ,Elvis, Andy Warhol, Michael Jordan, Bill Gates, J. K. Rowling και τόσα πολλά άλλα. Άραγε πόσα τέτοια ρεύματα, κουλτούρες, εφευρέσεις και κοινωνικές αλλαγές μπορεί ένας απλός άνθρωπος να αντιληφτεί και να προσαρμοστεί σε αυτές; Σε ποιο σημείο της Ιστορίας του 20ου αιώνα, μπορεί να σταθεί κάποιος και να πει ‘’εγώ εδώ ανήκω, εδώ είναι η ιστορία μου, εδώ είναι οι πεποιθήσεις μού’’ όταν από χρόνο σε χρόνο, κάτι νέο έβγαινε στην επιφάνεια, κάτι άλλο ξεπερνιόταν, κάτι άλλο ανακαλύπτεται. Τι συγκλονιστικός αιώνας, τι τυχερή γυναίκα! Καλό ταξίδι να έχεις κυρία Cooper, δεν ζηλεύω τα χρόνια σου, αλλά τα αυθεντικά συναισθήματα της έκπληξης, του τρόμου, της συγκίνησης και της χαράς να βλέπεις για πρώτη φορά, όλα τα παραπάνω, να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια σου.