Η πρακτική του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με την οποία τα εδάφη των Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποτελούν έδαφος διασύνδεσης μεταξύ των λαών που τα κατοικούν σήμερα και του σύγχρονου κράτους της Τουρκίας, έχει βρει πρόσφορο έδαφος τις τελευταίες εβδομάδες στη Συρία.
Πριν από κάμποσες ημέρες ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει: «Αν το μισό της καρδιάς μας βρίσκεται στο Γκαζιάντεπ, την Αλεξανδρέττα (Χατάι) και την Ούρφα (Έδεσσα) το άλλο μισό βρίσκεται στο Αφρίν, το Χαλέπι, τη Χάμα, τη Χομς και τη Δαμασκό», παραφράζοντας στίχους του διάσημου Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ.
Η νέα αναφορά του Ερντογάν, έγινε με αφορμή τον ρόλο της Τουρκίας στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, τον οποίο προσπαθεί ο Το΄ρυκος πρόεδρος να γιγαντώσει, θέλοντας να καθιερώσει μία φιλοτουρκική νοοτροπία στο εκ νέου οικοδομούμενο κράτος της Συρίας.
Ο Τούρκος πρόεδρος απαντώντας στην κριτική για την εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία, είπε «Τι λένε; Μα τι κάνουμε στη Συρία, γιατί είμαστε εκεί; Βλέπουμε αυτούς που δεν ξέρουν την ιστορία μας κι έχουν έλλειψη γνώσεων του πολιτισμού μας». Ακολούθως ο Ερντογάν πρόσθεσε «τώρα είδατε γιατί είμαστε στη Συρία; Τι έγινε τελικά; Πού βρίσκεται αυτός που ηγείτο της Συρίας;»
Συνεχίζοντας τον μεγαλοϊδεατικό του λόγο, ο Ερντογάν προχώρησε σε μία ακόμα νεο-οθωμανική αναφορά λέγοντας: «στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, όπου καθορίστηκαν τα σύνορα της περιοχής μας, αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, τι θα είχε συμβεί; Πιθανότατα το Χαλέπι, το Ιντλίμπ, η Δαμασκός, η Ράκα, θα ήταν δικές μας πόλεις όπως το Άντεπ, το Χατάϊ και η Ούρφα!».
«Επειδή αυτές οι πόλεις και οι περιοχές έμειναν εκτός των συνόρων μας δεν σημαίνει πως θα κόψουμε τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους τους», κατέληξε.
Δηλώνοντας ότι η εμφύλια σύγκρουση στη Συρία, η οποία ξεκίνησε το 2011 και διήρκεσε περισσότερα από 13 χρόνια, πήρε το κλίμα της αδελφοσύνης σε άλλη διάσταση, ο Ερντογάν συνέχισε τα λόγια του ως εξής: «Χωρίς δισταγμό, επωμιστήκαμε ένα πολιτικό και κοινωνικό βάρος που καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν μπορούσε να χειριστεί. Ενώ εκπληρώναμε τις απαιτήσεις του αιωνόβιου νόμου της αδελφοσύνης μας, έπρεπε να αντιμετωπίσουμε πολλές πιέσεις, κατηγορίες και προκλήσεις που μας χτύπησαν. Δεν κάναμε ποτέ βήμα πίσω, Δόξα τω Θεώ, είχαμε δίκιο, ο Θεός δεν μας έφερε σε δύσκολη θέση ούτε το έθνος μας, ούτε τους καταπιεσμένους. Μετά από 13 χρόνια, η Συρία έκανε ξανά το πρώτο της βήμα προς την απελευθέρωση. Καθώς το καθεστώς Μπάαθ έπεσε μετά από εξήντα ένα χρόνια καταπίεσης, ο Άσαντ έπρεπε να μαζέψει τα υπάρχοντά του και να φύγει σε μια νύχτα».
