Η Μπρίτνεϊ Σπίαρς αποκάλυψε πως έκανε άμβλωση, την περίοδο που είχε σχέση με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, όταν αμφότεροι ήταν περίπου 20 χρονών.
Το People δημοσίευσε τα πρώτα αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία της Μπρίτνεϊ Σπίαρς, που θα κυκλοφορήσουν στις 24 Οκτωβρίου με τον τίτλο «The Woman in Me» και σε ένα από αυτά η τραγουδίστρια αναφέρεται σε εκείνη την εγκυμοσύνη.
«Για εμένα (η εγκυμοσύνη) δεν ήταν μια τραγωδία. Αγαπούσα τον Τζάστιν τόσο πολύ. Πάντα περίμενα ότι μια ημέρα θα αποκτήσουμε οικογένεια. Απλά ήταν πολύ νωρίτερα από ό,τι περίμενα. Όμως, ο Τζάστιν σίγουρα δεν ήταν χαρούμενος για την εγκυμοσύνη. Είπε ότι δεν ήταν έτοιμος να μπει ένα μωρό στη ζωή μας, ότι ήμασταν υπερβολικά νέοι…», αναφέρει η Μπρίτνεϊ Σπίαρς στο βιβλίο.
«Δεν ξέρω αν αυτή ήταν η σωστή απόφαση. Αν εξαρτιόταν μόνο από εμένα, δεν θα το είχα κάνει ποτέ. Όμως, ο Τζάστιν ήταν τόσο σίγουρος ότι δεν ήθελε να γίνει πατέρας», συμπληρώνει σχετικά με την άμβλωση. Η Μπρίτνεϊ Σπίαρς είχε σχέση με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ από το 1999 έως το 2002.
Μπρίτνεϊ Σπίαρς: Έγινα ένα ρομπότ
Στο βιβλίο, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς αναφέρεται εκτενώς και στα όσα βίωσε υπό το καθεστώς κηδεμονίας, την περίοδο που ο πατέρας της είχε τον έλεγχο της καριέρας της και των οικονομικών της.
«Δεκατρία χρόνια ένιωθα σαν σκιά του εαυτού μου. Αρρωσταίνω όταν σκέφτομαι πώς ο πατέρας μου και οι συνεργάτες του είχαν τον έλεγχο του σώματός μου και των οικονομικών μου για τόσο καιρό… Έγινα ένα ρομπότ. Όχι απλά ρομπότ, κάποιου είδους παιδί- ρομπότ», σημειώνει στο βιβλίο.
«Μου φέρονταν τόσο σαν να είμαι μωρό, που έχανα κομμάτια τα οποία με έκαναν να νιώθω ο εαυτός μου. Η γυναίκα μέσα μου καταπιεζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήθελαν να είμαι άγρια στη σκηνή και να είμαι ρομπότ τις άλλες στιγμές», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Στο βιβλίο, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς επαναλαμβάνει πράγματα που ειπώθηκαν στη δικαστική διαμάχη έπειτα από την οποία, τον περασμένο Νοέμβριο, έληξε το καθεστώς κηδεμονίας.
«Το να νιώθεις ότι ποτέ δεν είναι αρκετά καλή είναι κάτι που συντρίβει την ψυχή ενός παιδιού», αναφέρει. «Πάντα ένιωθα τη μουσική στα οστά και το αίμα μου, αυτό μου το στέρησαν… δεν μου άξιζε να μου το κάνει αυτό η οικογένειά μου… ήταν ένας θάνατος της καλλιτεχνικής δημιουργικότητάς μου».
Σε άλλα αποσπάσματα αναφέρεται στα πρώτα της βήματα στη βιομηχανία του θεάματος, όπως και στη σύντομη ενασχόλησή της με την υποκριτική, με το «Crossroads». «Η εμπειρία δεν ήταν εύκολη για εμένα», λέει για τα γυρίσματα. «Δεν ήξερα πώς να βγω από τον ρόλο. Ήταν η αρχή και το τέλος της καριέρας μου στην υποκριτική και ανακουφίστηκα», συμπληρώνει.
