Η τελευταία κατοικία του Βρετανού θεωρητικού φυσικού Στίβεν Χόκινγκ θα είναι δίπλα σε μερικούς από τους μεγαλύτερους επιστήμονες όλων των εποχών.
Πριν από λίγο έγινε γνωστό πως η τέφρα του θα ενταφιαστεί στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ, κοντά στους τάφους του Νεύτωνα και του Δαρβίνου.
Ο Χόκινγκ, ο πιο αναγνωρίσιμος επιστήμονας της εποχής μας, πέθανε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 76 ετών, αφού πέρασε όλη του τη ζωή αναζητώντας με το μυαλό του την προέλευση του σύμπαντος, τα μυστήρια των μαύρων οπών και τη φύση του ίδιου του χρόνου.
Καθώς έπασχε από την ασθένεια του κινητικού νευρώνα από την ηλικία των 21 ετών, ο Χόκινγκ έζησε καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε και τις τελευταίες δεκαετίες επικοινωνούσε κουνώντας τα φρύδια και χρησιμοποιώντας μια φωνή που παραγόταν από ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Το Αβαείο του Γουεστμίνστερ, όπου αναπαύονται 17 μονάρχες και κάποιες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της βρετανικής ιστορίας, ανακοίνωσε ότι αργότερα φέτος θα τελεστεί μια Ευχαριστήριος Θεία Λειτουργία κατά τη διάρκεια της οποίας θα ενταφιαστεί η τέφρα του Χόκινγκ.
Ο ενταφιασμός μέσα στο Αβαείο θεωρείται σπάνια τιμή. Οι πιο πρόσφατες ταφές επιστημόνων εκεί ήταν εκείνες του Έρνεστ Ράδερφορντ, του πρωτοπόρου της πυρηνικής φυσικής, το 1937 και του Τζόζεφ Τζον Τόμσον, που ανακάλυψε τα ηλεκτρόνια.
«Αρμόζει απόλυτα τα λείψανα του καθηγητή Στίβεν Χόκινγκ να ενταφιαστούν στο Αβαείο, κοντά στους επιφανείς συναδέλφους του», ανέφερε ο επικεφαλής του Γουεστμίνστερ, ιερέας Τζον Χολ σε ανακοίνωση που εξέδωσε.
Ο Ισαάκ Νεύτωνας, που έθεσε τα θεμέλια των σύγχρονων μαθηματικών και διατύπωσε τον νόμο της βαρύτητας, ενταφιάστηκε στο Αβαείο το 1727. Ο Κάρολος Δαρβίνος, η θεωρία της εξέλιξης του οποίου ήταν μια από τις πλέον πρωτοποριακές όλων των εποχών, τάφηκε επίσης εκεί, το 1882.
Νωρίτερα, θα γίνει ωστόσο μια ιδιωτική τελετή στην εκκλησία που βρίσκεται μέσα στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ανακοινώνοντας το πού θα γίνει η κηδεία, τα παιδιά του καθηγητή Χόκινγκ, Λούσι, Ρόμπερτ και Τιμ δήλωσαν: «Ο πατέρας μας έζησε και εργάστηκε στο Κέιμπριτζ για πάνω από 50 χρόνια. Υπήρξε ένα αναπόσπαστο και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο κομμάτι του πανεπιστημίου και της πόλης. Για το λόγο αυτό, αποφασίσαμε να κάνουμε την κηδεία του στην πόλη που ο ίδιος αγαπούσε τόσο πολύ και που τον αγάπησε και εκείνη».
σχόλια